Stuhia u formua përgjatë horizontit blu-gri dhe filloi të afrohej me shpejtësi skëterrë. E gjithë qendra tregtare mesjetare e Rungholt-it u shkatërrua gjatë kësaj stuhie, e njohur si “mbytja e madhe” e 1362. Por kujtimi i Rungholt jetoi në legjendat, poezitë dhe shkrimet lokale.
Disa besonin se qyteti i pasur ishte bërë imoral dhe ishte shkatërruar si një ndëshkim nga Zoti. Të tjerë thanë se kambanat e kishës së qytetit mund të dëgjoheshin ende të binin nëpër baltë në një ditë të qetë.
Qyteti i humbur i Rungholt u bë i njohur si “Atlantida e Detit të Veriut”. Bazuar në gjetjet arkeologjike dhe hartat historike, arkeologët e ngushtuan vendndodhjen e Rungholt-it diku në baltën e Detit Wadden rreth Hallig Südfall, ishull i vogël në brigjet e rajonit të Frizisë Veriore të Gjermanisë, sipas një studimi të vitit 2022.
Në këtë zonë, arkeologët gjetën tregues të një vendbanimi të rëndësishëm mesjetar. Gërmimet zbuluan mallra të importuara nga Rhineland, Flanders dhe madje edhe Spanja, si qeramikë, enë metalike, stoli metalike dhe armë.
Ata gjetën gjithashtu mbetjet e një sistemi mesjetar të kontrollit të ujit.
Studiuesit nuk kishin gjetur një qendër të qytetit. Por gjithçka ndryshoi me rishfaqjen e një kishe të fundosur.
Arkeologët që vëzhguan baltat përreth Hallig Südfall gjetën një varg prej 54 tumash mesjetare që shtriheshin mbi një milje. Tumat përfshinin një sistem kullimi, mur detar, një port, rrënoja të dy kishave më të vogla dhe një kishë të madhe kryesore.
Arkeologia Ruth Blankenfeldt tha se bëhet fjalë pikërisht për rrënojat e Rungholt. Pas 661 vjetësh, më në fund u gjetën rrënojat e “Atlantidës së Detit të Veriut” të humbur.
Edhe pse më në fund të gjetura, mbetjet e Rungholt janë larg të qenit të sigurta për gërmime, – tha Hanna Hadler, një eksperte e përfshirë në gjetje.
Njoftimi nuk specifikon hapat e ardhshëm për gërmimet e Rungholt. Rajoni i Frizisë Veriore të Gjermanisë është rajoni më verior i vendit, rreth 255 milje në veriperëndim të Berlinit dhe afër kufirit Gjermani-Danimarkë.
