Nga Premystaw Grzenkowicz, gazetar dhe specialist IT
Senatori francez Claude Malhuret kishte të drejtë: ne po dëshmojmë ngritjen e një Neroni* modern dhe oborrin e tij të servilëve. Administrata e dytë e Trump nuk është thjesht një farsë kaotike—është një spastrim i qëllimshëm i institucioneve, një zbritje në autoritarizëm dhe një lojë e rrezikshme që kërcënon stabilitetin global.
Enturazhi i tij—Musk, Vance dhe të tjerë mbështetës—nuk janë thjesht oportunistë. Ata janë fanatikë ideologjikë, të verbuar nga iluzionet e tyre. Skandali SignalGate, normalizimi i hakmarrjeve dhe ambiciet për të zgjeruar territorin e SHBA-së (Kanada? Grenlandë? Çfarë është më pas?) zbulojnë natyrën e vërtetë të këtij regjimi.
Mary Trump, psikologe dhe anëtare e vetë familjes që prodhoi “Neronin”, na ka paralajmëruar për vite me radhë: patologjia e Trump—e rrënjosur në neglizhimin e fëmijërisë, poshtërimin dhe dashurinë e kushtëzuar—e bën atë të paaftë për të pranuar realitetin. Ai do të preferonte të digjte gjithçka sesa të pranonte dështimin. Dhe ai është rrethuar nga të tjerë që ndajnë plagët e tij.
Elon Musk, i cili kohët e fundit i dha botës një përshëndetje fashiste ndërsa festonte fitoren e Trump, deklaroi se “empatia është dobësia themelore e qytetërimit perëndimor.” Një jehonë e çuditshme e Hitlerit, i cili e quajti dhembshurinë një mëkat vdekjeprurës. Admirimi i hapur i Musk për AfD-në e ekstremit të djathtë të Gjermanisë e bën këtë edhe më surreal—dhe të frikshëm.
J.D. Vance, i formuar nga një fëmijëri e varësisë, braktisjes dhe kaosit familjar, tani mban kodet bërthamore. Ngritja e tij është një kujtesë se trauma, kur nuk kontrollohet, mund të metastazojë në ekstremizëm.
Si analistë politikë, ne mbivlerësojmë llogaritjet e ftohta të pushtetit—interesat, gjeopolitikën—duke injoruar atë që është qartësisht e dukshme: psikoanaliza ka rëndësi. Administrata e Trump është një rast studimi i patologjisë narcisiste që takon fuqinë institucionale. Kjo nuk është realizëm—është çmenduri kolektive.
Evropa duhet të zgjohet. SHBA nuk është më aleati që ishte dikur. Bota është në flakë dhe Neroni po mban shkrepësen.
*Neroni njihet si një nga sunduesit më famëkeqë të Romës, i njohur për mizoritë dhe shthurjen e tij. Ai mori pushtetin në vitin 54 pas Krishtit, në moshën vetëm 16 vjeçare, dhe vdiq në moshën 30-vjeçare. Sundimi i tij përkoi me një kohë ndryshimesh të mëdha shoqërore dhe politike, duke përfshirë ngjarje të rëndësishme si Zjarri i Madh i Romës dhe rebelimi i Boudicës në Britani. Një epokë dramatike, e mbushur me tension dhe ngjarje që kanë lënë gjurmë historike.
