Derdimen! Duhej të kishe ikur me kohë, para se të ndodhte kjo!

Ilmi S. Qazimi

U shtua edhe një e re që do të zgjasë pak më shumë se tre ditë: Një grusht gjakosës mbi fytyrën e S.Berishës. Ajo që ndodhi sot, më gjashtë të muajit të dymbëdhjetë të vitit, ditën me drekë, me shumë diell e pak re,me ish-presidentin, ish-kryeministrin, ish-komunistin, ish dhe është antikomunistin, ish-mjekun, ish dhe është polispiunin e sa e sa lobeve  duke nisur me serbët deri te amerikanët, ish dhe është kryetarin klloun të partisë palodemokratike 79 vjeçarin  z.S.Berisha, është një vepër  e rëndë, indinjuese, jo e rregullt, plotësisht e ndëshkueshme me ligj.

Njëherazi ajo ngjarje, e stërfilmuar dhe e shfaqur nëpër ekrane, është edhe një lloj vepre artistike në miniaturë; një  veprim amatoresk me të cilin për vite e vite në vijim më shumë njerëz do të qeshin se sa do të qajnë, më tepër njerëz do të thonë: “Mirë e gjeti” se sa “Obobo, të gjorin, ç’e gjeti!” E në të tilla raste  sehirxhinjtë kanë të drejtë që të tallen e të tolloviten me aktorët. Më shumë, kuptohet,  qeshin me plakun  se sa me të riun. “U skandalizuam nga sulmi fizik sot ndaj një anëtari të parlamentit dhe presim që autoritetet ta hetojnë plotësisht incidentin. Askush nuk duhet sulmuar sepse ushtron lirinë e fjalës në përputhje me ligjin.” Kjo është  tallja me serioze që mund të bëhej në këtë rast.”Një të të tillë artikulim  “shqetësimi” e “ngushëllimi” , me fjalët më të goditura në gjuhën shqipe, sinqerisht e them,vetëm  diplomacia amerikane mund ta bëjë dhe ne duhet të mësojmë prej saj, edhe në këtë rast fatkeq për ne, kur na u gjakos…një nga 140 anëtarët e  parlamentit.

Teknologjia na ka sjellë mundësira të paimagjinuara dhe nëpër blogje e shkrime, media e ku  di unë  kanë vërshuar zërat dhe avazet e tërë gurmazeve të atyre që nuk u rrihet pa folur. Njëri nga ata mund të etiketohem edhe unë.Por jemi duke ushtruar të drejtën e fjalës, një nga të drejtat më të  pavlera në këtë sistem ekonomiko-shoqëror, sistem i cili  vlerën më të parë e të fetishizuar ka paranë dhe pronën private.Me gjithatë,le të jemi paksa më  tepër objektivë, pra të rrimë shtrembër e të flasim drejt.

Ty, o lum miku,  që ke qenë me tërë ato ofiqe, që ke  një gomar me shkollë, një arsenal gjuhësh të huaja, një thes të madh me përvojë udhëheqëse, të kanë ardhur  miq. E nuk janë pak por  27 plus  6  kryetarë, presidentë e presidente shtetesh, shumëzoi për katër shoqërues të punësuar për secilin, plus gjashtë qind gazetarë, plus ata që nuk tregohen se janë të pranishëm të një kontinenti të tërë dhe ti, në vend që të presësh këta miq siç të ka hije,shkon e  vendos që t’i presësh me protestë! Madje e quan edhe kryeprotestë! A je në binarë  njerëzorë apo jo!? Ku të shpie mushka?! Po të thonë të tërë shokë e miq, që ti i emërton ‘ të mirë e të liq’: Hiq dorë nga protesta  në këtë ditë! Bëje , bile bëje edhe kryengritje po munde, por jo sot! Por ti, jo se jo! Ngul këmbë si mushka! A e sheh se ç’të gjen kur  dëgjon vetëm kokën tënde? Doli një hundëlesh atje tej, i mençur apo i çmendur, dhe t’u vërsul e të vuri poshtë! Të shqepi në grushta! Edhe ai që kishe në krah nuk të mbrojti dot. Ata që ti paguan e duhet të të ruajnë u hutuan nga befasia dhe u kujtuan vonë.Prandaj  jo të gjithë ta qajnë hallin. Shumica do të të thonë sot e mot: Gjeti atë që kërkoi!

Fole e fole, edhe pse i tromaksur, i gjakosur, i lodhur ca nga mosha , ca nga euforia, ca nga frika e sa e sa ndjenja e emocione të tjera të natyrshme të atyre çasteve, ç’nuk the aty për kryetarin e qeverisë aktuale shqiptare, për miqtë, për armiqtë. Por ama, vajte e nga vajte mbete duke i rënë cylës në një vrimë: “Edi Rama, në gjenealogji, në vetësi, në familje, në histori është vetëm kriminel! Madje kryekriminel!”   Të të vijë turp nga hija jote që thua të tilla akuza për atë që po kryen një nga detyrat që e ke kryer  ti më parë dhe që e  ke bërë shumë herë më keq. Ai është vetëm një vazhdues i  kujdesshëm, sipas kushteve të reja, i veprës tënde. Po ti hallin e ke gjetkë: ke smirë përse ai po pasurohet e ti mbete  atje ku ishe.Përse ai po lavdërohet e ty  po të lënë  në harresë, përse nuk po të ecin  ashtu siç të kërkohet zbatimi i detyrave të ustallarëve të tu për shpërbërjen sa më parë të Shqipërisë. Shumë kush e vuri re nga toni dhe fizionomia jote se çfarë the e si e the për Rusinë dhe Serbinë, çfarë për Amerikën dhe Shqipërinë. Vendit tënd me ato që the ia hape plotësisht varrin. Dhe harrove  se kush hap varrin e tjetrit bie vetë brenda!

Me sinqeritetin e një bashkëmoshatari , që më dhimbset atdheu më shumë se ti dhe kushdo tjetër si ti, që më digjet shpirti për fëmijët që kanë emigruar dhe do të ishin këtu po të mos ishe ti në krye, për  vendlindjen time që është duke rënkuar, për themelet e shtëpive tona që janë duke qarë, po e them mendimin tim: O plak derdimen! Duhej të kishe ikur me kohë, para se të ndodhte kjo!Dorëzo detyrën dhe rri i qetë në shtëpinë tënde. Misionin ke kryer shumë mirë deri dje. Sot e prishe! Ik në shtëpi dhe “gëzo”-po të lanë rehat- ditët që të kanë mbetur.