Pse ndodhi ulja e dy godinave të para në “Durrës Marina”

Kur qeveria shqiptare miratoi projektin kontrovers të Marinës në Durrës, kompania arabe Eagle Hills nisi menjëherë të kontaktonte kompani shqiptare ndërtimi për nënkontraktim. Por thuajse të gjitha kompanitë serioze u larguan me vrap kur dëgjuan propozimet e kompanisë së Alabbar.

Arsyeja ishte çmimi me të cilin kompania kërkonte të nënkontraktonte ndërtimet. Menaxherët e Alabbar u ofruan kompanive ndërtuese një çmim që varionte nga 400-450 euro për metër katrorë, njësoj si çmimet e rindërtimit, ku pallatet nuk kishin as luksin dhe as kompleksitetin e kullave që pretendonte të ndërtonte Eagle Hills në Marinën e Durrësit.

Në fund, propozimet u pranuan nga disa kompani të dorës së dytë, të cilat e kishin të qartë se me ato çmime do të duhej që të çedonin me patjetër në cilësinë e ndërtimeve. Paralelisht me këtë, në projekt nisi shpërndarja e kontratave tek njerëz të afërt me pushtetin, nga supervizimi dhe deri tek kontrolli i cilësisë.

Nuk zgjati shumë dhe tahmaja e madhe bashkë me korrupsionin e bënë qederin. Dy nga godinat e Marinës u fundosën deri në rreth 30 centimetër për shkak të kursimit tek pllaka e betonit dhe pilotat që duhet të përforconin tokën e paqëndrueshme në rërë, ndërkohë që shqetësim mbeten edhe objektet e tjera.

Ai që u propagandua si projekti që do të ndryshonte imazhin turistik të Shqipërisë duke e ngjitur atë në një nivel botëror, rezultoi një fiasko me godina që zhyten. Tashmë kompania ka filluar punën për të korrigjuar defektet, përmes injeksionit për ngrirjen e tokës dhe përforcimit të pilotave për të ndaluar zhytjen e objekteve.

Kjo do të rrisë ndjeshëm koston e ndërtimit, por ndërkohë nuk e heq dot plotësisht dëmin e madh reputacional që ka pësuar projekti. Tashmë qytetarët kanë gjithë të drejtën ta konsiderojnë çmenduri blerjen e pronave me çmime që shkojnë deri në tre mijë euro për metër në ndërtesa që fundoset.

Marina e Durrësit u fundos nga babëzia e investitorit strategjik, i cili në planin e biznesit ka programuar 60 milionë euro për marketing, por ndërkohë kursen tek betoni dhe hekuri.

Kjo është fatura e babëzisë, por ndërkohë dëmi është tek qytetarët që kanë blerë pronat dhe tek buxheti publik, pasi qeveria është aksionere në projekt. Tashmë i takon organeve të drejtësisë, që të nxjerrin përgjegjësitë nga projektuesit, ndërtuesit, supervizorët e deri tek ata që çertifikuan cilësinë e ndërtimit.

Ndërkohë projekti kontrovers ku qeveria u investua aq shumë tashmë ka marrë përgjithmonë një njollë të madhe.

m.a. / dita