Shpresa dhe fasada!

Artan Xh. Duka

Botuar në DITA

Vizita e Blinken ishte një suprizë e këndëshme kur mendon se gjeti kohë në një moment kaq të trazuar për rajonin e botën me autokracinë e ekstremizmin në karshillëk të hapur ndaj qytetërimit demokratik e vatra tensionesh e përplasjesh kudo. Ajo përbën vlerësim, mirënjohje, nxitje dhe respekt për rolin e vëndin e Shqipërisë sot ku, ashtu si qytetari shqiptar, edhe qeveria Rama ka rolin e saj. Por, përtej fjalës së mikut, fjalën e fundit e thotë qytetari.

U shkoi jeta fasadë!

Si çdo vizitë e shënuar më parë, edhe ajo e Blinken nuk mundi të shmangte protagonizmin e partizanllëkun e tepruar politik e mediatik. Për ca ishte mëkëmbësi i Soros, për ca i vuri vulën zgjedhjeve të 2025 (kot marrim mundimin e votojmë ndërkohë që SHBA ka vetë zgjedhje sivjet), ca as mish as peshk etj, ndërkohë që ajo që pritet nga politika e media e një vëndi anëtar i klubit perëndimor me karrike në NATO e rezervim në BE, është normaliteti, profesionalizmi e modestia në komunikimin me partnerët tanë.

Qeveria e para ka ç’reflekton. Dekoret butaforike publike, titujt bombastik, fotot e videot pafund e kudo, zelli patetik i protagonizmit etj, shihen jo vetëm si karshillëk ndaj opozitarizmit por edhe si reminishencë e propagandës të së shkuarës që sot anatemohet qëllimisht për të ngritur veten sadopak duke filluar me “ciceronët” tek Piramida (realisht Shqiponjë në formë), etiketimet bajate si Korea e Veriut etj. Ngeli vetëm të shpallej festë zyrtare edhe ajo ditë!

Qeveria e di se SHBA parasëgjithash është aleate e popullit shqiptar e se fjalët e mira i takojnë së pari popullit dhe jo politikës së ditës, se Blinken nuk takoi Ramën por të zgjedhurin e shqiptarëve, njëlloj si Bushi dikur Berishën që sot flet nga dritarja!

Mania e politikanëve shqiptarë për të bërë lajm e krekosur me takime të tilla nuk është risi e Ramës. “Më thuaj me kë rri të të them cili je” është fiksim për politikanët dhe sa herë u krijohet rasti, e shfrytëzojnë atë dhe sot edhe media sociale u vjen për shtat. Në marketing njihet si kushtëzimi klasik apo ndryshe “çiftosja” në vijimësi e produktit me një të dytë që zgjon ndjenja e përjetime pozitive tek njerëzit – Coca Cola me festat e fundvitit, Marlboro dikur me kaubojsin, reklamat me të famshëm etj! Por, mbresa që lë pas “çiftosja” si foto apo takim me mikun e shquar nga Perëndimi është ku e ku me mbresën që lë tek qytetari “çiftosja” e qeverisë e politikës me realitetin traumatik që ai përjeton çdo ditë.

Rama e qeverisja e tij mund të trumbetojnë mjaft arritje por edhe dështimet kanë emër ndryshe gjithshka mbetet fasadë për të mbuluar përgjegjësinë. E sa për “qoka” bote e foto me të etj, ajo është me rrota sepse ai që dikur u quajt burrë shteti pas 21 janarit, sot kundron Tiranën e llomotit nga dritarja dhe ca foto, si psh. ato gjatë Ballkanit të Hapur me Vuçiçin etj, deri dje viheshin në “kornizë”!

Më mavri se mavi!

Sado të stërmëdha, fasadat nuk e mbulojnë realitetin. Sot diferencimi klasor e varfëria janë në ekstrem, pabarazia mes qytetarëve bazohet në ligj, prona private është në anarki sepse u cënua tabuja e tapisë, ajo publike ndahet si “tortë” mes “strategjikëve”, pensionistët janë harruar, turizmi po shndërrohet në bumerang për çmimet e strehimin, vota është kopsitur me ligj, dhuratat e natyrës nuk janë më për të zotin e konçesionet gëlojnë, politika ka marrë kot, drejtësia e ka marrë “shtruar”, partitë janë bërë “ndërmarrje” e ndezin motorra fushatash(!) të parakohëshme me paratë e qytetarit(!) ndërkohë që si organizime vullnetare duhet të bazohen vetëm tek kuotat e anëtarësisë e shtrijnë këmbët sa kanë jorganin në fushata etj.

Pavarësisht retorikës qeveritare e zellit të servilëve politik e mediatik, shpresa e besimi tek e ardhmja janë bërë si uji i pakët dhe këtë e rëndon edhe fakti se Ramës i ka ngecur pushteti në dorë përballë Rithemelimit që nuk ka varak që ia mbulon ndryshkun e kohës apo Bashës që mendon se kaloi ylberin dhe të shkuara të harruara!

Mjerisht sot për politikën tonë vlen më shumë përgëzimi i të huajit sesa ai prej qytetarit shqiptar. Asaj më shumë ia ndjen për botën se për atë që e voton aq sa pacipërisht merret i mirëqënë dhe vetë vullneti i votuesit, boll që bota i begenis! Kjo qasje e ky karshillëk jo vetëm ftoh qytetarin me politikën por dhe më keq, me vetë sistemin demokratik e Perëndimin që nuk po ndan shapin nga sheqeri dhe “çertifikon” politikën e mbrapshtë në vijimësi!

Një foto me tjetrin, një kompliment i çastit etj, nuk janë arsye për të marrë të mirëqënë popullin tënd që përballet me halle çdo ditë. As votën e tij ndryshe do të ishte tallja më e madhe me sistemin demokratik. Është dritëshkurtësi e politikë në ajër se herët a vonë, “graviteti” i problemeve bën të tijën dhe këmbët zënë cekin në dhe.

Ndaj, përtej bujës mediatike e marketingut pompoz, publiciteti më i mirë dhe që të bën vënd në histori, është mbresa e fjala e mirë e qytetarit dhe këtu qeveria lë plot për të dëshiruar. Shqipëria e qytetarit nuk është po aq rozë sa ajo e shtetarit e politikanit. Fasadat nuk e mbulojnë dot as humbjen e shpresës e besimit e as braktisjen apo mëndjen e ngritur për të ikur nga ky vënd e ku shkak nuk është vetëm “litari” që la pas Berisha që llafos në delir nga dritarja por edhe qeveria Rama me karshillëkun e saj dhe opozita e Bashës që bën sikur ka lindur dje!

Zot i votës, zot i vëndit!

Rama e pati mundësinë disa herë për të ngjizur e ngritur shpresën e besimin tek e ardhmja në vënd. Një “eksperiment” i tentuar disa herë dhe, pavarësisht fasadave, ai nuk ia doli dot dhe përveçse ndoshta egos për të qënë kryeministër ditën që Shqipëria bëhet pjesë e BE, një tjetër fitore në 2025 nuk do të sillte ndonjë të re për raportin e qytetarit me vëndin e tij.

Sot qytetari ka humbur besimin se nuk e sheh më qeverinë, opozitën, vetë vëndin e tij, si të tijin dhe se nuk ka gjë më në dorë sepse edhe vota nuk pi më ujë. Karshillëku i sotëm politik ndaj qytetarit sot është institucional teksa edhe në Kuvënd (“shtëpia” e qytetarit!) qesharakja, dramatikja e formalja nuk njeh më kufi me ca që sillen si çyryk nga mëndja, me plot që bëjnë bedelin e votojnë ligje në kohë rekord ku cave deri u “ngrin” edhe dora me kartonin jeshil mbajtur lart! Futja në BE do të ishte si kofini pas të vjelit nëse nuk arrijmë të vëmë rregull vetë në shtëpinë tonë më parë. Gomarin nga balta e nxjerr i zoti, ndryshe je borxhli ndaj tjetrit përjetë.

Rama ka ende shansin të bëjë gjestin e madh të të “madhit” dhe të respektojë demokracinë duke rikthyer lirinë e pushtetin e votës në vënd. Reforma në sistemin zgjedhor duhet të tejkalojë rekomandimet e botës. Ajo duhet të marrë parasysh “rekomandimet” e qytetarit që dëshiron të zgjedhë realisht mes politikanëve në fushë. Nëse sistem mazhoritar, Votë e Transferueshme, Proporcional, kombinuar etj, këtë nuk e di kush sepse mëndjen qytetarit nuk e lexon kush. Referendumi i jep dum dhe kur qytetari të ndjehet zot i votës, ai do të ndjehet zot edhe në shtëpinë e tij dhe shpresa e besimi vijnë vetvetiu më pas.

*****

©Copyright Gazeta DITA

Ky artikull është ekskluziv i Gazetës DITA, gëzon të drejtën e autorësisë sipas Ligjit Nr. 35/2016, “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e lidhura me to”. Shkrimi mund të ripublikohet nga mediat e tjera vetëm duke cituar DITA dhe në fund të vendoset linku i burimit, në të kundërt çdo shkelës do të mbajë përgjegjësi sipas Nenit 178 të Ligjit Nr/ 35/2016