E djathta ekstreme është në prag të fitimit të më shumë votave në zgjedhjet shtetërore gjermane për herë të parë që nga nazistët. Për disa në Gjermani, ngritja e Alternativës për Gjermaninë (AFD) është një makth i vërtetë. Por të tjerë, veçanërisht në lindje, thonë se AFD është një shans për ndryshim. Gjatë gjithë vitit, temperatura është rritur në politikën gjermane dhe votimi i së dielës në Turingi dhe Saksoni mund të jetë pika e vlimit.
“Gënjeshtar!” Bërtiti një grup i vogël njerëzish në Thuringia këtë javë, ndërsa kancelari Olaf Scholz doli në skenë në qytetin e Jena.
Thirrjet e “Volksverräter” gjithashtu shpërthyen nga duartrokitjet e gjera; një frazë që do të thotë “tradhtar i popullit” dhe shihet nga shumë si me konotacione naziste. Partia Socialdemokrate e Kancelarit Scholz, së bashku me partnerët e tij të koalicionit të Gjelbër dhe Liberal, po ia dalin aq keq në Turingi saqë mund të mos marrin as edhe një vend të vetëm në parlamentin e shtetit, ndërkohë që AfD është në krye të votimit.
Në Saksoninë fqinje, AFD po përballet me CDU-në konservatore. Sulmi me thikë i javës së kaluar, në të cilin një azilkërkues sirian dhe i dyshuar islamik akuzohet për vrasjen e tre personave, ka nxitur kritika të ashpra sesi qeveritë e njëpasnjëshme e kanë trajtuar migrimin. Një përgjigje e nxituar, ka bërë që ministrat të shpallin ligje më të ashpra për azilin dhe krimin me thikë.
Por nuk ka gjasa të përmbysë një pakënaqësi më të gjerë që për shumë mbështetës të AfD-së, nuk bazohet vetëm në zemërimin për emigracionin “masiv”. Njerëzit flasin gjithashtu për dëshirën për të luftuar atë që ata e shohin si politika të gjelbërta tepër të zellshme, ndërhyrje të shtetit dhe mbështetje të keq-këshilluar ushtarake për Ukrainën. Në lindje, e gjithë kjo kombinohet me një dëshpërim dhe zhgënjim që po krijohet për vite, madje dekada, për rezultatet e ribashkimit gjerman.
Ndjenja e të qenit “të përbuzur” është kombinuar me pakënaqësinë ndaj bazës më të fortë industriale të perëndimit, pagave më të larta dhe pabarazive historike të pensioneve. Një hetim i BBC-së, në fillim të këtij viti, gjeti lidhje të qarta midis figurave partiake dhe rrjeteve të konsideruara ekstremiste nga autoritetet shtetërore. Në Turingi, partia klasifikohet zyrtarisht si ekstremiste e krahut të djathtë, ndërsa lideri i saj shumë i diskutueshëm në shtet, Björn Höcke, u gjobit kohët e fundit për përdorimin e një slogani nazist.
i.b./dita
