Nga Orgen Peci
Në Venezuelë mbizotëron pasiguria dhe dyshimi: pas emërimit të Delcy Rodríguez si presidente e përkohshme e Venezuelës nga Gjykata e Lartë (TSJ).
Ndërsa synohet “garantimi i vazhdimësisë administrative dhe mbrojtja e plotë e kombit”, shumë vetë pyesin se kush është në të vërtetë Rodríguez dhe çfarë synimesh ka realisht.
Njëra anë e saj është ajo që ka denoncuar fuqishëm kapjen e Maduros, duke e cilësuar blitz-in amerikan si agresion ushtarak she shkelje të sovranitetit kombëtar.
Ajo foli për paligjshmërinë e ndërhyrjes ushtarake dhe u duk se dëshironte të jepte një imazh të vendosur kundër SHBA-ve. Po ashtu, kur bëri betimin si presidente e përkohshme, ajo foli për “agresion ushtarak ilegjitim” dhe theksoi se vendi nuk do kthehet kurrë “në koloninë e asnjë perandorie”.
Por fqinjësisht me këtë version të fortë, Rodriguez ka lëshuar edhe deklarata që tingëllojnë shumë të afërta me qëndrimet e Trump-it duke u treguar e gatshme të bashkëpunojë me Uashingtonin.
Ajo bëri apel për një “relacion respektues dhe bashkëpunues” midis Venezuelës dhe Shteteve të Bashkuara, duke folur për “paqe dhe dialog, jo luftë” dhe duke ftuar administratën amerikane të punojë së bashku për një program bashkëpunimi.
Kjo dualitet i raporteve të Rodríguez ka ushqyer dyshimet se ajo po përdor fytyra të ndryshme për audienca të ndryshme: një imazh “kundër imperializmit” për publikun chavist dhe një imazh “bashkëpunues dhe fleksibël” për Shtetet e Bashkuara dhe aleatët e tyre.
Analistët e situatës politike venezueliane theksojnë se asgjë nuk është e qartë për qëllimet reale të këtij poli të ri të pushtetit: a po përpiqet Rodríguez të mbajë pushtetin duke negociuar me SHBA-në apo do refuzojë çdo presion të jashtëm duke ruajtur linjën e mëparshme të qeverisë chaviste?
Edhe brenda vetë Partisë Socialiste e Bashkuar e Venezuelës (PSUV), forcat vazhdojnë të jenë relativisht të bashkuara, por ajo që synojnë për të ardhmen mbetet një mister.
Presidenti amerikan Trump dhe udhëheqësit e tij e kanë bërë të qartë se presin nga Rodríguez akses të plotë në naftë dhe burime të tjera strategjike të vendit duke e thënë hapur se nëse ajo nuk bashkëpunon, “do ta pësojë më keq se Maduro”.
Në këtë skenë të ndërlikuar, venezuelanët vetë mbeten me pyetje të shumta pa përgjigje. Pse një shtet që është pohuar si sovran dhe anti-imperialist për dekada u dobësua kaq lehtë dhe kaq shpejt? Si ndodhi që mbrojtja ushtarake e vendit nuk kundërshtoi ndërhtrjen e jashtme? Pse mungojnë të dhënat e qarta mbi numrin e viktimave dhe mënyrën se si u zhvilluan ngjarjet?
Kjo bashke me ndonje grup ne krye te ushtrise e kane dorezuar ate mavriun maduron
100 perqind ka tradhti aty
Duket qarte
Ndryshe amerikanet do kishin mbeshtetur ardhjen e opozites ne pushtet jo keta qe kan qen krah Maduros.
Dhe qe jan njesoj si Maduro
Ky fakt deshmon edhe mashtrimin trumpist me “trafikant droge”
Pse shoket e “trafikantit te droges” do qeverisin?
E sigurt është se situata mbetet e paqartë dhe potencialisht e rrezikshme për popullin venezuelian, i cili rrezikon të bëhet kafshë lodër e lojës së fuqive të mëdha
Qenka me gen shqiptar.
Ju qe nxorret gjithe boten shqiptar,edhe Putinin nga Gjyshi Spiridhon,,shihni mos i gjeni ndonje gjysh shqiptar edhe kesaj.
Dy fytyrat e Rodriguez? Po ashtu si Edi Rama – nje fytyre te servilit pervuajtur e gjunjperkulur jashte vendit e nje fytyre arrogance korruptive qe di gjithcka por jo se po hane Molle e Dardha pas kurrizit tij, brenda vendit.
Nga do ja mbaje Rodriguez? Me gjithe fjalorin tend “fqinjesisht”, dualitet, audience, e idiotizma te tjera pergjate perkthimit.
Asgje nuk e shpeton falimentimin e qeverise se Venezueles perballe forces se Amerikes.
Eshte vete Amerika qe do i japi drejtim
Te tjerat jane dokrra
Dhe kur e pyeten Tram per deklaraten e Kryeministrit Danez, ai u pergjigj, me cfare do e mbrojne Groenlanden?
Do dergojne slita qensh?
Edhe pastaj, të duket i drejtë ky qëndrim e kapadaillëk i Trumpit ty Aldrinp ? Kosova që nuk ka as kobure për policët, po u sulmua mund të pushtohet nga sërbi brënda disa orësh . E drejtë të duket që kush është më i fortë , të pushtojë më të dobtit ?
Ekziston nji fjali e vjeter kur thot nji i koruptuar ndegjo cka ju them une por mos shiqoni se cka bej une. pra edhe Rodriguez ku i thot popullit me respektoni si presidente por mos shiqoni me cilin punojme bashk.
Delsy Rodrigues eshte motra e Jorge Rodrigues president i Asamblese Nacionale. Vijne nga nje familje te lidhur ngushte me ideologjine marksiste. Por Delsy eshte mjaft pragmatike. Eshte ajo qe ka ngulur kembe te paguhet borxhi publik prej 160 miliard dollaresh dhe te mos sekuestrohej sic deshironte Maduro. Ne kete borxh jane parate qe Venezuela duhet ti paguaj pronareve amerikane, englese etj. per nacionalizimin e kompanive te tyre qe beri Maduro si dhe interesat e obligacionetve shteterore dhe te ndermarrjes shteterore te naftes qe me urdher te Maduros pushuan pagesen e interesave dhe te obligacioneve te maturuara nga viti 2018 deri ne vitin 2028.
Mendoj se Delsy eshte edhe pragmatiste ne drejtimin e shtetit dhe kupton momentin historik me mire se shoferi Maduro.
Askush ne boten perendimore nuk deshiron rrenimin e Venezueles, perkundrazi.