Asgjë nuk zgjat përgjithmonë. As misionet hapësinore. Më 22 gusht 2018, Evropa lëshoi në hapësirë një satelit meteorologjik më të avancuar, të quajtur Aeolus, i aftë për të studiuar qarkullimin global të erërave dhe fenomenet klimatike që ndodhën në të gjitha cepat e planetit, si askush tjetër. Misioni ishte projektuar të zgjaste tre vjet dhe për habinë e shkencëtarëve, ai zgjati edhe një më shumë se sa pritej. Por edhe kështu, për shkak të motit të keq të diellit, erdhi dita kur studiuesit e projektit njoftuan se kishte ardhur koha për ta çmontuar atë. Dhe në këtë rast, fundi i Aeolus do të ishte përplasja në planetin e tij mëmë.
Agjencia Evropiane e Hapësirës (ESA) ka zgjedhur t’i japë fund historisë Aeolus me një “zbritje të kontrolluar” të satelitit meteorologjik në planetin tonë. Pajisja kishte orbituar rreth 320 kilometra mbi sipërfaqen e Tokës për më shumë se katër vjet. Menaxherët e saj kanë projektuar fundin e saj prej muajsh. Për këtë arsye, ditët e fundit, sateliti kishte ulur gradualisht fluturimin e tij. Dhe këtë të premte, pas disa manovrave të kryera me mbetjet e karburantit të misionit, pajisja ka arritur të depërtojë në atmosferën e Tokës dhe me shumë gjasa është shpërbërë pothuajse tërësisht në ajër.
Por pse është vendosur që ky satelit të rrëzohet kundër Tokës? Siç u shpjegua nga përgjegjësit e misionit, ishte hera e parë që u krye një manovër e këtij lloji për të ‘zhveshur’ një mision hapësinor të pashfrytëzuar. Por nëse është zgjedhur ky përfundim, është për të “mos kontribuar në akumulimin e mbeturinave hapësinore” që kanë pushtuar atmosferën për dekada. Tani për tani, në fakt, vlerësohet se ka të paktën 10 tonë mbeturina hapësinore të krijuara nga speciet tona që rrethojnë planetin. Pra, për të parandaluar që ‘Aeolus’, me peshë 1,4 tonë, të përfundojë kështu, krijuesit e tij kanë vendosur ta nxjerrin atë nga orbita dhe ta rrëzojnë atë.
