Bota jonë, ajo që mund ta shihni me sytë tuaj, është shumë më e madhe dhe më e gjerë se sa mund të mendoni, veçanërisht nëse hulumtoni pjesët e saj më themelore, të cilat përbëjnë atë që njihet si fizika kuantike dhe atë me eksperimente të tilla si të dyfishit, çarjes ose përmes një përshpejtuesi grimcash, arrijnë të zbulojnë më shumë nga ‘tullat’ që përbëjnë universin. Tani, një lloj i ri grimcash, tashmë i teorizuar, më në fund është zbuluar dhe historia e saj është shumë interesante.
Ishte në vitin 1956 kur David Pines, një fizikan teorik, bëri një parashikim që nuk është konfirmuar deri më tani. Ekziston një lloj kuazigrimcash e quajtur plazmon, e cila vjen nga ndërveprimi ndërmjet elektroneve kur ato janë në një gjendje të ngacmuar. Këto plazmonë, sipas publikimit të Universitetit të Illinois Urbana-Champaign, thuhej se nuk mund të ndodhnin në kushtet e temperaturës së dhomës, për shkak të niveleve të tyre të energjisë.
Dhe përjashtim nga kjo deklaratë u bë nga David Pines, i cili pretendoi se elektronet në breza të shumëfishtë energjie mund të grumbulloheshin së bashku në një model jashtëfazor dhe të formonin një plazmon që nuk do të kishte masë ose ngarkesë. Kjo kuazigrimcë teorike u quajt ‘demoni’ dhe është bërë e mundur ta zbulojmë atë vetëm tani, falë hulumtimit të botuar në revistën Nature.
Kanë qenë shkencëtarë nga Universiteti i Illinois Urbana-Champaign dhe Universiteti i Kiotos, të cilët kanë arritur të bëjnë zbulimet e para, rastësisht, të ‘grimcës së demonit’ në një metal të quajtur rutenat stroncium dhe i cili ishte se superpërcjellësi i parë perovskite nuk përmbajnë bakër. Kuazigrimca, meqë ra fjala, mund të ketë një rol themelor në sjelljen elektronike të disave.
Kur studiuesit po studionin këtë material, i cili ka veti të ngjashme me disa superpërçues, megjithëse në të vërtetë nuk është dhe po kryenin eksperimente, të tilla si bombardimi i rutenatit të stronciumit me elektrone dhe vëzhgimi i vetive të tij, përveç atyre që mund të lindin nga kuazigrimcat.
Ishte në atë moment që plazmonët pa masë u shfaqën për habinë e studiuesve si Ali Husain, bashkëautor i studimit. Në fillim, ata dyshuan në atë që kishin zbuluar në të vërtetë, por po, “demoni” ishte i pranishëm. Edwin Huang, një tjetër nga bashkautorët e studimit dhe në deklaratat e mbledhura nga New Atlas, siguron se:
“Parashikimi i Pines për demonët kishte nevojë për disa kushte specifike dhe nuk ishte e qartë se rutenati i stronciumit mund të kishte një demon. Na u desh të bënim llogaritje mikroskopike për të sqaruar se çfarë po ndodhte. Kur e bëmë, gjetëm një grimcë që përbëhej nga dy breza elektronesh lëkundëse jashtëfaze, me madhësi pothuajse të barabartë, ashtu siç i kishte përshkruar Pines”.
