Akullore, plazhe me diell dhe udhëtim përgjatë Rivierës me një skuter Vespa: Skena të tilla mbështesin mitin e “la dolce vita”, jetën e mirë të Italisë dhe një serial të njohur të Netflix.
Në fund të viteve 1700, legjenda e letërsisë Johann Wolfgang von Goethe shkroi një libër rreth udhëtimit të tij nëpër Itali që ndihmoi në krijimin e një romance të gjatë gjermane me vendin e Evropës Jugore.
“O, sa i lumtur ndihem në Romë!”, Gëte shkroi në një poezi të frymëzuar nga udhëtimet e tij.
Në vitet e pasluftës, miliona qytetarë gjermanë i kalonin pushimet në të gjithë Italinë nga Siçilia në Bregun e Amalfit, duke shijuar detin, diellin, kuzhinën rajonale dhe, natyrisht, akulloret.
Dashuria gjermane ndaj Italisë, megjithatë, ndahet gjerësisht mes 65 milionëve turistëve nga i gjithë planeti që e vizitojnë Italinë çdo vit. Dhe kjo magjepsje është kapur me mjeshtëri nga seriali i Netflix “Summertime”, i cili hyn në sezonin e tij të tretë dhe të fundit këtë muaj.
E vendosur në një resort në rivierën Romagna në bregun e Adriatikut, mes një vere të ndezur, “Summertime” ngjall fantazinë italiane të një turisti, me një mendësi moderne.
Seriali ndjek Verën (Coco Rebecca Edogamhe), një grua e re që thotë se e urren verën dhe është e detyruar të mbështesë nënën e saj me një punë në një hotel në këtë idil pushimesh bregdetare. Por më pas ajo takon Ale (Ludovico Tersigni), një vrapues i ri i pashëm me motor nga Roma. Të dy gjejnë dashurinë dhe rriten në plazh mes betejave, sprovave dhe mundimeve të tyre personale.
“A e dini vendin ku lulëzojnë limonët?”
Gjithashtu, skena qendrore është një parajsë turistike italiane, një nga shumë vende tërheqëse që janë ruajtur si ndër destinacionet kryesore të udhëtimit për gjermanët.
Por përse Italia?
Gëte përmbushi një ëndërr të jetës kur bëri udhëtimin e tij në Itali midis viteve 1786 dhe 1788, dhe kujtimet e tij nga udhëtimet me siguri hodhën themelet për dëshirën gjermane për Italinë.
Poeti i kishte shpëtuar detyrave të tij zyrtare në oborin e dukës së Vajmarit kur udhëtoi në jug me emrin Johann Philipp Möller. Ai pretendonte të ishte një piktor ndërsa eksploronte Venecian, Romën, Napolin dhe Siçilinë, dhe e kaloi udhëtimin me disa aventura erotike.
Në romanin “Wilhelm Meisters Lehrjahre” (Vitet e shkollës së Wilhelm Meister-it), Gëte përmend në mënyrë lapidare Italinë kur shtron pyetjen: “A e dini vendin ku lulëzojnë limonat?”
Ndjenja ishte baza për “Aty ku lulëzojnë limonat”, një vals nga Johann Strauss II i shkruar në 1874 që fillimisht ishte titulluar “Bella Italia” (Italia e bukur).
Turistët me më pak prirje letrare mësuan për Bella Italia përmes kartolinave me fotografi që nga vitet 1870 e tutje.
Muzeu Städel në Frankfurt ka një ekspozitë të tërë kushtuar fotografive të hershme të Italisë, të cilat, nga mesi i shekullit të 19-të, madje edhe para kartolinës, ishin suvenire popullore.
Në epokën e selfie-ve, skenat ikonë italiane të portretizuara 150 vjet më parë nuk janë aq të ndryshme sot.
Shpërthimi i flluskës
Por shpesh pas pamjes idilike të kësaj parajse jugore qendron një realitet më i thellë dhe më i errët.
Italia vuajti tmerrësisht gjatë pandemisë COVID, siç pasqyrohet në imazhet rrënqethëse të kolonës së ushtrisë në qytetin verior të Bergamos duke lëvizur arkivolet e viktimave të virusit korona, sepse varrezat e qytetit ishin plot.
Tifozët e tjerë të Italisë janë të zhgënjyer nga forcimi i vazhdueshëm i ekstremit të djathtë politik së fundi i inkorporuar nga Giorgia Meloni, dhe nga maskilizmi i shfrenuar i ish-kryeministrit Silvio Berlusconi. Pastaj është njolla e krimit të organizuar, paqëndrueshmëria e përsëritur politike dhe krizat e ndryshme ekonomike të Italisë.
Por me kalimin e kohës dhe zbehjen e pandemisë, turistët janë kthyer në bregdetin italian për diellin, rërën dhe limoncello-n si dhe për flladin mitik të romancës italiane, që po gjallërohet sërish përmes ekranit të vogël në sezonin e tretë të “Summertime”. / DW
j.l./ dita
