Buka e njohur si “paksimadhe” me thekër shpesh ka njolla të bardha. Por ato nuk janë myk apo ndonjë prishje e produktit. Kjo lloj buke (Rusk with Rye) është një bukë dy herë e pjekur në mënyrë tradicionale.
Për shkak të procesit të tharjes totale (dehidratimit), ky lloj peksimeti ka jetëgjatësi shumë të lartë dhe është natyralisht shumë i fortë.
Njollat e bardha që shihni vinë nga dy faktorë plotësisht normalë: Miell i mbetur nga pjekja (ose pluhur mielli/krunde). Gjatë gatimit dhe formësimit të brumit para pjekjes përdoret miell pluhur që të mos ngjitet buka. Pas pjekjes së dytë dhe tharjes, këto mbetje mielli mbeten si pluhur i bardhë mbi kore.
Meqenëse peksimeti është shumë i fortë dhe i tharë, gjatë transportit copat fërkohen me njëra-tjetrën. Fërkimi krijon një pluhur të imët krumbe/mielli që mblidhet në sipërfaqe dhe krijon atë pamje si “njolla” apo pluhur i bardhë.
Si ta dalloni menjëhatë që nuk është myk? Myku kërkon lagështi që të zhvillohet, ndërsa peksimeti është pothuajse 100% i tharë. Pluhuri i bardhë lirohet lehtësisht po ta fërkoni me gisht ose po ta shpëlani me pak ujë.
Kjo bukë tradicionalisht përdoret te sallatat e fshatit, duke e zbutur pak me pak ujë, vaj ulliri, domate të grirë dhe djathtë dhie.
