Kryeministri Benyamin Netanyahu shkarkoi ministrin e Mbrojtjes Yoav Galant, pasi ishte shprehur kundër reformës në sistemin e drejtësisë. Pas kësaj, shpërthyen demonstratat masive.
Në një vend pa Kushtetutë, Gjykata e Lartë e Izraelit është poli kryesor i kontrollit të qeverisë dhe ligjeve që ajo përpiqet të miratojë.
Deri më tani, Gjykata e Lartë ka fjalën përfundimtare dhe më të rëndësishme në projektligje dhe në përcaktimin se çfarë është e ligjshme dhe çfarë jo.
Qeveria izraelite dëshiron të ketë një rol udhëheqës në përbërjen e saj prej nëntë anëtarësh.
Reforma parashikon gjithashtu që Gjykata e Lartë nuk do jetë më organi final kontrollues i një ligji dhe ky autoritet do të kalojë në duart e Parlamentit i cili, siç deklaron kryeministri i vendit Benjamin Netanyahu, është organi i vetëm i zgjedhur nga populli.
Kjo do të thotë se me votën e 61 nga 120 deputetë, qeveria do të mund të anulojë vendimet e Gjykatës së Lartë.
Konkretisht:
1. Mazhoranca merr të drejtën të rishikojë vendimet e Gjykatës së Lartë duke i hedhur poshtë me shumicë të thjeshtë në Knesset (parlament), që do të thotë se Qeveria do të jetë në gjendje të rrëzojë nëpërmjet Parlamentit vendimet e Gjykatës së Lartë.
2. Qeveria rrit përfaqësimin e saj në komisionin që emëron gjyqtarët e Gjykatës së Lartë.
3. Ministrave nuk do t’u kërkohet më të kenë miratimin e këshilltarëve të tyre ligjorë për vendimet që marrin. Aktualisht kanë detyrimin ligjor ta kenë këtë miratim.
Kritikët mendojnë se reforma do të rrisë kontrollin politik mbi emërimet në drejtësi dhe do t’i mundësojë Knesset-it të miratojë ligje edhe nëse Gjykata e Lartë i konsideron ato jokushtetuese, duke kërcënuar kështu vetë demokracinë.
Mbështetësit e flaktë të reformës argumentojnë se ajo do të jetë një “fre” mbi teprimet e Gjykatës së Lartë dhe do të rivendosë ekuilibrin.
o.j/dita
