Patrick Lawrence është ish-korrespodent i jashtëm i International Herald Tribune dhe analist i njohur gjeopolitik.
Në një artikull të botuar më 19 gusht 2026 në platformën Consortium News me titullin origjinal “Landlord Diplomacy” (Diplomacia e Pronarëve të Pasurive të Paluajtshme) Lawrence kritikon ashpër kthimin e diplomacisë amerikane në një logjikë “pazari pronash” të stilit të Nju Jorkut (New York real estate).
Ai merr si shembull dërguarit e posaçëm Jared Kushner dhe Steve Witkoff (të dy me sfond si zhvillues pronash), duke argumentuar se dështimi i tyre në negociatat me Uashingtonin, Moskën dhe Teheranin vjen nga paaftësia për të kuptuar historinë e shteteve të tjera dhe trajtimin e marrëdhënieve ndërkombëtare si pazar biznese private.
Më poshtë pjesë nga artikulli:
“Trajtimi i marrëdhënieve ndërkombëtare jo më përmes profesionalizmit diplomatik, por përmes mentalitetit të biznesit të pasurive të paluajtshme, përbën një nga dështimet më serioze të Uashingtonit në arenën globale.
Rasti më ilustrues i këtij stili janë dy të dërguarit kryesorë të administratës amerikane, Jared Kushner dhe Steve Witkoff. Të dy me një karrierë të konsoliduar si zhvillues pronash (landlords) në Nju Jork, ata po udhëheqin traktatet dhe kontaktet diplomatike me fuqi të mëdha si Rusia apo Irani, pa pasur njohuritë minimale mbi historinë, gjeopolitikën apo interesat strategjike të këtyre vendeve.
Në botën e negociatave të pronave në Nju Jork, rregulli i vetëm është të triumfosh pa u interesuar se çfarë mendon apo kërkon pala kundërshtare në anën tjetër të tryezës. Por zbatimi i këtij modeli në diplomacinë ndërkombëtare po prodhon ngërç të plotë.
Diplomacia funksionale bazohet te kuptimi i pozicionit dhe interesave të palës tjetër. Kur ky parim zëvendësohet me presion, arrogancë dhe taktika pazaresh private, rezultati është bllokimi total i kanaleve të komunikimit.
Raportimet nga Moska dhe Teherani tregojnë se liderët dhe diplomatët e këtyre shteteve kanë refuzuar më tej takimet me përfaqësuesit amerikanë, duke e konsideruar mungesën e tyre të përgatitjes si të papranueshme për marrëdhënie shtetërore.
Normalizimi i inkompetencës
Ajo që mbetet më shqetësuese është “normalizimi” i kësaj shmangieje nga praktikat diplomatike. Në vend që të analizohet dëmi strategjik që sjell drejtimi i politikës së jashtme nga persona pa përvojë shtetërore, kjo mënyrë veprimi shpesh paraqitet thjesht si një “stilit i ri” apo “qasje ndryshe” e të “bërit biznes” në gjeopolitikë.
Por humbja e profesionalizmit në Departamentin e Shtetit dhe zëvendësimi i diplomacisë tradicionale me interesa transaksionale po e le Amerikën pa aleanca të qëndrueshme dhe po rrit rreziqet e konflikteve në shkallë globale…”
