Nga James Landale – BBC
Gjatë javës së ardhshme, dy palë zgjedhje do të mbahen në dy kontinente të ndryshme, rezultatet e të cilave do të kenë pasoja të thella për botën. Për shkak të një koincidence në kalendarin zgjedhor, miliona votues – rreth 9.700 km larg njëri-tjetrit – do të bashkohen në ushtrimin e të drejtave të tyre demokratike brenda pak ditësh.
Votuesit në Izrael u drejtohen kutive të votimit të martën për të zgjedhur parlamentin e ri; një javë më pas, votuesit në Shtetet e Bashkuara do të zgjedhin Kongresin e ri.
Ish-kryetari i atij Kongresi, Tip O’Neill, mund të ketë thënë dikur se “çdo politikë është lokale”. Por pasojat e këtyre zgjedhjeve pa dyshim që do të jenë globale. Këto zgjedhje nuk janë vetëm të afërta në kohë, ato janë të ndërlidhura me njëra-tjetrën.
Qeverisja e ardhshme e Izraelit do të ketë një ndikim thelbësor në Lindjen e Mesme dhe në luftërat që po zhvillohen me tërbim në mbarë rajonin. Ndërsa çdo ndryshim në hartën zgjedhore të Amerikës mund të formësojë jo vetëm ato luftëra, por edhe të ardhmen e ekonomisë globale.
Midis të dyjave ekziston edhe një lidhje fizike: grupi i lobimit Republicans Overseas Israel vlerëson se rreth gjysmë milioni izraelitë me pasaportë amerikane mund të votojnë në të dyja zgjedhjet. Marc Zell, kryetari i këtij grupi, tha se këta votues mund të ndikojnë në gara të ngushta në këto zgjedhje, siç është ajo në Michigan, ku ai vlerësoi se rreth 10 000 fletëvotime nga jashtë do të dërgohen nga Izraeli. “Ata mund të bëjnë vërtet diferencën,” tha ai për BBC-në.
Por lidhja politike është ndoshta edhe më e thellë dhe më akute. Lidhet me luftën SHBA-Izrael kundër Iranit. Sulmi i masiv ajror, i cili nisi në shkurt, shkatërroi shumë objektiva ushtarake dhe vrau pjesën më të madhe të udhëheqjes së Iranit. Por ai dështoi në rrëzimin e regjimit, i cili u kundërpërgjigj ashpër përgjatë Gjirit dhe mori kontrollin e Ngushticës së Hormuzit dhe të energjisë që kalonte përmes saj.
Çështja e Iranit
Kryeministri i Izraelit, Benjamin Netanyahu, e ka shfrytëzuar fushatën për të ngritur mundësinë e nisjes së një sulmi të ri ndaj Iranit. Ai ka bërë pretendime të reja – pa ofruar prova – lidhur me kërcënimin bërthamor të Iranit, duke këmbëngulur sërish se regjimi islamik duhet të rrëzohet.
Qëllimi i tij është të riforcojë reputacionin e tij si një udhëheqës që ofron siguri, imazh i cili pësoi një goditje të rëndë pas sulmeve të udhëhequra nga Hamasi mbi Izrael më 7 tetor.
Presidenti i SHBA-së, Donald Trump, i ka ushqyer gjithashtu spekulimet për sulme të reja ndaj Iranit duke mbështetur fushatën e rizgjedhjes së Netanyahut dhe duke thënë se të dy burrat duhet “ta mbarojnë së shpejti këtë punë”. Pra, Iranin.
E megjithatë, pavarësisht nga këto paralajmërime lufte, ka patur raportime kundërshtuese se Trump ka ndërhyrë për të frenuar Netanyahun nga sulmi ndaj Iranit përpara ditës së votimit, nga frika se një rritje e re e çmimeve të energjisë do t’u freskonte në kujtesë votuesve amerikanë luftën e tij pa mbështetje në popull.
Po a mund të shtyhet një sulm ndaj Iranit deri pas zgjedhjeve? Mediat izraelite janë plot me spekulime se Netanyahu mund të përpiqet të sigurojë mbijetesën e tij duke e sulmuar Iranin edhe si kryeministër në detyrë pas zgjedhjeve. Bazuar te rezultati i zgjedhjeve, atij do t’i leverdiste, sipas kësaj teorie, një qeveri e unitetit kombëtar – ku përfshihet edhe ai vetë – sesa një koalicion mes partive të opozitës.
Netanyahu prej kohësh është parë si një mbijetues i madh i politikës izraelite. Nëse ai do të humbiste pushtetin, do të përballej me një hetim zyrtar për veprimet e tij përpara sulmeve të 7 tetorit dhe me procedura të reja gjyqësore që përfshijnë akuzat për korrupsion.
Kjo hipotezë është aq reale saqë rivali i Netanyahut, ish-shefi i ushtrisë Gadi Eisenkot, e ka përjashtuar që tani mundësinë e bashkimit me ndonjë qeveri uniteti. Si të gjithë politikanët kryesorë izraelitë, Eisenkot e sheh Iranin si një kërcënim ekzistencial për Izraelin dhe mbështet veprimet ushtarake kundër regjimit islamik. Por ai ka paralajmëruar shprehimisht se është kundër përshkallëzimit të luftës për qëllime politike.
”Në kërkim të trashëgimisë”
Nga ana e tij, Trump mund të jetë më i gatshëm të sulmojë Iranin pas zgjedhjeve të mesmandatit (midterms), nëse ai nuk ndalohet nga rezultati elektoral dhe me shpresën për të dalë nga kjo luftë me një goditje të fundit. Disa analistë besojnë se Irani është aq i dobësuar ekonomikisht nga lufta dhe sanksionet ekonomike, saqë një raund i ri goditjesh ushtarake mund të nxisë iranianët të rrëzojnë regjimin. Të tjerë e shohin këtë si thjesht një tjetër iluzion. Është një strategji që ka dështuar vazhdimisht, por që vazhdon të ketë peshë në Uashington.
”Pas zgjedhjeve të mesmandatit, ai do të jetë në kërkim të lënies së një trashëgimie (legacy mode),” më tha një diplomat perëndimor i mirëinformuar. “Ai do të donte të mbahej mend nga të gjithë si shumë i vendosur”.
Në Izrael ekziston një konsensus i gjerë mes shumicës së partive sa i përket kërcënimit dhe nevojës për të frenuar Iranin. Por nëse votuesit zgjedhin një qeveri të re, ata mund të kenë një kryeministër me më pak interes politik dhe personal për sulme të reja. Në këto rrethana, Trump ka sugjeruar madje edhe se mendimi i tij mund të ndryshojë. “Nëse Izraeli ka udhëheqësin e gabuar, që do të ishte cilido përveç Bibit [pseudonim i Netanyahut], Amerikës do t’i duhet ta bëjë vetë këtë punë, dhe unë nuk jam i prirur ta bëj këtë,” shkroi ai në rrjetet sociale.
Sa i përket vetë Teheranit nuk është çudi që hartuesit e politikave atje i kanë ndjekur sondazhet amerikane po aq me vëmendje sa çdo analist brenda qarqeve politike të Uashingtonit. Rreziku, natyrisht, është se çdo goditje paszgjedhore do ta futë Lindjen e Mesme në një kaos të ri nëse Irani do të hakmarret ashpër. Publikisht dhe privatisht, zyrtarët iranianë kanë paralajmëruar se do të godasin aeroporte, tubacione, kabllo nënujore, impiante energjetike, uzina të shkripëzimit të ujit, si dhe baza ushtarake e anije luftëtarësh të SHBA-së.
Ministri i Jashtëm i Iranit, Abbas Araghchi, shkroi në Financial Times se sulmet e reja do të vendosnin “jetët e civilëve dhe mirëqenien e të gjitha shteteve rajonale e ekonomisë globale në një rrezik të madh”.
Në fund gjithçka do varet nga ekonomia
Të dyja këto procese zgjedhore ndërlidhen sërish rreth ekonomisë globale. Përballimi i jetesës dhe kostoja e rritur e saj kanë dominuar fushatën amerikane për zgjedhjet e mesmandatit. Kjo çështje shihet gjerësisht në popullatë si e përkeqësuar nga vendimet e Trumpit për t’u futur në këtë luftë që ngriti çmimet, pasi Irani bllokoi rrjedhën e energjisë përmes Ngushticës së Hormuzit.
Ekonomia është po ashtu çështje zgjedhore në Izrael, ku votuesit po përballen me kosto shumë më të larta jetese dhe paga të pamjaftueshme për këtë nivel. Edhe këtu, lufta luan rolin e saj, me shpenzimet ushtarake në rritje që ushtrojnë më shumë presion mbi financat publike.
Trump është përpjekur të zbutë votuesit e tij përpara zgjedhjeve të mesmandatit. Ai ka hequr sanksionet ndaj Rusisë, duke shpresuar më kot se duke importuar naftë nga Moska, çmimet mund të ulen ndjeshëm. Ai ka mbajtur një qëndrim të ashper ndaj Ukrainës, duke i bërë thirrje udhëheqjes së saj të bëjë lëshime me shpresën – po ashtu deri më tani të kotë – për të pretenduar në sytë e opinionit publik një fitore në politikën e jashtme.
Ndërkohë, edhe zemërimi i republikanëve ndaj strategjisë së tij kontroverse po rritet. Senatori Thom Tillis nga Karolina e Veriut, një kritik i shpeshtë i Trumpit, tha për CBS News: “Nëse Presidenti dëshiron me të vërtetë të ulë çmimet e energjisë, ai mund ta bëjë këtë duke zgjidhur problemin e Iranit, jo duke i bërë ndere Vladimir Putinit.”
Një pasojë e luftës në Iran – së bashku me operacionet ushtarake të Izraelit në Gazë dhe në Bregun Perëndimor të pushtuar – është se mbështetja e përbashkët tradicionale dypartiake në SHBA ndaj Izraelit është krisur. Abdul El-Sayed, kandidati i majtë demokrat për Senatin në Michigan, bën fushatë për ndërprerjen e ndihmës ushtarake për Izraelin. “Një aleat që merr paratë e tua për të të shtyrë në luftëra që nuk duhet t’i luftosh, nuk është aleat,” tha ai për ABC News.
SHBA-ja dhe Izraeli thanë fillimisht se e sulmuan Iranin për të shkatërruar raketat e tij balistike, për të dëmtuar kapacitetin e tij bërthamor, për të dobësuar mbështetjen për grupet e tij aleate ushtarake dhe madje për të rrëzuar të gjithë regjimin. Që atëherë, synimet e luftës kanë ndryshuar në vetëm rihapjen e Ngushticës së Hormuzit.
Brad Lander, një kandidat demokrat për Kongres në Nju Jork, i cili gjithashtu renditet në të majtën e partisë së tij, zgjodhi të udhëtonte në Bregun Perëndimor vetëm pak ditë para votimit. Ai ndihmoi palestinezët të vjelin ullinj dhe u ndalua për pak kohë nga forcat izraelite – e gjitha kjo lëndë e parë për fushatën e tij në rrjetet sociale.
Në historinë e politikës amerikane, kjo nuk është diçka e zakonshme. Madje edhe Netanyahu po paralajmëron se Izraeli mund të duhet të mbijetojë në të ardhmen pa mbrojtje nga SHBA-ja.
Më tej, nëse kryeministri i Izraelit do të humbiste, largimi i tij do t’i jepte fund një marrëdhënieje komplekse ku Trump ka luajtur ngriva-shkriva. Javën e kaluar, presidenti e quajti kolegun e tij izraelit një “kryeministër luftëtar të madh”. Gjatë verës, ai tha se Netanyahu ishte “krejtësisht i çmendur”.
Një udhëheqës i ri izraelit do të duhej të ndërtonte një marrëdhënie të re me një president amerikan në ikje. Kjo është një dinamikë krejtësisht e ndryshme.
Nëse demokratët do të fitonin kontroll më të madh në Kongres, kjo do të vendoste disa kufizime ndaj mbështetjes pa rezerva të SHBA-së për Izraelin. Kongresi ka kompetenca tradicionale që mund t’i përdorë për të frenuar shpenzimet ushtarake. Nuk përjashtohet që ai ta presë ndihmën ushtarake për Izraelin. Por si president, Trump do të ruante pushtet të rëndësishëm ekzekutiv – dhe të drejtën e vetos – për të vazhduar ndjekjen e konfliktit ashtu siç e sheh ai të arsyeshme.
Vendimi i Izraelit dhe SHBA-së për të shkuar në luftë me Iranin në fillim të këtij viti e transformoi ekonominë globale dhe gjeopolitikën ndërkombëtare. Kurse këto zgjedhje që votuesit në të dyja vendet do të bëjnë në ditët në vijim do të formësojnë se ku do shkojë bota më pas.
…..
James Landale është korrespodent për diplomacinë i BBC në Jeruzalem. Përshtatur në shqip nga DITA

Ramiut te Surrelit nuk po I ecen fare me zgjedhjet
Po i ngushtohet laku sidomos pas 3 Nentorit
kur faturat tona të energjisë apo nafta në serbator varen nga kutitë e votimit në Michigan e Tel Aviv, sovraniteti i vendeve të tjera duket thjesht si dekor
Saktesisht
Udhëheqësit lozin shah me raketa e sanksione. matsi i fatkeqësisë për ne mbetet te pompa karburantit dhe te çmimet e ushqimeve.
Është me të vërtetë trishtuese se si fati i paqes globale dhe i mijëra jetëve të pafajshme varet nga dëshira e një politicieni për t’iu shmangur hetimeve të korrupsionit dhe gjykatave
për shkak se tek tos tarifa është e mbyllur mundësia e komenteve unë po provoj në këtë lajm!
“Fatos Tarifa: Autoritarizmi nuk vjen gjithnjë me çizme” dhe më poshte kemi gjithnjë retorikën e presor tosit,kështu e quanin shokët e mi të polikumit!po e nis nga fundi:”Së pari, demokracia nuk vdes vetëm kur pushteti merret me dhunë. Ajo rrezikon të vdesë edhe kur pushteti mbahet me çdo kusht, kur ligji shndërrohet në mburojë të qeverisë dhe kur qytetari fillon të ketë frikë të kërkojë atë që demokracia ia njeh si të drejtë: ndryshimin e saj.” si fillim demokracia lind nga një popull i mbarsur me idenë e lirisë,e respektit reciprok mes njerëzve,e mbrojtjes,jo vetëm të të derjtave të tij personale por dhe të njerëzve të tjerë!pa një kusht të tillë,nuk mund të lindë demokracia!në shqipëri,demokracia nuk ka lindur ansnjëherë!dhe kur ka pasur njëfarë mundësie ngjizjeje ajo ka dështuar që në “sekondat e para”!!dhe sekondat e para kanë qënë ato që kanë paraprirë ahmetin,enverin,saliun,deri diku tos qorrin,dhe në fund të madhërishmin gjigat të trapiantuar në “krahinën” e surrelit!!të gjithë këta vrasës të demokracisë,kush më shpejt e kush më ngadalë,janë abortuesit e saj!!nga ana tjetër,populli që nuk ka asnjë përvojë të vërtetë dmokratike,i ka ndihmuar dhe i ndihmon në shkatërrimin e asaj që vetë populli thot se e dëshiron!!mjafton të shikojmë “elitën”ku përfshihet dhe presor tosi!deri dje e mbrojti me thikë në dhëmbë,edhe kur një pjesë,që gjithashtu si presori e mbështetën dhe e prunë në pushtet beun e surelit,filluan kritikat që ditën e parë pas dhënjes së votës dhe fitimit të pushtetit,presori e mbrojti nga “ne” kundërshtarët e tij!sot po ashtu me thikë në dhëmbë(ndoshta të dhënë nga erdogani*)ai po e godet me shumë zell!por në të njëjtën kohë nuk godet aspak dhunën(bile as masakrën e 1200 njerëzve në 3 orë terror)!!por ti lëmë këto spekullime për qëllimet e presorit,ose interesat e tij!!
“Së dyti, mbrojtja e demokracisë nuk është detyrë vetëm e institucioneve, e gjykatave apo partive politike. Ajo është përgjegjësi e çdo qytetari që refuzon të mësohet me abuzimin, heshtjen dhe frikën. Pushteti është gjithnjë i përkohshëm, ndërsa institucionet dhe të drejtat e qytetarëve duhet të jenë më të qëndrueshme se çdo qeveri.”edhe këtu kemi të njëjtën gjëndje por në krah të kundërt!!mbrojtja nuk mund të bëhet nga ata njerëz,që si njerëz të thjeshtë nuk ja kanë idienë e demokracisë dhe këthehen në mbrojtës të saj në mënyrë mekanike,vetëm e vetëm se kanë bërë disa vite shkollë të specializuar më tepër se të tjerët!demokracia nuk mësohet në shkolla!ajo është një “ndjenjë” që duhet ta fusësh në shpirt gjat gjithë jetës!jo vetëm jetës tënde por dhe të të tjerëve!!nëse gjykatësi,kryetari i partisë,administrata shtetrore,të flet për demokracinë në zyrën e tij,në gjykatë ose në mitingje,por në jetën private vepron si të jetë diktatori më i tmerrshëm që ka egzistuar!?nuk mund të presësh asgjë të mirë prej tij/tyre!!nuk mund të presësh asgjë të mirë nga partizanët e tyre,as nga mbështetësit e tyre!!sipas nivelit të gjithë janë të infektuar nga diktatorizmi!!
*më kujtohet vite më parë një shkrim i presor tosit në mbështetje të diktatorit islamist të turqisë me një titull pak a shumë të tillë “europa nuk bën dot pa turqinë”!!sipas “gojëve të liga” të kaCo alFredo,thuhet se ish vëllai islamist i beut katolik të vilajetit të surrelit,është bërë armik me të!sepse beu i vilajetit të surrelit i ka zabtuar vëndin që sulltan salepi kishte bërë në zëmrën e beniaminit!!
thano,nuk e di si i ke kushtet me presor tosin,por të mos lejosh komente tek shkrimet e tij!?më duket pak si dobiçllëk!këtui shkon për lesh ajo demokraci që predikon sot presor tosi,ti dhe vangjeli!!nuk rrihet mendimi me presorin,qoftë dhe mendim idiot!!bllokimi i kkomenteve,e kam përjetuar që nga i madhërishmi kokdhim,tek ti e tek mero!të paktëk kokdhimi të bllokonte për shkak të gjuhës së pistë dhe ta thoshte!kur i lejoje moderimin ta publikonte të pastër,pa ndryshuar kuptimin e komentit!ti dhe mero!?i bëni mutin!nuk ta publikoni dhe pikë!!me shpresë që do kalojë,ju uroj dhe unë si beu i vilajetit të surrelit “një ditë të këndëshme”!
Nëse 10,000 vota nga jashtë mund të vendosin Midterms në SHBA dhe në të njëjtën kohë fatin e një qeverie në Lindjen e Mesme, une kam nje pyetja: kush po përfaqson me t vërtet cilin?
Dmth i bie qe paqja para zgjedhjeve shtyhet per llogari elektorale, kurse lufta pas tyre premtohet si ‘trashëgimi historike’ !!!
Hipokrizi politike në kulmin e saj. Bota ne duart e maskarenjve
Hiqen sanksionet ndaj Rusisë për të ulur çmimin e naftës para votimeve, ndërkohë që flitet për parime. Kur vjen puna te pushteti, çdo parim qeka kot.
Dhe ne presim moral nga hajdutet ordiner si beu Shurrrelit me beqindat e tij dava legenash katundi
ndërro fjalët “Kur vjen puna te pushtet” me “kur vjen puna tek interesi privat”,dhe do të kuptosh se ku qëndron ndryshimi mes teje dhe pushtetarit!që ti merr për shëmbull më lart!!nëse ti vepron ndryshe nga ai!?atëherë je demokrat dhe jo i njëjti mut si ai!!
Hahahahaaa
Taksapaguesit perëndimorë financojn luftrat që krijojnë kriza ekonomike, dhe pastaj thirren të votojnë se cili udhëheqës do t’ua ‘zgjidhë’ krizën që vet krijoi.
Po.pse tek ne mos eshte gje ndryshe?
uau, a thu se perëndimorët financuan agresionin putinian kundër ukrainës??apo atë hamason tre vjet më parë kur masakruan 1200 njerëz në 3 orë??
Pavarësisht se kush fiton në opozitë apo në pushtet, vihet re se e vetmja gjë ku politikanët bien dakord menjëherë është përshkallëzimi i konfliktit.
KURRË PAQJA
Një ngushtic detare e bllokuar tregon sa e brishtë është e ashtuquajtura ‘ekonomi globale’ kur i gjithë mehanizmi i saj mund të mbërthehet nga teka dy tre pushtetarësh qe u ka ardhur dita tu votohet kolltuku
Analizë e shkëlqyer e Landale. Ne nuk votojmë dot as në SHBA e as në Izrael, por kostot e vendimeve të tyre do t’i paguajë e gjithë bota njësoj.
një konstatim i shkëlyer,nuk ma ka marrë mëndja se do ta përshkruante kaq bukur një njeri i veçantë!!më duket se paske zbuluar ujin e vakët o gaz??patentoje dhe do shohësh se do fitosh aq shumë,gishta të mesit,përpjetë!!lërini këto sllogane karit se na vjen për të vjellë kur i lexojmë!!
Qe je pak K…ar ti anticensura, je. Sa per artikujt e Tos Tarifes nuk eshte Thano qe mbyll komentet, por eshte vete kerkesa e Tosit dhe Redaksia e respekton deshiren e tij. Tosi ka kompleksin i profesorit dhe akademikut dhe nuk mund te lejoj qe ta shkaterrojne kete posture te tij, komentuesit e Dites. Pavaresisht se ai gjithmone shkruan brockulla dhe ben analiza te dobeta ne lidhje me realitetin dhe te verteten. Eshte thjesht nje makineri propagandistike manipulative me pagese. Ashtu jane pothuajse te gjithe nga soi i tij, flas per koleget.
këtë e di “Qe je pak K…ar ti anticensura”, ashtu si e di që dhe ti je pak si “bythë” që përdor pseudonime të ndryshme “nuk eshte Thano qe mbyll komentet, por eshte vete kerkesa e Tosit” dhe më duket se e kam thënë!por moj “bythë” pa emër fiks,është redaksia ajo që vendos për publikimin e shkrimeve të tosit,dhe jo tosi!tos presori,mund të shkruajë sa ti dojë bytha,për çfarë do ai,si për mbrojtjen e ramës,erdoganit a të berishës,ndoshta dhe për ty pa pseudonim fiks,por nëse nuk pranon redaksia!?ai mund ti botojë vetëm atje ku ai ka mundësinë e tij!!kështu or ti,nuk më intereson arsyeja që ka tosi për të shkruar,më intereson që unë të kem të drejtën që ke ti!ti ke replikuar me mua,dhe unë tashti po replikoj me ty!sa vlerë kanë replikat!?i vlersojmë ne komentuesit,ndoshta po të jetë më e rreptë,dhe vetë redaksia,por nuk është e drejtë që unë të replikoj me vangjelin dhe thanon vetë dhe të mos kem mundësinë të replikoj me tosin(ka dhe të tjerë ku bllokohen komentet)!si gazeta e thanos dhe e bazes,normalisht nuk duhet të jenë “makineri propagandistike manipulative me pagese”,por thjeshtë të pavarura!të jesh i pavarur nuk do të thotë të jesh 100% objektiv!duke qënë se 100% nuk egziston në jetën e përditëshme të njeriut,këto gazeta duhet të jenë sa më objektive të jetë e mundëshme duke u mbështetur në subjektivitetin e redaksive të tyre!!ti ke të drejtë kur thua “makineri propagandistike manipulative me pagese(ose subjektivitet)”,sepse si mero dhe adriani nuk botojnë asnjë mendim të kundërt!!pra asnjë tos nuk shkruan tek mero dhe asnjë hilë nuk shkruan tek thano!!bile ndonjëherë dhe komentet tona,normalisht kur nuk janë thjeshtë komente o replika koti dhe agresive,nuk botohen,ose botohen kur shkrimi ka kaluar në plan të tretë!!thano nëse do të respektojë kërkesën e presor tosit,mund ti thotë të shkruajë me pseudonim!!një shkrim ku nuk mund të shprehet një opinion i kundërt,e bën atë të mirqënë dhe të pakundërshtueshëm!!atë “duhet ta pranojë” dhe ai që është komplet kundër tij!”e pranon” thjeshtë sepse nuk mund ta kundërshtojë!!kështu veprojnë gjithë gazetat partiake ose të reshtuara në një krah!nuk lejojnë një mendim,nuk lejojnë përplasjen e mendimeve të kundërta!!unë kam 17 vjet,nga vjeshta ’09, që komentoj përplasja e mendimeve me të tjerët dhe me vetë artikujshkruesit më ka ndihmuar të ndryshoj dhe forcoj mendimin tim!!për mua ka qënë një ecje përpara,për dikë tjetër, rruga time,ka qënë e kundërta!sidoqoftë në të dy rastet ka pasur ndryshim!!përplasja e mendimeve sjell ndryshimin e ngadaltë, urdhëri,propaganda pa përplasje mendimesh,edhe ajo,sjell ndryshim!një ndryshim të shpejtë dhe jo të ngadaltë si në rastin e përplasjes së mendimeve!këtë nuk mund ta mohosh as ti e askush tjetër!urdhëri,bllokimi i rrahjes së mendimeve,të paktën në këto 36 vjet,na ka sjellë sivëllezërit e ahmetit dhe enverit,binjakët sali dhe edvin!të gjithë kemi qef që brënda ditës të jemi herkula,rokfelera,të jetojmë në montekarlo,por jeta nuk është e tillë,pa mund, pa përpjekje të përditëshme, pak nga pak, duke u rrëzuar e duke u ngritur, duke punuar si ajo milingona e vogël nuk mund të arrijmë suksesin!ne tërë ditën këndojmë si gjinkalla në pik të të nxehtit,i fusim një të dhjerë (arsyetojmë mungesëm e komenteve tek presor tos) nga maja e lisit dhe më pas themi prëse në pjatë kemi të servirur mut!!