Nga Orgen Peci
Këshilli Kombëtar i Territorit dhe Ujit (KKTU) ka zbardhur së fundmi lejen e ndërtimit për kompleksin “Flag Bay” në Radhimë, duke i hapur rrugën një tjetër ndërhyrjeje agresive urbane në bregdetin e Vlorës.
Pas intensifikimit të ndërtimeve në trevat e Lungomares, Ujit të Ftohtë dhe Orikumit, vala e zhvillimit masiv po shtrihet tashmë në një nga zonat që deri më sot ruante ende me përpjekje peizazhin e saj natyror dhe me densitet të ulët urban.
Projekti, i cili do të zhvillohet nga shoqëria “Koloss Konstruktion” sh.p.k. në pronësi të sipërmarrësit Ellton Kollozi, parashikon ngritjen e një strukture multifunksionale (hotelere, rezidenciale dhe shërbimi) me një sipërfaqe totale ndërtimi prej 24.467,6 m².
Lartësia e strukturuar e këtij objekti kap profile që arrijnë në 17 kate nga të cilët 15 kate mbi tokë dhe 2 kate nëntokë, në një zonë ku struktura ekzistuese nuk e kalonte nivelin e 7 kateve.
Sipas dokumentacionit zyrtar të miratuar, trualli ku do të ngrihet kompleksi ka një sipërfaqe prej 4.210 m² dhe ndodhet ngjitur me vijën bregdetare të detit Jon.
Vetë relacioni i projektit pranon se territori përreth përfaqëson një mjedis me karakteristika rurale, i rrethuar nga toka bujqësore, ullishte tradicionale dhe gjelbërim natyror, ku ndërtimet e mëparshme kanë qenë sporadike dhe me volumetri të ulët.
Megjithëse dokumentet zyrtare e argumentojnë ndërhyrjen si një “arkitekturë bashkëkohore” dhe një “pikë referuese për zhvillimin e qëndrueshëm”, shkalla e këtij strukture ngre pikëpyetje serioze mbi ekuilibrin ekologjik dhe hapësinor të bregdetit.
Vendosja e një strukture deri në 15 kate direkt në vijën e parë të ujit krijon një disproporcion të dukshëm vizual dhe strukturor me natyrën rrethuese. Zëvendësimi i sipërfaqeve me ullishte dhe vegetacion spontan me volumetri të dendur betoni e rrezikon të pakthyeshëm mikroklimën dhe identitetin tradicional të zonës.
Krijimi i një densiteti të tillë në një zonë ende në zhvillim gradual rrit rrezikun e bllokimit të pamjes natyrore, mbingarkesës së plazhit dhe erozionit të hapësirës bregdetare që i përket publikut.
Përtej retorikës zyrtare për zhvillim turistik, modeli i aplikuar i kësaj lartësie në një zonë pothuajse të paprekur dëshmon për një përshpejtim të linjës së betonizimit, duke vënë në dyshim nëse rregullat e planifikimit territorial po mbrojnë me të vërtetë asetin më të çmuar të jugut, peizazhin natyror bregdetar.
DITA
