Sipas burimeve turke, më 18 Maj 1901, Gjykata Penale e Stambollit shpalli dënimin më të rëndë për atë që e cilësonte “i arratisuri nga Vlora”. Në dokumentin zyrtar të Ministrisë së Drejtësisë, të nënshkruar nga Ministri Abdurrahman Nureddin Pasha, Ismail Qemali dënohet me vdekje në mungesë (neni 54 i Kodit Penal), shoqëruar me përjashtimin nga shërbimi civil dhe sekuestrimin e të gjitha pasurive.
Arsyetimi i akuzës përbën një gjetje për historiografinë tonë. Bazuar në raporte sekrete të inteligjencës nga Berlini deri në Egjipt, Gjykata e Apelit osman e shpalli fajtor për: 1. Përpjekje për të krijuar një principatë në Shqipëri; 2. Orvatje për shkëputjen e shqiptarëve nga administrata e Portës së Lartë; 3. Ndërtim aleancash rajonale dhe shpërndarje materialesh subversive në Europë.
Në vitet 1900–1908, Ismail Qemali botoi një sërë shkrimesh ku dënonte keqqeverisjen osmane në Ballkan. Por dënimi me vdekje e rriti jashtëzakonisht prestigjin e tij mes shqiptarëve të mërgatës. Ai krijoi lidhjet dhe fitoi përvojën që do t’i shërbenin 11 vite më vonë.
DOKUMENTI I ARKIVIT OSMAN
Lidhur me vendimin për ekzekutimin dhe konfiskimin e pronës së Ismail Kemalit të Vlorës, një nxitës shqiptar i cili iku në Athinë.
Kodi Arkivor: BOA. Y.PRK.AZN. D:22 G:3 (28.M.1319 / 5 Maj 1317 / 18 Maj 1901) Burimi: Ministria e Drejtësisë dhe Çështjeve Fetare (Nr. 170)
”Pretendohet se i arratisuri Ismail Kemal nga Vlora, i cili u akuzua për krimin e arratisjes në Athinë dhe përpjekje për të nxitur trazira dhe kryengritje në Shqipëri, për të krijuar një principatë atje, për të ftuar shqiptarët në një aleancë me grekët, për të përgatitur dhe dërguar në Shqipëri dokumente që përmbanin artikuj shpifës dhe tradhtarë kundër Qeverisë së Lartë, për të botuar materiale subversive në Evropë dhe së fundmi për të shkuar në Egjipt dhe për të tentuar të promovonte qëllimet e tij tradhtare edhe atje, u gjykua sot në mungesë në Gjykatën Penale.
Si rezultat i gjyqit, u përcaktua se personi i lartpërmendur guxoi të kryente aktet e lartpërmendura dhe, si pasojë, të krijonte një principatë në një pjesë të vendit. Është vendosur unanimisht, siç u tha nga Zyra e Prokurorit Publik të Gjykatës së Apelit, se i pandehuri u përpoq të largonte kontingjentin shqiptar nga administrata e Portës së Lartë, bazuar në raporte nga figura dhe personalitete të shquara shqiptare, si dhe dokumente me shkrim nga Komisioneri i Jashtëzakonshëm i Egjiptit dhe Ambasada Perandorake në Berlin; ai të shpallet fajtor për këtë krim dhe të dënohet me vdekje në përputhje me paragrafin e parë të nenit plotësues 54 të Kodit Penal, të përjashtohet nga shërbimi civil në përputhje me nenin 31 të Kodit të Procedurës Civile, dhe pasuritë e tij, të cilat tashmë janë urdhëruar të sekuestrohen, të administrohen në përputhje me dispozitat e nenit 377 të Kodit të Procedurës Penale. […]
Më 28 të Muharremit 1319 / 5 të Majit 1317 (18 Maj 1901)
Ministri i Drejtësisë
