FOLTORJA…

Nga Viktor Malaj

Botuar në DITA

Fjala “Foltore” ka ca kohë që ka zënë vend të rëndësishëm në ligjërimin e përditshëm politik e mediatik, por edhe në veprimtarinë politike të opozitës shqiptare. Ashtu si fjalët e tjera shqipe “çajtore, gjellëtore, nevojtore” etj. edhe kjo fjalë tregon një vend ku mblidhen disa njerëz dhe flasin për ndonjë veprimtari plotësore të politikës.

Foltorja politike shqiptare lindi pasi opozita kryesore e vendit u nda në disa pjesë për shkaqe “parimore” dhe për ideale që vetëm ata i njohin e zotërojnë.
Duke parë këtë gjendje aspak të denjë dhe as të dobishme, gjyshi politik Sali Berisha, i cili digjet si qiriu për fjalën e lirë, megjithëse disa organizata ndërkombëtare “sorosiane” e patën shpallur para një çerek shekulli si “armik i fjalës së lirë”, iu bëri thirrje të gjithë “idealistëve” të vjetër e të rinj të paraqiten në Foltore dhe aty të flasin pa pushim.

Kështu që partia e dikurshme, e quajtur demokratike, u shndërrua tani herë në “Rithemelim” dhe herë të tjera në “Foltore”.

Foltorja është një limer “demokratik” ku mblidhen vullnetarisht të gjithë kordhëtarët dhe luftëtarët e idealeve atdhetare, të demokracisë e të lirisë, heronjtë e Dhjetorit 1990 dhe ata të Shtatorit 1998, të 26 majit 1996, të 21 janarit 2011 e kështu me radhë.

Aty vijnë e shkojnë vullnetarisht të vetëlarguarit për motive “parimore” e të rikthyer për ambicie xhepore, qejfmbeturit e dikurshëm të posteve shumë të dëshiruara por të paarrira, karrigethyerit e vjetër me mjekër e pa mjekër dhe lakmitarët e karrigeve të reja në zyra të imagjinuara.

Nuk ke si të mos emocionohesh kur shikon se si i afrohen Foltores “pleq” të penduar politikë që dikur u larguan nga shtëpia e “babagjyshit politik” pasi nuk mund të duronin diktatin e tij antidemokratik, siç patën thënë. Po koha kalon dhe përmallimi shtohet. Përmallimi i ka pushtuar këta kapedanë të rënë nga vakti kur shohin rioshë politikë të dënuar penalisht si ordinerë, apo të tjerë që, jo shumë kohë më parë, e patën shpallur gjyshin si pengesë për demokracinë në parti e në vend, dhe tani i sillen rrotull duke pritur me padurim ndonjë buzëqeshje aq shumë të ngjashme me zgërdheshjen e çakallit që mbron kërmën e vjedhur.

Duke qenë një vend shumë tërheqës, për shkak të natyrës së vet unike demokratike, Foltorja ka tërhequr edhe udhëheqësit shekullorë të partiçkave satelite, si ndonjë që endet nëpër dyert e SPAK-ut për shkak të “arritjeve” të dikurshme, një tjetër që kohët e fundit i ka thënë ” sikter! ” pleqërisë, duke lënë një mjekër mbresëlënëse nga e cila rrjedhin mendueshëm yndyra e kockave të dikurshme të pushtetit dhe ngjiten avujt e rakisë së sotme të lezetit.

Duke qenë një hapësirë e pamasë lirie e demokracie, në Foltore mund të flasë e të shprehet cilido lirshëm dhe pa kufizim, mjafton që të mos dalë nga hovi i zërit dhe teksti i këngëve të babagjyshit. Si i tillë, secili është i lirë të zgjedhë vendin e vet në korin që i mban iso zërit të parë, gjithmonë dhe përjetësisht melodioz i padiskutueshëm.

Ndoshta, i vetmi kusht i pranueshëm është përdorimi i gjithë arsenalit vetjak dhe kolektiv të fyerjeve, shpifjeve dhe kërcënimeve ndaj kundërshtarëve politikë, të cilët, padrejtësisht dhe për një kohë pambarimisht të gjatë, ia kanë zënë vendin e nderit të parit të foltoristëve.

Foltoristët, për shkak të frymëzimeve dhe idealeve demokratike, kur e do puna, janë edhe trima. Ata, jo vetëm rrethojnë e sulmojnë Parlamentin apo të gjitha institucionet qendrore të shtetit me armë, tanke e mitraloza, por sulmojnë pa ua bërë syri tërr me hunj e leva edhe zyrat e veta kur ndonjë i paudhë si ylli i dikurshëm në ngjitje dhe djali i mëvonshëm plëngprishës i gjyshit, simpatiku Lulzim Basha, merr guximin të mbajë vulën e partisë dhe, madje të përjashtojë gjyshin nga Grupi Parlamentar.

Me sa mend në kokë mund të mohohet e përjashtohet gjyshi politik, simboli i partisë, demokracisë e lirisë, aseti i padiskutueshëm politik partiak e kombëtar?! Të mohosh atë do të thotë të hedhësh poshtë gjithë historinë e lavdishme të partisë nën udhëheqjen e tij, luftën e tij legjendare për liri e demokraci dhe kundër korrupsionit. Foltorja, me zë apo me heshtje është shpirtërisht, moralisht dhe politikisht me gjyshin.

Nëse dikush atje në Perëndim, që na marrshin të keqen, e konsideron gjyshin “mbetje të turpshme të së kaluarës”, Foltorja njëzëri e shpall atë heroin e së kaluarës, idhullin e së tashmes dhe simbolin e së ardhmes. Nëse “qeveritë sorosiane” të SHBA-së dhe Anglisë e shpallin gjyshin “minues të demokracisë”, Foltorja nuk e vë në dyshim se ai është heroi legjendar i demokracisë dhe lirisë.

Nëse Perëndimi e shpall gjyshin politik të Foltores “përkrahës të korrupsionit gjigant”, bijtë e saj betohen se do të ndjekin shembullin e tij si luftëtari më i paepur kundër korrupsionit.
Nëse shumica e shqiptarëve dhe kancelaritë perëndimore mendojnë se Foltorja “mban erë” të rëndë si nevojtore e palarë, dishepujt e saj e shpallin atë si një “agora greke” dhe, madje e krahasojnë me një ekspozitë parfumerish perëndimore.

Ajo që nuk kuptojnë shqiptarët është se foltoristët janë mjaft hapa përpara popullit dhe Perëndimit, me një fjalë janë e ardhmja e padiskutueshme e vendit dhe e Evropës.

Siç e thashë në fillim, Foltorja mbetet edhe qendër e rëndësishme atdhetarizmi. Për hir të së sotmes dhe të ardhmes së vendit ata preferojnë të vendosin si kandidatë për drejtimin e pushtetit vendor individë që premtojnë helenizimin e tokave shqiptare. Edhe nëse këta individë kapen gafil duke blerë vota me para apo në këmbim të dhënies së shtetësisë greke dhe prangosen nga organet ligjzbatuese të shtetit shqiptar,

Foltorja lëshon kushtrim për shkeljen e paprecedentë të normave demokratike dhe shtetit ligjor nga qeveria shqiptare, pasi, për fat të keq, kjo qeveri nuk drejtohet nga Foltorja dhe as ka lidhje me moralin e saj.

Duke qenë qendër e fortë magnetike për të gjithë demokratët e vërtetë, kohët e fundit Foltorja tërhoqi brenda saj edhe figura të mëdha kombëtare, politike dhe intelektuale si njëfarë Gazment Bardhi dhe disa deputetë të tjerë që ishin betuar jo shumë kohë më parë se ishin të gatshëm të vdesin për hir të idealeve demokratike, se ishin pro-amerikanë dhe pro-perëndimorë të çartur deri në vetëflijim dhe se nuk do të bënin kurrë kompromis me non-gratat e shpallur si të tillë nga qeveritë perëndimore, prej të cilave ata frymëzohen e marrin shembull. Siç e pohuan edhe vetë, në fund të fundit, ata s’i ndan asgjë me njëri-tjetrin kur vjen puna e luftës për pushtet, për të rrëzuar nga froni qeverisësit e paudhë të sotëm.

Pra, siç shihet e dihet, tek foltoristët dominojnë idealet, parimet dhe skrupujt.
Tani iu mbetet përsëri shqiptarëve të mendojnë, gjykojnë dhe besojnë nëse Foltorja është vendi ku dominojnë parimet apo interesat, është vendi ku ndihen të gjitha aromat e parfumeve politike perëndimore, apo ku ndihen erërat e gazrave të babagjyshit dhe bashkëpunëtorëve të tij? Gjithkush joshet nga aromat që pëlqen më shumë.

Problemi ynë është të shpejtojnë përparimin e vendit dhe rrisim dinjitetin kombëtar. Era që shushullin nga Foltorja nuk e kthen shoqërinë prapa, por gjithsesi e ngadalëson përparimin.

_____

©Copyright Gazeta DITA

Ky artikull është ekskluziv i Gazetës DITA, gëzon të drejtën e autorësisë sipas Ligjit Nr. 35/2016, “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e lidhura me to”. Shkrimi mund të ripublikohet nga mediat e tjera vetëm duke cituar DITA dhe në fund të vendoset linku i burimit, në të kundërt çdo shkelës do të mbajë përgjegjësi sipas Nenit 178 të Ligjit Nr/ 35/2016.