Sesa bujarë dhe të gatshëm jeni për të ndihmuar të tjerët, varet dhe nga sa mirë flini gjatë natës, thonë shkencëtarët amerikane.
Një studim i ri lidh altruizmin dhe bujarinë me sasinë dhe cilësinë e gjumit si në nivel individual ashtu edhe në atë shoqëror. Me fjalë të tjera, nëse një shoqëri fle gjithnjë e më pak gjatë natës, ajo gradualisht bëhet më egoiste, sipas hulumtimit të ri.
Në vendet e zhvilluara më shumë se gjysma e njerëzve raportojnë se nuk flenë mjaftueshëm gjatë javës. Mungesa e gjumit është shoqëruar, ndër të tjera, me rritjen e rrezikut për sëmundje kardiovaskulare, depresion, diabeti, hipertension dhe vdekje të parakohshme në përgjithësi.
Kësaj liste i duhet shtuar ndoshta mungesa e bujarisë, jo vetëm e një njeriu, por e një vendi të tërë.
Studiuesit e Universitetit të Kalifornisë-Berkeley, të udhëhequr nga neuroshkencëtari Dr. Ettie Ben Simon dhe profesori i psikologjisë Matthew Walker, drejtor i Qendrës për Shkencën e Gjumit Njerëzor dhe autor i bestsellerit ndërkombëtar “Why We Sleep”, i cili bëri botimin përkatës në revista PLoS Biology, tregoi përmes tre eksperimenteve të ndryshme se njerëzit ngurrojnë t’u zgjasin dorën e ndihmës të tjerëve kur një natë më parë kanë pasur gjumë të keq ose të pamjaftueshëm.
Pjesëmarrësit u ndanë gjithashtu në dy grupe, një që flinte mirë (8 orë) dhe një i privuar nga gjumi.
Truri i të gjithë subjekteve u studiua me imazhe rezonancë magnetike funksionale (fMRI) dhe, pas një nate pa gjumë, tregoi aktivitet të reduktuar në zonën njohëse të lidhur me ndjeshmërinë, altruizmin dhe të ashtuquajturin “truri social” në përgjithësi.
Tendenca e zvogëlimit të bujarisë u konfirmua gjithashtu në një nivel masiv kur studiuesit zbuluan se pas ndryshimit standard vjetor të orës në SHBA, shumat e bamirësisë dhe dhurimeve të tjera të rreth tre milionë njerëzve treguan një rënie prej rreth 10% kur koha shkoi një orë përpara.
Meqenëse shumë shoqëri kanë vite që po përjetojnë një “epidemi” të pagjumësisë, studimi tregon se kjo ndoshta ka një ndikim në shkallën e altruizmit që i përshkon ato.
Hulumtimet e reja tregojnë se mungesa e gjumit jo vetëm që dëmton shëndetin e një personi, por minon ndërveprimet sociale midis njerëzve, minon strukturën e shoqërisë njerëzore. ”
Një studim i mëparshëm nga të njëjtët studiues zbuloi se privimi i gjumit i shtynte njerëzit në izolim më të madh social, duke rritur gjithashtu ndjenjat e vetmisë. Në fakt, sipas Walker, kur të sëmurët nga pagjumësia ndërveprojnë me të tjerët, ata priren ta përhapin vetminë e tyre si një virus tek ata që i rrethojnë.
Siç tha ai, “duke parë pamjen e madhe, ne po fillojmë të shohim se mungesa e gjumit rezulton në një person mjaft antisocial dhe, për sa i përket ndihmës, antisocial, diçka me implikime të shumta për mënyrën se si jetojmë së bashku si një specie shoqërore. Të kuptuarit se sasia dhe cilësia e gjumit prek një shoqëri të tërë, për shkak të dobësimit të sjelljes altruiste, mund të ndriçojë më mirë gjendjen aktuale të shoqërisë sonë”.
