Të martën, më 27 tetor, Izraeli do të mbajë zgjedhjet parlamentare, të cilat konsiderohen ndër më të rëndësishmet në historinë e vendit. Për herë të parë që nga sulmi i Hamasit më 7 tetor 2023 dhe lufta që pasoi në Gaza, izraelitët do të votojnë për të vendosur se kush do ta drejtojë vendin. Në qendër të përballjes është Benjamin Netanyahu, kryeministri më jetëgjatë në historinë e Izraelit, i cili kërkon të qëndrojë në pushtet. Përballë tij është ish-shefi i ushtrisë, Gadi Eisenkot.
Gadi Eisenkot nuk flet si politikan. Ish-shefi i ushtrisë izraelite i shpjegon planet e tij me qetësinë e një komandanti që u jep urdhra ushtarëve. Nuk mban fjalime të zjarrta dhe nuk përpiqet të emocionojë turmat.
Eisenkot, 66 vjeç, thotë se kandidon për të “shpëtuar Izraelin”, duke akuzuar Netanyahun se e ka futur vendin në luftëra të pafundme, ka dëmtuar reputacionin ndërkombëtar dhe ka thelluar përçarjet në shoqëri.
Kritika e tij më e madhe lidhet me sulmin e Hamasit më 7 tetor 2023. Sipas Eisenkotit, Netanyahu nuk ka marrë përgjegjësi për dështimet e sigurisë që i paraprinë sulmit.
“Kur gjërat shkojnë mirë, nxirr përpara njerëzit që e bënë të mundur suksesin. Kur gjërat shkojnë keq, dil vetë përpara dhe merr përgjegjësinë. Netanyahu bën pikërisht të kundërtën”, ka deklaruar ai.
Eisenkot e quan kryeministrin një “anti-lider” dhe i përshkruan zgjedhjet si një përballje mes përgjegjësisë dhe shmangies së saj.
Pas karrierës së gjatë ushtarake të Eisenkotit qëndron edhe një tragjedi personale. Në dhjetor 2023, djali i tij më i vogël, Gal, 25 vjeç, u vra në Gaza gjatë një shpërthimi në një tunel. Ai shërbente si rezervist në ushtrinë izraelite.
Mijëra njerëz morën pjesë në funeralin e tij, ndërsa shumë të tjerë ndoqën në televizion momentin kur Eisenkot, me zërin që i dridhej, i dha lamtumirën të birit. Po atë ditë u vra edhe një nip i tij, ndërsa një tjetër humbi jetën 11 muaj më vonë.
Eisenkot thotë se dëshiron të jetë i denjë për çmimin e jashtëzakonshëm që pagoi djali i tij dhe të ndërtojë një të ardhme më të mirë për fëmijët izraelitë.
Ai e kaloi pjesën më të madhe të jetës në ushtri, duke u ngjitur deri në postin e shefit të Shtabit të Përgjithshëm në vitin 2015. Gjatë karrierës, krijoi reputacionin e një komandanti të disiplinuar, që nuk ngurronte të kundërshtonte politikanët.
Pas sulmit të Hamasit më 7 tetor, Eisenkot iu bashkua qeverisë së emergjencës së Netanyahut, por qëndroi vetëm tetë muaj. Ai u largua në qershor 2024, i pakënaqur me strategjinë e kryeministrit. Më pas themeloi partinë Yashar, që në hebraisht do të thotë “i drejtë” ose “i ndershëm”.
A mund ta mposhtë Netanyahun Pavarësisht përvojës ushtarake, Eisenkot ka një dobësi të dukshme politike: nuk është një kandidat që elektrizon turmat. Ndërsa Netanyahu njihet për aftësinë e tij për të mobilizuar mbështetësit dhe për të zhvilluar beteja të ashpra politike, Eisenkot preferon takimet e qeta dhe bisedat e drejtpërdrejta me qytetarët.
Epërsia e tij në sondazhe ndaj Netanyahut është ngushtuar dhe disa mbështetës shqetësohen se fushatës i mungon agresiviteti i nevojshëm. Kjo është dilema e kandidaturës së Eisenkotit. Nëse një gjeneral që premton përgjegjësi dhe qetësi mund të mposhtë një politikan që ka dominuar politikën izraelite për dekada.
Botuar në NY Times
