Media ruse EAdaily ka realizuar një artikull, ku ka bërë një analizë rreth vizitës së Presidentit të Azerbajxhanit në Tiranë më 15 nëntor, të botuar sot.
Në artikull shprehet qartë shqetësimi rus se ky vend po drejtohet drejt Perëndimit dhe ndaj marrëdhënies me Shqipërinë si një vend i lidhur ngushtë me SHBA dhe BE.
Më poshtë shkrimi:
Proceset ekonomike dhe politike në Transkaukaz, në të cilat marrin pjesë aktorë të ndryshëm, reflektohen në proceset që ndodhin në pjesë të tjera të botës. Këtë herë, vizita e parë zyrtare e Presidentit të Azerbajxhanit në Shqipëri më 15 nëntor, e cila praktikisht përkoi me vendimin për hapjen e ambasadës së Azerbajxhanit në Tiranë, doli të ishte një ngjarje kaq unike.
Gjithashtu, Presidenti i Shqipërisë përmendi turizmin dhe kulturën si fusha bashkëpunimi. Në të njëjtën kohë, Begaj i tha Aliyevit se “Kosova është shumë e rëndësishme për Shqipërinë dhe kjo është e rëndësishme jo vetëm për stabilitetin, por edhe për përparimin e të gjithë rajonit.”
Tema e Kosovës në këtë rast ka rëndësi politike dhe juridike. Ndryshe nga Turqia, aleati kryesor i saj, Azerbajxhani nuk e njeh pavarësinë e Kosovës. Baku refuzon të njohë pavarësinë e Kosovës, jo për shkak të një dashurie të veçantë për serbët apo një angazhim për paprekshmërinë e kufijve, por për shkak të konfliktit të pazgjidhur të Karabakut. Megjithatë, refuzimi i Bakusë zyrtare për të njohur shtetin e shqiptarëve të Kosovës nuk e pengon Shqipërinë të njohë integritetin territorial të Azerbajxhanit dhe të mbrojë zbatimin e rezolutave të Këshillit të Sigurimit të OKB-së për Karabakun, pra Begaj vuri në dukje bashkëpunimin e Shqipërisë dhe Azerbajxhanit në OKB dhe Këshillin e Evropës.
Nga ana e tij, Ilham Aliyev kujtoi se në vitin 2022, ish-presidenti shqiptar Ilir Meta dhe kryeministri Edi Rama vizituan Azerbajxhanin. Presidenti i Azerbajxhanit foli edhe për qëndrimin e Shqipërisë për konfliktin e Karabakut.
E megjithatë, Aliyev nuk mund të mos përmendte sektorin e energjisë dhe deklaroi gatishmërinë e tij për të ndihmuar në realizimin e gazifikimit të Shqipërisë.
Megjithatë, gjëja më e pazakontë në fjalimin e Aliyevit është përmendja e Shqipërisë në kontekstin e marrëdhënieve të Azerbajxhanit me NATO-n:
“Azerbajxhani ka një platformë për bashkëpunim të ngushtë me NATO-n. Ne kemi qenë aktivisht të përfshirë në operacionet e NATO-s në Afganistan për shumë vite. Mund të themi se ishim ndër vendet e para jo anëtare të NATO-s që iu bashkuam misionit paqeruajtës. Ne ishim një nga dy vendet e fundit që u larguam nga Afganistani – ato dy vende ishin Turqia dhe Azerbajxhani. Të gjithë anëtarët e tjerë të NATO-s u larguan para nesh. Domethënë dua të them se edhe ky është një manifestim i përgjegjësisë sonë. Shqipëria, si anëtare e NATO-s, gjithashtu ka dhënë gjithmonë mbështetje të madhe për marrëdhëniet mes NATO-s dhe Azerbajxhanit”.
Më poshtë media ruse ka bërë një analizë rreth marrëdhënieve mes dy vendeve dhe qasjes së ngushtë që Shqipëria ka ndaj SHBA dhe BE-së.
“Vetë Azerbajxhani, pavarësisht neutralitetit të deklaruar, po bashkëpunon në mënyrë aktive me Aleancën e Atlantikut të Veriut. Jo më vonë se më 21 nëntor, në Baku nisën “Ditët e NATO-s”, të parashikuara për 4 ditë. Ditët e NATO-s përfshijnë takime me zyrtarë të lartë ushtarakë dhe informime. Shqipëria ka një rëndësi të veçantë si përcjellëse e euroatlantizmit në botën islame.
Historikisht, shqiptarët nuk e ndoqën islamin në mënyrë rigoroze, duke preferuar sinkretizmin në formën e një kombinimi të traditave të krishtera (ortodokse dhe katolike) dhe myslimane. Pozicionet e feve u minuan veçanërisht gjatë epokës së diktatorit Enver Hoxha, nën të cilin në vitin 1967 u mbyllën të gjitha kishat dhe xhamitë në Shqipëri. Megjithatë, në vitin 1991, filloi një ringjallje e feve, duke përfshirë Islamin. Duke qenë formalisht myslimanë dhe faktikisht duke pasur dy shtete – Shqipërinë dhe Kosovën, shqiptarët kanë qenë gjithmonë të orientuar drejt Perëndimit. Nuk është rastësi që që nga vitet 1990, shqiptarët kanë qenë përcjellësit kryesorë të ndikimit amerikan në Ballkan (ka një diasporë relativisht të madhe shqiptare në vetë Shtetet e Bashkuara të Amerikës). Në Turqi jetojnë edhe shumë shqiptarë dhe njerëz me origjinë shqiptare. Rrjedhimisht, forcimi i lidhjeve të Azerbajxhanit me Shqipërinë do të prekë edhe Turqinë, qytetarët e së cilës me origjinë shqiptare do të bëjnë gjithçka që Ankaraja të mos e mbyllë rrugën euroatlantike dhe të mos vendosë të bëhet një qendër e re pushteti, alternativë ndaj Perëndimit, Rusisë dhe Kinës.
Afrimi shqiptaro-azerbajxhan është veçanërisht i rëndësishëm duke pasur parasysh situatën politike në botë. Së fundmi, më 7 shtator, Shqipëria ndërpreu marrëdhëniet diplomatike me Iranin për shkak të sulmeve të dyshuara kibernetike iraniane në infrastrukturën dixhitale shqiptare. Siç e kemi theksuar tashmë, shqiptarët janë mbështetja kryesore e Shteteve të Bashkuara në Ballkan. Dhe që nga viti 1979, Irani ka qenë një dhimbje koke për Shtetet e Bashkuara, të cilat nuk e fshehin mbështetjen e tyre për asnjë kundërshtar të ajatollahëve.
Por Azerbajxhani kohët e fundit ka mbështetur me informacione kundërshtarët e ajatollahëve dhe ka folur hapur për ndarjen e të ashtuquajturit Azerbajxhanit Jugor nga Irani. Është domethënëse që përkeqësimi i marrëdhënieve midis Bakusë dhe Teheranit përkoi me vendosjen e bashkëpunimit midis SHBA-së dhe Azerbajxhanit. Megjithatë, ngjarjet e fundit sugjerojnë se nga pikëpamja politike, afrimi i Azerbajxhanit me Shtetet e Bashkuara është i lidhur me strategjinë afatgjatë të Perëndimit kundër Iranit.”
Intensifikimi i bashkëpunimit mes Baku dhe Tiranës i përshtatet shumë mirë afrimit të përgjithshëm të Azerbajxhanit me SHBA-në dhe BE-në. Në këtë konfiguracion politik duket organikisht edhe Shqipëria, pasi ka marrëdhënie të shkëlqyera me SHBA-në, Turqinë dhe Izraelin. Rrjedhimisht, Azerbajxhani është jo vetëm një vend që është një furnizues alternativ i burimeve energjetike të Evropës, por edhe një nga bastionet e Perëndimit, së bashku me Shqipërinë, duke promovuar euroatlantizmin në botën islame. Me një fjalë, zhvillimi i bashkëpunimit midis Azerbajxhanit dhe Shqipërisë është një pjesë e natyrshme e strategjisë së SHBA-së, e drejtuar kundër Iranit dhe që ndikon negativisht në Rusi, përfundon artikulli.
j.l./ dita
CIRK ne CIRKO-KOLONI.
Po ky eshte nje lajm i mire, c’te keqe ka ketu?
qe:
Alievi te hapi pak saracinesken e TAP sic ja hapi fare Greqise, Bullgarise dhe Serbise pa asnje kontribut ne kete gazsjelles amerikan, por qe politika jone kombetare e ka TAP – osur qe ne zanafille nga babezia dhe makuteria per para familjare, por edhe nga injoranca enveriste ne drejtimin e shtetit
Mediat ruse jane pro Putin dhe cdo fjale qe ju perktheni eshte nul me realitetin e politikes se jashtme te shtetit Shqiptar.
Po kemi te bejme me perversitetin e Rraces
njerezore, perfaqesuar nga lobe Satanike
te Usa-s .
A nuk e shikoni ?
Per “usa”-n, Miq, jane arabet sunitet shitet .
e gjithfare Fe’-she, ideologjishe e regjimesh,
pervec, ruseve, kinezeve ordodokseve, por dhe katolikeve .
Ne fakt gjithe Krishterimit .
Dhe kete e bejne duke gjete lakej e mizerabel si
Berisha e Meta, perverse si Zhelinski e Rama .
Po dhe lakej e perverse europiane, si monarkite shekullore,
dhe liberal demokrate te tipit italiane e gjermane, francese e flamane .
1.
Informacion i dobishëm” qe na ndihmon te “Kuptojme me Mirë”,
Tendencat pozitive te zhvillimeve “ekonomike-politike” me shtetet ne lindje Shqiperisë.
2.
“Roli i Amerikes” si nje “Katalist i Fuqishem Stabiliteti” në kete rajon te botes,
Do kontriboje ne përmiresimin e ndjeshem, të ekonomise ne vendin tonë.
3.
Ka shume gjera, qe edhe “Pare te keshe”, eshte veshtire ti “realizosh me leverdi”,
Pa nje “Koordinim idesh, intereash”, qe ne “Nuk jemi ne gjendje” ta bëjmë.
4.
Ideologjite e “perçane boten” per nje kohe te gjate, por pas falentimit te komunismit,
Duket se do gjenden rrugë ku, “Intereat Ekonomike Reciproke” mund te “Realizohen me Sukses”.
5.
Ka mundsi, Ai/Ajo, qe e ka shkruar kete artikull dhe shume te tjere,
Ne vende te ndryshme te botes Euro_Atlantike, e me tej, ta kene nje vizion te tillë.
1.
Ky eshte artikulli i pare qe lexoj, botuar ne Midiat Ruse_EAdaily.
Me beri pershtypje, si nje analize e “plote, pa tendenca, realiste”.
Ne nuk mund te penetrojme ne koken e “Analisteve Rusë”, por
Ne mundohemi te kuptojme mendimet e tyre te shkruara ne leter.
2.
Besoj se Autori i Artikullit eshte per nje “Stabilitet ne zonen Euro_Atlantike”,
Qe fillon nga vendet qe lagen nga Oqeani Atlantik deri tek malet e Uraleve.
Eksperienca e nje shekulli ne kete pjese te botes, provon se “Stabiliteti dhe Paqa”,
Mund te triumfojnë, e te jenë të qendrushme, kur “Fuqit e Medha” ushtarake,
E sidomos te zhvillimeve “Shkencore_Tekonologjike” mund te gjejne mundesite,
Te plotesojne “Nevojat e Njera_Tjetres” nepermjet “Integrimeve Realiste”.
3.
Në se do gjenerohet nje tendence e tille pozitive, Atë nuk e shikoj si nje vazhdimësi,
Të “Globalizmit” siç eshte kuptuar deri tani, kur shtete te ndryshme,
nxjerrin fitime te medha, ne nje situate te pershtateshme, te krijuar nga te tjeret,
Dhe po tja permendish mund te thone, Ju deshet vete.
4.
Mendoj se ka ardhur koha per nje “Koordinim, Mirekuptim” te veprimtarise,
Të Shtetit me Kompanit Private, Qe Interesat e momentit, apo,
“Intereat me afat te shkurtert” te bashkerendohen, Me “Interesat me afat te gjate”,
me synimin, se çfare mund te “fitojme sot” te mos na “dale prej hundesh” neser.
5.
Kjo nuk eshte nje gje e lehte, sepse kompanite ne shume raste,
I “pergjigjen kerkesave te popullit”, siç desheron dhe Qeveria,
Por mundet qe te krijohen “Institucione te specializuara”,
Qe japin rekomandime, por edhe imponuse ne situata te veçanta,
6.
Qe vleresohen nga te gjitha krahet si të dobishme,
Ne perputhje me eksperiencat pozitive qe do akumuloinë.