Shumë herë kemi dëgjuar për ‘dritën e bardhë’ të famshme. Një blic në fund të një tuneli, një portë për në jetën e përtejme, një kasetë që tregon të gjitha fazat e jetës në një çast, një njeri i dashur, tashmë i ndjerë, që na ofron dorën…
Të gjitha këto ndjesi, që mund të shfaqen te dikush që po vdes, njihen si përvoja afër vdekjes. Dhe shumë janë ata që pyesin pse ndodhin.
Një studim i fundit, i kryer nga një grup studiuesish nga Universiteti i Miçiganit (SHBA) dhe i botuar në revistën ‘Proceedings of the National Academy of Science’, duket se ka gjetur një shpjegim.
Gjatë hetimeve, të kryera nga Dr. Jimo Borjigin dhe ekipi i tij, sinjale shumë të ngjashme janë regjistruar në trurin e njerëzve dhe kafshëve pas humbjes së oksigjenit, pas arrestit kardiak.
Çfarë ndodh në tru pas vdekjes
Grupi i studiuesve ka analizuar aktivitetin e trurit të katër pacientëve që vdiqën nga arresti kardiak. Të katër, në koma, u monitoruan me elektroencefalogram para dhe pas vdekjes. Pas vdekjes, dy prej tyre shfaqën rritje të aktivitetit kardiak dhe valëve gama, lëkundjet që kanë frekuencë më të lartë dhe amplitudë më të ulët (lidhen me ndërgjegjen, fokusin e vëmendjes dhe menaxhimin e kujtesës).
Për më tepër, u regjistrua aktivitet i trurit pas vdekjes në zonën e nxehtë të korrelacioneve nervore të ndërgjegjes (e cila lidhet me ëndrrat dhe halucinacionet).
Megjithatë, dy pacientët e tjerë nuk treguan shenja të ngjashme kur mbështetja e jetës u tërhoq, duke e çuar ekipin hulumtues në përfundime më të kujdesshme.
“Ne nuk jemi në gjendje të vendosim korrelacione midis sinjaleve nervore të vëzhguara të vetëdijes dhe përvojave të secilit pacient në këtë studim. Megjithatë, gjetjet janë emocionuese dhe ofrojnë një kornizë të re për të kuptuarit tonë të vetëdijes së fshehtë, tek njerëzit që vdesin”, sigurojnë ata.
a.q. / dita
