Migjeni përherë do kujtohet,
poeti i madh i mjerimit,
Nuk ka të dytë si ai,
beteja ndaj shfrytëzimit
“Vargjet e Lira” të tij
do kalonin fare pak duar,
nëse si broshurë lufte
ato nuk do ishin botuar
Migjeni, mal i pakaptuar,
më i madhi mes të mëdhenjve,
Një mik gjigand i vegjëlisë
dhe aleat i fukarenjve
Millosh Gjergji Nikollën,
I shtypuri mund ta kujtojë,
po klasa e lig politike,
Migjenin nuk mundet ta dojë
S’përcjell vetëm shpirt të revoltës,
Por është uragan rebelimi,
sot ësht’ më i dashur se kurrë,
se është real shfrytëzimi!
Ai na zhbiroi në skuta,
Në plagët e vrer’shoqërisë,
Dhe maskat ia grisi të gjitha,
nga sytë e tharë borgjezisë!
Do mbetet poeti biblik,
i gjithë poezisë botërore,
pak dritë o vëlla dhe o mik,
Ndriço ligësin’ njerëzore!
Do mbetet poet i magjishëm,
I bëri nder historisë,
Sa duhet ai grusht i fuqishëm,
Mbi malin e gjithë tiranisë!
Migjeni do mbetet tribun,
gjeniu me jetë fukarai,
e dinë që dot nuk pagoi,
as të vetat fatura spitali?
Ne fati na mbajti me hatër,
kollos në vënd kaq të vogël,
Se para Migjenit të madh,
Nuk vlen aspak çmimi Nobël
Qëndrojini larg Migjenit,
u them gjithë maskarenjve,
se kundra jush është betuar,
Hero i florinjtë i fukarenjve!
—–
13 tetori është data e lindjes e Migjenit. Vargjet janë marrë nga arkiva e të ndjerit Arben Duka në DITA
