Dori Xhima
Më 14 gusht të vitit 1928, në Santuarin e Zonjës në Letnicë të Kosovës, një vajzë 18-vjeçare nga Shkupi merrte vendimin që do të ndryshonte përgjithmonë rrjedhën e historisë njerëzore. Gonxhe Bojaxhiu shprehu dëshirën e saj të patundur për t’iu përkushtuar Zotit dhe shërbimit ndaj njerëzimit, duke hapur kështu siparin e asaj që më vonë do të njihej si misioni i Shenjtores Nënë Tereza.
Nëntëdhjetë e tetë vite nga ajo ditë e shënuar, Vatican News i ka kushtuar një vëmendje të veçantë këtij momenti kyç të jetës së saj, duke e cilësuar “Po”-në e Letnicës si vendimin me të cilin ajo iu përgjigj thirrjes hyjnore.
Vendimi në Letnicë dhe fillimi i udhëtimit
Pas viteve të tëra lutjesh dhe kërkimesh shpirtërore, ishte pikërisht udhëtimi në fshatin Letnicë ai që qartësoi rrugën e Gonxhes së re. Aty ajo vendosi të pranohej në urdhrin e “Motrave të Loretos” në Irlandë, me synimin e qartë për t’u nisur drejt Indisë.
Synimi i saj nuk ishte thjesht një tërheqje brenda mureve të kuvendit, por një mision i hapur social e shpirtëror: të arrijë tek ata që bota i kishte harruar, tek më të varfërit ndër të varfërit.
Nga Letnica në Kalkutë: Një trashëgimi që nuk zbehet
Nga ajo ditë e gushtit të vitit 1928, rruga e Gonxhe Bojaxhiut do ta çonte atë nga Dublini në Kalkutë, ku më vonë do të themelonte “Missionaret e Dashurisë”. Dimensioni i figurës së saj i kaloi kufijtë e gjeografisë dhe besimit, duke e shndërruar atë në një simbol universal të dhembshurisë dhe dinjitetit njerëzor.
Sot, në 98-vjetorin e kësaj thirrjeje shpirtërore në Letnicë, kujtesa historike nuk shënon vetëm një ngjarje fetare, por një akt themeltar të altruizmit njerëzor.
Për shqiptarët dhe botën mbarë, momenti i Letnicës mbetet pikënisja e një historie të jashtëzakonshme besimi, dashurie në veprim dhe përkushtimi absolut ndaj njerëzve në nevojë.
DITA
