Të kapardisesh në luks dhe t’i thuash vetes socialist

Bravo! Ky është thelbi i të vërtetës, të cilës, ata që do duhej t’i përmbaheshin, i kthejnë fundin e kurrizit, ndërsa sytë i kanë në ballin e kazanit për të mbledhur për vete edhe pikën e fundit të djersës të atyre, që i përbuzin pikërisht për shkak të këtij statusi. Këta nuk mësojnë as nga bujku – se s’duan, jo se s’dinë – i cili, pasi ka lëruar arën, bëhet shërbëtor i zellshëm i kaut që ta ketë edhe për nesër, edhe më tej, edhe më tej…

Mjerim është të jesh i varfër MIGJENI bukur e ka përshkëruar por të jesh i varfër nuk është turp nëse nuk punon turpë kurse të pasurohesh nga pushteti dhe krimi është poshtërsi

Thelbi i problemit është thellimi i pabarazisë sociale në Shqipëri dhe politika që e ka institucionalizuar këtë pabarazi. Kontrasti dramatik mes jetës së njerëzve të zakonshëm, si gruaja me fotografinë e burrit të vdekur në minierë, dhe luksit të politikanëve dhe pasuruesve të rinj që qeverisin vendin, nuk është vetëm moral, por shpreh një fenomen i thellë ekonomik dhe social, pra largimi i qeverisë dhe klasës politike nga misioni i saj themelor, drejtësia dhe barazia. Në një shoqëri ku njerëzit jetojnë në kushte të ndryshme drastikisht, nuk mund të flitet për demokraci të vërtetë, stabilitet, ligje të zbatueshme apo solidaritet. Shqipëria ka kaluar nga varfëria e barabartë e monizmit te pabarazia ekstreme e sotme. Ata që kanë lidhje, para ose miq në parti, shpërblehen me pushtet dhe pasuri, ndërsa punëtori, minatori, naftëtari apo qytetari i zakonshëm mbetet i papërfaqësuar dhe i pambrojtur.
Ky realitet është i dukshëm jo vetëm në aspektin ekonomik, por edhe në atë të meritokracisë. Sot mund të kesh diplomë të blerë dhe të bëhesh ministër, kryetar Kuvendi, apo akademik, ndërkohë që mund të kesh mbaruar me djersë universitete e specializime e mos të gjesh punë, e si rrjedhim të emigrosh. Kjo është pabarazia që është bërë “e institucionalizuar” nga partitë politike, ku shpërblimi nuk vjen nga aftësitë, djersa, profesionalizmi apo meritokracia, por nga shërbimi ndaj pushtetit dhe pjesëmarrja në rrjetet nepotike.
Politikanët, të korruptuar dhe të pandjeshëm ndaj halleve të njerëzve, nuk bëjnë ligje për barazi sociale apo minimum jetik, por votojnë rritjen e rrogave të tyre apo dhe për çështje simbolike si barazia gjinore, e cila në këtë kontekst shpesh shihet si një ligj formal pa ndikim real mbi jetën e qytetarëve. Në këtë kuptim, Shqipëria nuk ka vetëm pabarazi ekonomike, por edhe një pabarazi të thellë sociale, ku njerëzit e zakonshëm nuk kanë akses në drejtësi dhe mundësi.
Në një shoqëri me këtë pabarazi të thellë, nuk ka liri, nuk ka drejtësi, nuk ka solidaritet; ekziston vetëm luks dhe falsiteti i të pasurve, ndërsa mjerimi dhe vuajtja e të zakonshmit bëhen të padukshme për syrin publik.
Nëse nuk ndryshohet mënyra e ndarjes së pushtetit dhe pasurisë, Shqipëria do të mbetet një shoqëri ku pabarazia vetëm do rritet, dhe demokracia e vërtetë, meritokracia dhe drejtësia do të mbeten iluzione.

Diku e kisha lexuar, por ja qe mendja s’eshte e kthjellet. Nxitojme te gjithe e s’kemi kohe. Kisha lexuar qe mjerimi eshte ves. Bera nje kerkim te shpejte, kete e paska thene Dostojevkij. Ndofta tek romani “Krim dhe ndeshkim”. Kurse varferia Jo. Mjerimi te jep ndjesine e gjendjes kur poshtersia ndyn dhe korrupton njerezillekun dhe fisnikerine tek njeriu, kurse varferia nuk arrin kaq poshte. Kur ndryshoi sistemi gjerat e bera me arrogance dhe pa kritere sociale, te quajturat reforma, justifikoheshin me togfjaleshin “epo jemi ne kapitalizem tani”. Kur I kujtoje se as socializzi qe u rrezua s’te hidhte ne rruge te papune, te kujtonin se mund te ankoheshe, se “Tani jemi ne demokraci”. Shkuan shume ujera ketu e 35 vjet e perseri minatoret jane ende ne kerkim te rroges dinjitoze. Ende naftetaret e papaguar nga kapitaliste te huaj qe ia shesin njeri – tjetrit aksionet e nderrmarjes se dikurshme qe u privatizua, cnderua dhe shterua, duke percjelle varferine neper dyer we nuk hapen e s’japin Jo rroga, por as edhe pergjigje. Mesa duket, do kemi rrotacion politik. Nuk tha kot bajlozi I Tranzicionit, qe ia vlejti pagesa per La Civiten. Jo sepse nuk solli fitoren nga dera, por po ia pergatit nga dritarja. Sic I ben gjerat administrata amerikane sipas a Civiten humorit lunatik te bosit te shtepise se bardhe, mos u cuditni ne rikthimin e doktorrit. IA vlejti pagesa per La Civiten, domethene . Por nqs mjerimi rikthehet perseri me dy gishtat triumfale te Doktorrit, fajin padyshim e kane keta socialistet e listes parlamentare. Njesoj si ata te listes qeveritare.

Mire e ka Thano. Keta, s’kane asnje lidhje me te majten por me te majmurit per veten.

Nuk eshte problemi se jane te pasur , mund te jesh i pasur e te jesh njeri (ashtu sic mund te jesh i varfer e ndyrsire) e te jesh socialist . Problem eshte injoranca , kapardisja por me shume se kaq eshte mbyllja e gojes perball padrejtesise. Socialist apo i majte qe nuk ka guxim te hap gojen ( nuk po them ti luftoj se ajo do bythe komunisti) kunder pa drejtesise qe duket sheshit nuk mund te kete ! Jane nje tufe bejleresh e agallaresh me ne krye nje megaloman tip ballisti i filmave te kinostudios qe ” i shkoi jeta mes injorontve” qe nuk e kuptojne te shkretin . Nuk mund te presesh asgje nga brezi i atyre qe mallkuan prinderit e vet per nje pale xhinse e nje kanace coca-cola , keto vemje me injorancen e tyre vetem dhemje i kane shkatuar ketij vendi e brezave te mevonshem .

Në Shqipërinë e shekullit XXI, hendeku midis administratës shtetërore dhe qytetarit të zakonshëm është bërë një plagë e hapur që thellohet çdo ditë. Nga njëra anë qëndron klasa politike, e cila kapardiset në luks, hipokrizi dhe fallsitet, pa asnjë ndjesi turpi përballë mjerimit që ka përhapur vetë. Nga ana tjetër, janë mijëra njerëz që robtohen për një pagë që nuk mjafton as për të mbyllur muajin, që jetojnë me dinjitet por në heshtje të dhimbshme.
Kjo pabarazi e skajshme, që ka marrë përmasa poshtëruese, nuk është thjesht një fenomen ekonomik — është një krim moral ndaj qytetarisë, një turp kombëtar që zbulon fytyrën e vërtetë të një sistemi të kalbur “majtas” dhe “djathtas”, ku pushteti është bërë strehë për pasuri, jo për shërbim.
Në vend të drejtësisë dhe barazisë, mbretëron mashtrimi dhe pandëshkueshmëria. Dhe kjo nuk është më politikë — është poshtërim i shpirtit njerëzor dhe i vetë shpresës për të jetuar me dinjitet në këtë vend.
Duhet të mendojmë të nxjerrim në krye një elitë të re ku etalon të jetë meritokracia.

TEATRI I MJERUAR POLITIK PËR TEPSINË E PUSHTETIT

Gazetari: Humbja e thellë opozitës në zgjedhjet në 5 bashkitë dhe me pjesëmarrje të ulët rreth 18%, çfarë tregon?

Politikani opozitar: Tregon që qytetarët po largohen nga politika. Nuk kanë interes tek ajo. Janë të zhgënjyer. Nuk ngjiti as kandidati i “pavarur” i shoqërisë civile.

Gazetari: Atëherë, a mund të themi që Doktori doli pro vendimit të Gjykatës Kushtetuese që anuloi zgjedhjet në Tiranë, se kështu i kurseu vetes një turpërim zgjedhor akoma më të madh nëse humbte? Problemi është, si zgjidhet kjo çështje? Se kanë dalë fjalë që politika është shkëputur nga hallet e qytetarëve dhe prioritet ka hallet e veta, pra mbrotjen nga drejtësia, e si rrjedhim do krijojnë parlamentin me dy dhoma, për të bërë senator Doktorin&Co me imunitet nga pasojat penale të drejtësisë, kurse Ramën president.

Politikani opozitar: Nuk e di. Por, mendoj se zgjidhja është që në Shqipëri duhet të hapet debati për të kthyer me detyrim ushtrimin e votës. Kështu nuk vazhdohet më.

Gazetari: S’ka si të vazhdohet më kur politika ka prioritet barazinë gjinore e jo barazinë sociale dhe minimumin jetik! Ju si opozitë akuzoni Ramën për farsa zgjedhore dhe autokraci. Por me këto që thoni, po pretendoni më keq, pra “diktaturën totale” me fasadë demokracie. Dmth, parlament me 100 deputet ose më pak, pra zhdukjen e partive të vogla, dhe senat e presidencë për mbrotjen nga përgjegjësia penale të Berishës dhe Ramës, dhe votë me detyrim popullit për të votuar këta që nuk shqiten nga karrigia e pushtetit dhe nën hetim nga Spaku? Këta do ndajnë tepsinë e pushtetit bashkë me oligarkët, si dy parti autoritare dhe votën e popullit e duan si dekor demokracie sa për sy të BE? Nuk ju duket ky si grusht shteti e si tallje e madhe nëse ky projekt PS-PD ekziston dhe realizohet? A nuk keni frikë nga një revoltë e madhe mbarë popullore? A nuk duhet të hapet debati si të zgjidhni problemet e Shqipërisë dhe shqiptarëve e jo si të krijoni mekanizma mbrotjeje ligjore dhe rehatie polike për Berishën&Ramën?

Politikani opozitar: Ju, a dini gjë sa gazetarë e analistë janë të pavarur e të gatshëm të bëjnë debate të tilla dhe jo mbrojtjen mediatike të fatit politik të Berishës dhe Ramës? E nëse gjeni vetëm pak gazetarë e analistë të tillë, dhe jo shumë, a tregon kjo për kapje të medias dhe shndërrimin e saj në vegël propagande të këtyre liderve dhe partive të tyre?