Rreth 80 mijë persona në Shqipëri janë diagnostikuar me diabet. Shumë prej tyre duhet të administrojnë insulinë disa herë në ditë, nëpërmjet injeksioneve nënlëkurore. Për disa kohë, janë kërkuar alternativa për këtë mënyrë të marrjes së hormonit që rregullon sasinë e sheqerit në gjak.
Terapia me injeksion kërkon një dozë të mirë përvoje si dhe disponueshmërinë e përditshme të gjilpërave dhe shiringave, dhe për logjistikë jo gjithmonë është e përballueshme veçanërisht në vendet me të ardhura të ulëta dhe të mesme.
Një grup studiuesish kanadezë kanë arritur të krijojnë një tabletë orale të bazuar në insulinë, e cila lejon një formë të përthithjes së substancës të ngjashme me atë që ndodh me injeksion. Zbulimi, deri më tani është testuar vetëm te minjtë dhe u publikua në Nature Scientific Reports.
Insulina është e vështirë për t’u marrë nga goja, duke qenë një proteinë, pjesa më e madhe e saj shpërbëhet ndërsa kalon përmes stomakut dhe zorrëve, shumë përpara se të arrijë në mëlçi, ku duhet të veprojë duke rregulluar përthithjen, prodhimin dhe ruajtjen e glukozës. Për të trajtuar diabetin me pilula të insulinës, dozat e hormonit do të ishin pesë herë më të larta, sepse një pjesë e madhe e tij do të shpërbëhej.
Kjo është arsyeja pse ekipi i Universitetit British Columbia ka menduar për një mënyrë tjetër për të marrë. Jo një tabletë, por një tabletë që shpërndahet midis mishrave të dhëmbëve dhe mukozës së brendshme të faqes, një zonë e spërkatur me mikrokapilarë që lejon ilaçin të anashkalojë sistemin tretës dhe hyjnë drejtpërdrejt në qarkullimin e gjakut, ku mund të përthithet nga mëlçia pa u degraduar.
Edhe dy orë pasi minjtë morën tabletën, nuk u gjet asnjë insulinë në stomakun e brejtësve, një shenjë se hormoni kishte hyrë drejt e në organin e synuar pa kaluar nëpër lëngun gastrik. Përveçse ju lejon të mos hidhni doza të çmuara të insulinës, kjo metodë ka edhe një avantazh tjetër. Insulina në tabletë, si dhe insulina e shpejtë e injektueshme, përthithet në vetëm gjysmë ore dhe mbetet aktive për dy deri në katër orë. Nëse do të kalonte përmes stomakut, do të kishte kohë shumë më të gjata përthithjeje për të gjithë rrugën që duhet të kalojë.
Përfitime të tjera do të ishin ndikimi në kostot, qasja dhe qëndrueshmëria e marrjes për më tepër, gjilpërat dhe shiringat ndotin. Për të mos përmendur më pak shqetësime psikologjike për ata që duhet të përballen me terapinë. Hapi tjetër do të jetë testimi i tabletave orale tek njerëzit. Do të jetë e nevojshme të shihet nëse do të kenë të njëjtin efektivitet.
j.l./ dita
