Kjo fotografi tregon skeletet e ashtuquajturve “Të dashuruarit e Hasanlu”, të cilët u zbuluan në vitin 1972 gjatë gërmimeve arkeologjike në vendbanimin e lashtë Hasanlu, në Iranin veriperëndimor (sot provinca e Urmias).
Disa fakte mbi ta:
– Datohen rreth 800 para erës sonë, gjatë epokës së hekurit.
– Skeletet u gjetën në një pozicion intim, përballë njëri-tjetrit, sikur janë në një puthje të përjetshme. Një nga trupat kishte dorën e vendosur mbi faqen e tjetrit.
– Për shumë vite u supozua se ishin burrë dhe grua ose të dashuruar, dhe kjo e bëri gjetjen të famshme si simbol dashurie të përjetshme përballë vdekjes.
Por… ka një kthesë interesante:
Testimet shkencore më të fundit, përfshirë analizën e ADN-së dhe ekzaminimin e kockave, sugjerojnë se të dy skeletet janë meshkuj, rreth 19 dhe 20 vjeç në kohën e vdekjes. Kjo i ka bërë studiuesit të hapin diskutimin se çfarë lloj marrëdhënieje kishin këta dy të rinj — vëllezër, miq të ngushtë, apo ndoshta partnerë romantikë – shkruan rubrika Histori e gazetës DITA.
Skenari më i mundshëm për vdekjen: Ata ndoshta u fshehën gjatë shkatërrimit të qytetit nga një sulm dhe vdiqën nga asfiksia. Nuk kanë shenja lëndimesh fizike nga armë.
Fotoja është kthyer në një ikonë arkeologjike dhe emocionale, që prek tema si dashuria, humbja, historia dhe njerëzillëku përtej kohës.
o.p. / dita
Po pse patjetër duhet të jen pushta? Apo kjo i “përshtatet,, kohës. Justifikim për pushtat që komandojnë sot. Kur u erdhi fundi u mbështetën tek njëri-tjetri. Një bubullimë e vetëtimë në hava dhe mileti përqafohen nga frika.
Kur nxoren edhe Omerin homo, pse te mos i nxjerrin edhe keta. Siç thotë edhe Lala i Lushnjës, është kohë e bythëqirave.