Numri 40 ka lidhje me përmbytjen që zgjati 40 ditë dhe netë. Moisiu qëndroi në malin Sinai për 40 ditë. Jezusi agjëroi 40 ditë pas pagëzimit dhe eci 40 ditë në shkretëtirë. Muhamedi ishte 40 vjeç…
Ka shumë mendime të tjera që nuk kanë asnjë bazë shkencore, por veçse fetare.
Të mos harrojmë se të gjitha festat e trashëguara nga fetë kanë pasur prejardhje pagane të herëshme.
– Në traditën pagane, 40 ditët janë një mundësi për gjykim para Zotit. Pra, në fund të 40 ditëve, shpirti gjen vëndin e tij në jetën e përtejme.
Thuhet se ditën e parë pas vdekjes së një pjesëtari të familjes, familja bën lutje të veçanta për të siguruar që shpirti i të dashurit të tyre të ketë dalje të sigurt nga trupi. Ndaj shpirti kalon 3 ditët e para duke udhëtuar në shtëpitë e të afërmëve të të ndjerit. Ndaj themi “yë tretat”.
Në ditën e 7 ose të 9 shpirti përfundon ‘udhëtimin’ dhe tani endet midis Parajsës dhe Ferrit. Pra, nuk e di ende, kujt i përket. Ndaj themi “të shtatat ose të nëntat”.
Në ditën e 40-të shpirti gjen vëndin e tij përfundimtar në Parajsë ose Ferr. Ndja themi “të dyzetat”.
– Në kishën ortodokse greke, si edhe tek ne, proçesi i mbajtjes zi është më i rreptë: Shmang festat, të paktën deri në të 40-ta, familja vishet me të zeza, gratë shmangi makiazhet, burrat vendosin një shirit të zi në krah dhe nuk rruhen për 40 ditë.
Gjatë kësaj periudhe 40 ditore shkojnë vazhdimisht në varreza, shprehin dhimbje dhe vendosin lule të freskëta. Pra, shprehet respekt që shpirti do të kalojë në jetën e përtejme.
– Në besimin islam veshja me të zeza zgjat më shumë sipas sekteve të ndryshme. Përkujtimi i 1-vjetorit të vdekjes ka lidhje me zëvëndësimin e varrit të përkohshëm me një varr të përmirësuar mermeri .
