Presidenti i Serbisë, Aleksandër Vuçiç është shprehur i bindur se nuk do të aprovojë pranimin e Kosovës në OKB. Ky është qëndrim që nuk mund të shmanget thotë ai dhe as që bëhet fjalë të ndodhë diçka e tillë.
Vuçic, në një intervistë për median serbe NIN, thotë se e ka deklaruar qartë se çfarë pranon Beogradi dhe çfarë jo.
I pyetur nëse Marrëveshja e Ohrit cënon procesin e anëtarësimit të Serbisë në BE, ai u shpreh se një mundësi e tillë ekziston, pasi disa prej vendeve e duan diçka të tillë.
Pjesë nga intervista:
Më vonë do t’i kthehemi ekonomisë. A do të bëhet Marrëveshja e Ohrit pjesë e kapitullit 35 të negociatave, pra kusht për pranimin e Serbisë në BE. A është një pengesë e pakapërcyeshme në rrugën për në Serbi?
Së pari, le të shohim se çfarë ndodh, sepse ata nuk mund të injorojnë diçka për të cilën më folën. Pas çdo vizite të tyre, pas vetë Ohrit, kam dalë dhe kam thënë qartë se çfarë pranojmë dhe çfarë nuk mund të pranojmë, sepse edhe deklarata ime është një deklaratë eksplicite, qëndrimi i shtetit dhe ju nuk mund ta kaloni atë. Përveç kësaj, deputetëve në Kuvendin e Kosovës u thashë se nuk mund të bëhet fjalë për pranimin e Kosovës në OKB. Unë njoha francezët, gjermanët, italianët, të gjithë evropianët, amerikanët për të. Të gjithë dinë gjithçka.
Edhe kështu, a ka rrezik që të bëhet pjesë e procesit të negociatave?
Ekziston një mundësi, disa prej tyre e duan. Nuk më takon mua të them tani se cilat dy vende po e shtyjnë fort, nuk jam i sigurt nëse e duan edhe të tjerët, kështu që do të shohim.
Ju u premtuat serbëve nga veriu i Kosovës “nuk do të dorëzohen, KM do të mbetet” dhe se nuk do të ketë “stuhi të re”, dhe në vitin e fundit, sipas Daçiqit, 13 për qind e serbëve janë larguar nga Kosova, dhe këto ditë shumë prej tyre i regjistrojnë veturat me targa të reja RKS . Çfarë do të ndodhë me pjesën e parë të premtimit?
Veriu i Kosovës nuk po ikën për shkak të Vuçiçit, por për shkak të Kurtit. Dhe çfarë do të bënte dikush në vendin tim? Po të kisha bërë diçka tjetër, do të thoshit se Vuçiç po na kthen në vitet nëntëdhjetë, luftërat dhe sanksionet, gjë që flet për hipokrizinë e gjithë publikut, i cili gjithmonë pret të marrë gjithçka, duke e ditur se është e pamundur. Dhe unë do të jem gjithmonë fajtor, çfarëdo dhe sido që të bëj. Po, kam luftuar dhe serbët në Kosovë e Metohi e dinë shumë mirë se kush ka luftuar për ta dhe kush jo. Edhe pas asaj që ndodhi në Banjskë, ishte e qartë se kush ishte në anën e tyre dhe kush mezi priste të shihte nëse do të merrnin mbështetje për rrëzimin e qeverisë në Serbi. Ne nuk kemi hequr dorë nga targat KM, por nuk mund t’u them njerëzve se po i pengojmë të marrin targa të tjera. Përndryshe, mendoj se të gjithë duhet t’i pranojnë të gjitha targat, por Prishtina nuk ka dashur t’i pranojë targat KM sepse për ta është relike dhe pjesa tjetër e shtetit serb në Kosovë e Metohi.
Ju përmendët Banjskën, a keni dëgjuar apo ndoshta e keni parë Milan Radoiçiqin që atëherë? Çfarë mendoni për veprimet e tij, sa e vështirësoi pozitën tuaj dhe shtetin e Serbisë?
Unë nuk jam dikush që do t’i shqetësoj njerëzit kur e kanë të vështirë, por e di sa të provokuar kanë qenë serbët. Ai do të përballet me procedura serioze në Serbi. Natyrisht, e gjithë kjo e vështirësoi në mënyrë dramatike pozicionin e Serbisë dhe nëse nuk do të ishin zgjedhjet, mund t’ju jap disa detaje se sa shumë probleme i solli në të vërtetë vendit, por…
Si ka mundësi që shërbimet tona nuk e dinin këtë?
Mos… Unë thjesht nuk dua të hyj në këtë, sepse ka gjëra që po ndodhin prej kohësh, që nga shtatori i kaluar, kur filluan barrikadat. Serbët nuk donin të largoheshin nga barrikadat, unë luftova për garancitë që do të jepnin evropianët dhe amerikanët dhe ata publikisht thanë se nuk u besonin. Me të drejtë dhe saktë thanë, do të firmosin, do të shkruajnë gjithçka, dhe nesër do të na gënjejnë e do të na ndjekin si lepuj. Fatkeqësisht për mua, ata kishin të drejtë, pas kësaj ju keni pasur gjithsej gjashtë lëndime të serbëve, për të cilat askush nuk ka marrë përgjegjësi, dhe gjithçka që ndodhi në Banjskë ishte reagim ndaj kësaj. Natyrisht, atyre në Perëndim nuk u intereson kjo, ata janë të interesuar për paraqitjen e fundit që u përshtatet si masë presioni shtesë ndaj Serbisë.
A mund të kishte reaguar shteti në vend të individëve?
Vendi reagoi gjatë gjithë kohës përmes diplomacisë, sepse nuk është koha për konflikt me NATO-n. Kjo do të ishte e keqe dhe katastrofike për ne. Ne nuk do të hyjmë në NATO, ne jemi një vend ushtarakisht neutral, por duam marrëdhënie normale, profesionale dhe të drejta me NATO-n.
Tani ju negocioni ekskluzivisht për Kosovën dhe derisa ishit kryeministër, presidentit të atëhershëm Tomislav Nikoliç nuk iu lejua të prezantojë platformën e tij për Kosovën në parlament dhe në qeveri?
Me presidentin Nikoliç kemi biseduar çdo herë për gjithçka ka ndodhur rreth Kosovës. Ne diskutuam gjithçka kur isha zëvendëskryeministër dhe Marrëveshjen e Brukselit dhe duhet ta pranoj se ishte shumë korrekte. Nuk ka asgjë të bukur në zhvillimin e atyre negociatave, asgjë që do të bëjë të lumtur këdo që merr pjesë në ato bisedime. Këto janë bisedat më të vështira të mundshme, përveç që në këtë moment duan të flasin me dikë që mund të bëjë diçka dhe që ka fuqi të vërtetë. Kjo është arsyeja e vetme. Përndryshe, a jam i lumtur për këtë? Unë nuk jam. Është vetëm një barrë mbi shpinën tuaj.
j.l./ dita
