Nga Orgen Peci
Në reagimet e shumta që qarkullojnë çdo ditë në rrjetet sociale, një video e një inxhinieri të njohur ka hapur së fundmi një diskutim të fortë mbi bazën elektorale që mban ende në këmbë pushtetin e Ramës.
Mesazhi i tij u drejtohet drejtpërdrejt pensionistëve, shtresës më të varfër, por njëkohësisht më besnike në votime.
Inxhinieri prek një nga paradokset më të mëdha të realitetit shqiptar. Si ka mundësi që kjo kategori sociale, e cila vuan më së shumti nga çmimet e larta, kostoja e medikamenteve dhe pamjaftueshmëria e pensioneve, vazhdon të mbetet karburanti kryesor elektoral i sistemit që i shtyp?
Pensionistët janë shndërruar në viktimën perfekte të një teatri politiko-imagjinar. Në qendër të këtij spektakli vendoset figura e Sali Berishës si një “gogol” i përhershëm për të mbajtur të moshuarit nën trysninë e frikës. Por prapa kësaj melodrame të “rivalitetit” ditor fshihet një realitet krejt tjetër. Rama mbetet furnitori kryesor i Berishës me para publike. Ndërsa ditën aktron si kundërshtar i betuar, natë për natë pushteti ekonomik ndahet mes të njëjtave duar.
Përmes lejeve të ndërtimit, tenderave dhe oligarkëve të përbashkët, të dyja palët bashkëpunojnë, duke ruajtur status-quo-në që u shërben interesave të xhepave të tyre me llogari në Qipro dhe vila nga periferitë e Tiranës, në gjirin e Lalzit, deri në Dhërmi e gjetiu.
Kjo simbiozë gjakpirëse ushqehet nga sakrifica e përditshme e më të dobëtve.
Ndërsa pensionistët numërojnë qindarkat për të mbyllur muajin dhe votojnë me frikën e rikthimit të së shkuarës, paratë e taksave të tyre përfundojnë në xhepat e të njëjtit bllok politik e ekonomik. Ndaj mesazhi i inxhinierit është një apel i drejtpërdrejtë për të parë përtej llomotitjeve zyrtare.
Mbetet për t’u parë nëse reagime të tilla do të arrijnë të çajnë rrethimin e propagandës dhe të ndërgjegjësojnë këtë shtresë, apo nëse teatri “rivalë ditën, ortakë natën” do të vazhdojë të funksionojë si mekanizmi kryesor i mbajtjes së pushtetit o në njërën dorë, o në tjetrën:
DITA
