AFERA ZDRAVO: Bisedat poshtëruese të zonjës Kusari, UÇK dhe grushtat në Kuvendin e Kosovës

Nga Bedri Islami

Botuar në DITA

Nuk e di pse isha i bindur se dita e djeshme, ndoshta edhe më parë, që kur nisën të bëhen publike bisedat telefonike, gjithë përgjërim e mall me liderë të Listës Serbe, do të kishte lajmin e largimit të Mimoza Kusarit, nga detyra si shefe e  Grupit parlamentar të Lëvizjes VV.

Mendoja se kjo do të ishte më e pakta që mund të bënte lideri i kësaj force politike, në mos për të tjerat, për atë që vetë Kusari – Lila, në bisedat e gjata, distancohej nga politika që e solli në pushtet Albin Kurtin, pra, krijimi i gjendjes së jashtëzakonshme.

Mirëpo, nuk ndodhi kjo. Kurti e mori në mbrojtje vartësen e tij të bindur, që, edhe kështu nuk është pjesë e forcës së tij politike dhe që, sipas erërave që kanë nisur në Kosovë ka ndërruar kahjen e saj politike. Është punë e tij. Ai mund të mbajë këdo në grupin e tij parlamentar dhe të largojë, po ashtu, ato që nuk i do, edhe kur i ka pasur në krahun e tij të djathtë.

Lëvizja VV, megjithëse ka shemër të saj të majtën në Tiranë, përsëri po kthehet në një forcë politike të Njëshit autokrat dhe i cili nuk mund të gabojë e as nuk mendohet se mund të jetë ndryshe.

Kusari – Lila u shfaq në një dritë që nuk ishte menduar, dhe, nëse kjo do të kishte ndodhur në kohën kur Lëvizja VV ishte në opozitë, në sallën e parlamentit do të kishte dje gaz lotsjellës, sulme me koktejl molotovë, britma, grupe militantësh do të protestonin, makina zyrtarësh do të thyheshin, vezët do të fluturonin mbi kokat e deputetëve; më të zëshmit do të kishin qenë ata që sot janë ministra dhe që u ngitën si petrita të mbronin me gjoks shefin e tyre.

Nuk është fjala për një gabim njerëzor. Mendoj, qofsha i gabuar, por e di se nuk jam, se, në Kosovë, gjithnjë e më shumë po instalohet një rrymë mohuese, e gjithçkaje është arritur, e sakrificave që janë bërë, mundimeve, përpjekjeve, deri luftës çlirimtare.

Kusari – Lila nuk do të kishte guxuar të bënte biseda të tilla nëse nuk do e kishte të qartë se kjo frymë përcillet nga lart poshtë, e, për më tepër, edhe duke i rënë ndesh një pjese të trupës drejtuese të Lëvizjes VV, prindërit apo fisi i të cilëve ka qenë që në fillimet e lëvizjes së rezistencës.

Është banale përplasja në Kuvend. Është tani, por ka qenë gjithmonë e tillë. Bartësit e dhunës politike janë tashmë në qeveri dhe duhet të kishin pritur se, e keqja që mbollën një ditë mund t’ju kthehet, edhe pse është e papranueshme, e dënueshme dhe dëshmi se mendimi politik i opozitës nuk ka gjetur frymë dhe vizion të ri.

Pse nuk është diçka e jashtëzakonshme në Kuvendin e Kosovës sjellja e tillë nga opozita ndaj qëndrimeve të qeverisë? Sepse kjo ka ndodhur shumë më e ashpër disa herë. Gruppe të VV kanë sulmuar këdo u ka dalë përpara, ndaj nuk kanë pse trazohen kaq shumë nëse shefi i tyre laget nga një shishe ujë, për më tepër, nga një deputet i opozitës, familja e të cilit është e lidhur fort me luftën çlirimtare.

Ndërkohë, afera “Zdravo”, si shenjë e bisedave mes shefes së grupit parlamentar të shumicës dhe njërit nga figurat tipike të Listës Serbe, toni i nënshtruar i saj dhe përgjërimi për takime në të ardhmen, në një kohë kur e gjithë retorika e shumicës qeverisëse është kundër Listës Serbe, është e rëndë.

Ajo duhet të sillte reflektimin e shumicës dhe të opozitës, të kishte distancim të tyre ndaj së keqes, madje kjo të bëhej sinqerisht, normalisht, duke e nxjerrë mendimin dhe fjalën si fillesë të ndryshimit.

Ajo që ndodhi në parlamentin e Kosovës ishte një kronikë e paralajmëruar, dhe, si e tillë, pritej vetëm momenti se kur do të ndodhte. Është pritur të ndodhë , pasi gjithë këto javë e muaj, i tërë mjedisi politik në Kosovë ka qenë i ngarkuar me tension të jashtëzakonshëm. Kishte munguar një shkëndijë, kjo erdhi, menjëherë pas u bënë të njohura bisedat e zonjës Kusari me figura të zeza të politikës serbe në Kosovë, për më tepër, përbuzja e saj ndaj vlerave të luftës, çka nuk është e rastësishme në mendimin politik të Lëvizjes VV.

Disa kohë më parë, ministri i financave i qeverisë Kurti, ndërsa po diskutohej për shpërblimin e caktuar nga parlamenti i veteranëve të Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës, paturpësisht, deklaroi se “lufta do të na kishte kushtuar më lirë, nëse do e kishim bërë me mercenarë”.

Në fakt ky është konceptimi i mohimit të vlerave të qendresës së një populli, në disa dekada, dhe nuk është faji i historisë që, shumë nga ata që janë në kreun e VV nuk ishin pjesë e kësaj lufte, ashtu si nuk është faji i strukturave drejtuese të luftës që vetë shefi i qeverisë deklaronte dikur se “nuk do të marr kurrë një armë në dorë”.

Nëse në qeveri është njëra ndër figurat kryesore në rolin e Ministres së Jashtme, një zonjë që vetëm diplomaci dhe politikë nuk di, por që i gjithë mllefi i saj është kundër luftës çlirimtare, që është gati të dëshmojë kundër liderëve të luftës dërguar në Gjykatën Speciale, nuk mund të habitesh nga përgjërimet e zonjës Kusari, ndaj ekstremistëve serbë. Nuk është rastësi, është vazhdë.

Pra, bisedat poshtëruese të zonjës Kusari ishin pika e fundit që u derdh në një mjedis të ngarkuar, dhe ku, asnjëra palë nuk kishte ndërmend të qetësohej apo të gjente një rrugë të mesme.

Kosova ndodhet në një moment të vështirë. Hosanatë nuk e mbulojnë të vërtetën se liderët e saj, ndërsa mbështeten përmes frymës populiste, në të njëjtën kohë po humbasin mbështetjen dhe besimin e Perëndimit politik. Është e vështirë të mendohet se pas 24 viteve në shtetin e lirë të Kosovës dhe 15 vite pavarësi, të ketë përplasje të tilla.

Pazaret e politikës qeverisëse të Kosovës me radikalë serbë kundër Ushtrisë Çlirimtare të Kosovës është e natyrshme të irritojnë ata që u bënë pjesë e kësaj lufte. Gjërat nuk zgjidhen përmes dhunës, por as përmes hosanasë qeverisëse, për Kosovën, ku një shef qeverie bëka mrekullira dhe askush tjetër nuk i ngjan.

Fund me marrëzirat e ngritjes së përmendoreve! Fund dhunës në parlament, e cila ka qenë ekskluzivitet i Kurtit, por nuk duhet të transferohet te opozita. Askush nuk fiton nga kjo.

—-

©Copyright Gazeta DITA

Ky artikull është ekskluziv i Gazetës DITA, gëzon të drejtën e autorësisë sipas Ligjit Nr. 35/2016, “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e lidhura me to”. Shkrimi mund të ripublikohet nga mediat e tjera vetëm duke cituar DITA dhe në fund të vendoset linku i burimit, në të kundërt çdo shkelës do të mbajë përgjegjësi sipas Nenit 178 të Ligjit Nr/ 35/2016.