Nga Migena Aleksi
Ndërsa ekranet mbushen me harta sulmesh dhe analiza strategjike, narrativa e vërtetë mbetet e fshehur pas tymit të raketave. Në këtë konflikt, fituesit nuk janë popujt, por kasta që ushqehet me krizë, liderët që përdorin tymin e luftës për të fshehur dështimet e brendshme, industria e armatimeve që sheh tek shkatërrimi një bilanc rritjeje, dhe radikalët që gjejnë legjitimitet te urrejtja reciproke.
Për ta, paqja është humbje, ndërsa tensioni është monedha më e vlefshme e këmbimit.
Nga ana tjetër, humbësit janë gjithmonë të njëjtët. Janë ata që nuk kanë zë në tavolinat e vendimmarrjes, ata që shohin ëndrrat t’u kthehen në rrënoja, ekonomitë që mbyten nën peshën e sanksioneve dhe një brez i tërë që rritet me frikën si busull morale.
Asnjë luftë nuk prodhon triumfues, por vetëm të mbijetuar të përkohshëm në një gare të ndyrë për dominim. Kur pluhuri i betejës të ulet, do të shohim se “fituesit” kanë siguruar vetëm karriget e tyre, ndërsa bota ka humbur edhe një mundësi tjetër për të jetuar në paqe.
Një tjetër dështim moral i paketuar si mbrojtje e interesave të popujve.
Regjimi Obskurantist i Iranit eshte kercenim per popujt e rajonit dhe paqen ne Bote.Njerezia t`i jete mirenjohese Amerikes dhe Izraelit qe po e demontojne pjese pjese kete strofull te fanatizmit mesjetar,te armatosur me arrme moderne.
Aswnje meshire kunder barbareve.