Nasho Jorgaqi, shkrimtari, skenaristi, hulumtuesi dhe studiuesi shqiptar u nda nga jeta dy vjet më parë.
Profesor Jorgaqi lindi në vitin 1931 në Fier. Ai është autor botimesh letrare, skenarësh filmash, përkthimesh dhe botimesh shkencore.
Mban titujt Doktor i Shkencave dhe “Mjeshtër i Madh i Punës”.
Disa filma shumë të dashur për publikun shqiptar janë skenarë të Nasho Jorgaqit. Shumë botime letrare, shkencore dhe antologjike kanë autorësinë e tij.
Në këtë dyvjetor të ikjes, redaksia e Ditës me të cilën ai bashkëpunoi për disa vjet, ka zgjedhur nga arkiva disa aforizma që mbajnë firmën e profesor Nashos:
1 – Shpresa është pengu i së ardhmes.
2 – Askush nuk e di moshën e tradhtisë së gruas.
3 – Të gjithë ekzistojmë, po sa jetojmë?
4 – Secili kur nis jetën është pak Kolomb.
5 – Floku i gruas të josh, floku i gruas të lidh.
6 – Të gjithë një ditë gjendemi vetëm për vetëm para vdekjes.
7 – Ndërgjegjja nuk di të lavdërojë.
8 – Strumbullari i së vërtetës në histori është paanësia.
9 – Sytë të gënjejnë, zemra jo.
10 – Dashuria i rrëzon të gjithë kufijtë brenda dhe jashtë njeriut.
11 – Sipas mitologjisë, dashuria fluturon për qiell me krah engjëjsh, kurse në jetë mbi kuaj lozonjarë e tekanjozë.
12 – Nuk ka shkencë që të korrigjojë ambicien njerëzore.
13 – Shpallja e së vërtetës është një akt sa i thjeshtë aq’ dhe solemn.
14 – Dashuria vjen nga parajsa, por mund të çojë dhe në ferr.
15 – Marrëdhëniet njerëzore janë rebuse, ku mund të hysh kollaj, por zor se del.
16 – Ka njerëz që tërë jetën nuk bëjnë gjë tjetër veç mundohen të ngulin gozhdë në ajër.
17 – Bukuria kërkon rininë, kurse rinia s’ka nevojë për bukurinë.
18 – Kurora e lavdisë është kurora me gjemba e Krishtit.
19 – Sikur t’u jepnin frymë sendeve, bota do të ishte dyfish e bukur.
20 – Jeta është e pa mjaftueshme për të zbuluar kuptimet e saj të fshehta.
21 – Liria pa dashurinë është një fjalë boshe.
22 – Thjeshtësia pa masë kthehet në të kundërtën e saj.
23 – Sa më jetëgjatë të jetë mirënjohja, aq më fisnik është bartësi i saj.
24 – Njerëzit që i duam shumë i trajtojmë, jo siç janë, po siç duhet të jenë.
25 – S’ka qetësi më solemne se qetësia e frymëmarrjes së foshnjes në gjumë.
26 – Heshtja e mençur flet më shumë se fjala.
27 – Nëna ia shton dritën diellit.
28 – Vetëm gruaja ia di dobësitë burrit.
29 – Mirësia pa bujë është më fisnikja e mirësive.
30 – Poshtërimi i njeriut është me krim se vetë krimi.
31 – Sa e ftohtë do të ishte bota sikur njerëzit të mos ndienin mall.
32 – Fytyra e fatit është fytyra e secilit.
33 – Kur përshëndetja bart shpirtin, ajo sikur vjen nga qielli.
34 – Ka gra që kushtojnë aq shtrenjte sa nuk mjafton jeta e një burri.
35 – Njeriu mund të quhet i qytetëruar kur do dhe respekton te vërtetën dhe të bukurën.
36 – E vërteta nuk mësohet, por përjetohet.
37 – Takimi pas një ndarje të gjatë me një mik të vjetër është një këmbanë e përmallshme feste.
38 – Kush del jashtë vetes rrezikon ta shtrembërojë veten.
39 – Gruaja dogmatike edhe dashurinë e bën të tillë
40 – Natyra e gruas s’mund të kuptohet pa flirtimin.
41 – Gruaja prandaj është grua se nuk jeton dot pa përkëdhelje.
42 – Dashuria nuk ekziston pa rrezikuar.
43 – Tirania e gruas për fat të keq mban emblemën e dashurisë.
44 – Gratë e dashuruara e mbushin të tashmen me të kaluarën.
45 – Dhe dashuria ka moshë. Vjen një ditë dhe ajo plaket.
46 – Gruaja është pus, ku burrat e shuajnë etjen jo duke zbritur poshtë, po duke pritur lart.
47 – Dashuria ka aftësinë përtëritëse të feniksit.
48 – Pavarësisht se si e dimërojmë pleqërinë, shuarja është e pashmangshme.
49 – Kur di të notosh ne detin e emocioneve, di ta vozitësh dhe jetën.
50 – Sa vështirë është të vendosësh kufij të qëndrueshëm në mes gëzimit e trishtimit.
51 – Bukuria në moshën e rinisë është dorëlirë. Vetëm pasi kalon ajo, mbetet bukuria e vërtetë.
52 – Me gratë pleqëria tregohet aq tinzare dhe e pamëshirshme, sa shëmton dhe hijeshinë e rrobave më të bukura.
53 – Dashuria dhe urrejtja mund të fshihen. Indiferenca nuk fshihet dot.
54 – Fillimi dhe mbarimi i jetës së njeriut, takohen në hapat e para të fëmijës dhe hapat e fundit të plakut.
55 – Dhoma bashkëshortore është skena e përjetshme ku njeriu përjeton njëkohësisht parajsën, purgatorin dhe ferrin.
56 – S’ka gjë më të bukur dhe më enigmatike sesa shkëndijat e dashurisë në sytë e dy të panjohurve.
57 – Kur dashurisë i mungon bukuria, ajo s’ka fytyrë. Kur bukurisë i mungon dashuria, ajo s’ka shpirt.
58 – Dashuria është zogu feniks që rizgjohet në çdo moshë.
59 – Njeriu është i pafuqishëm para kohës. Ajo luan me të, e mplak dhe e mpak, e mbledh dhe e kërrus, ia merr hiret një nga një, po në vend që ta nxijë, çuditërisht e zbardh.
60 – Dikur ajo ishte drita e tij. Tani ai ankohet se i bën hije.
61 – Mësova të flas kur dita të hesht e të dëgjoj.
62 – Kur i kuptojmë gabimet e jetës, atëherë është vonë për t’i ndrequr.
63 – Bukuria e gruas nën qerpik shiton e plagos zemra.
64 – Vjen një çast që të gjithë i dorëzohemi kohës.
65 – Të mirën te tjetri e ndien dhe e zbulon vetëm e mira që kemi brenda vetes.
66 – Ndodh qe të rilindim nga dashuria për njeri tjetrin, po ndodh dhe te vdesim nga mërija për njeri tjetrin.
67 – Rruga për te dashuria – një labirinth i pafund, ku hyn, por s’di se kur dhe si do të dalësh.
68 – Fjala të zbulon, heshtja të mbulon, veç jo gjithnjë të mbron.
69 – Mos e sentimentalizo sinqeritetin ne qofte se do qe te jesh i vërtetë e i besueshëm.
70 – Mësues mund të të bëhen plot në jetë, po mësuesi më i mirë është vetë jeta jote.
71 – Zoti nuk mund të jetë kudo, prandaj ka krijuar nënën.
72 – Mendimin e vdekjes duhet ta marrim dalëngadalë e pak nga pak, në mënyrë që të zbusim dhimbjen dhe tronditjen, kur të vijë.
73 – Dashuritë pas dashurisë së parë janë shëmbëllimi dhe variantet e saj.
74 – Parimet njerëzore pa dashuri njerëzore janë dru të fortë, po pa lule e gjethe.
75 – Në moshën e pleqërisë të gjithë bëhen miq.
76 – Liria e parakohshme është si mimoza qe çel para kohe dhe e thanë ngrica e parë.
77 – Kurrë, është më e parapëlqyera dhe më e pabesa fjalë e të dashuruarve.
78 – Ç’do të ndodhte me fytyrën tonë sikur të ndërronte sa herë që ndërrojnë mendimet?
79 – Kur njeriu ngatërron stinët e jetës rrezikohet të bëhet person tragjik ose komik.
80 – Mendja e çoi njeriun në hënë kurse shpirti i mbeti në tokë.
81 – Asnjë zë nuk i shkon aq bukur dashurisë sa zëri i gruas.
82 – Secilës ditë i del e i mjafton gëzimi dhe pikëllimi i vet.
83 – Ç’është fundi i njeriut, para moshës së mundimshme të pleqërisë? E para zgjat një çast, e dyta me vite.
84 – Mik është ai që e dëgjon zemrën e tjetrit nën poteren e dallgëve të jetës dhe jo në qetësinë dremitëse të yjeve.
85 – Askund sesa para detit njeriu nuk e shikon si në pasqyrë shpirtin e tij.
86 – Një shpirt i madh zbukuron dhe fytyrën më të shëmtuar. Një shpirt i vogël shëmton dhe fytyrën më të bukur.
87 – Fëminia nuk mund të merret me mend pa lodra, as rinia pa dashuri.
88 – Është e zakonshme që bukuria të zgjojë dashurinë, por e jashtëzakonshme kur dashuria përfton bukurinë.
89 – Mirëkuptimi shkurton distancën midis njerëzve.
90 – Duket se të gjitha që thuhen për dashurinë, janë thënë, por prape secilit i tingëllojnë të panjohura e të reja.
—-
©Copyright Gazeta DITA
Ky artikull është ekskluziv i Gazetës DITA, gëzon të drejtën e autorësisë sipas Ligjit Nr. 35/2016, “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e lidhura me to”. Shkrimi mund të ripublikohet nga mediat e tjera vetëm duke cituar DITA dhe në fund të vendoset linku i burimit, në të kundërt çdo shkelës do të mbajë përgjegjësi sipas Nenit 178 të Ligjit Nr/ 35/2016
