Nga Dori Xhima
Zhvillimet e ditës së 101-të të protestës kanë shënuar një kapërcim në metodologjinë e reagimit. Lëvizja, e cila zuri fill si një pakënaqësi lokale ndaj projektit të Zvërnecit dhe më pas u shndërrua në një revoltë të gjerë ndaj klasës politike, ka kaluar nga forma tradicionale e marshimit pasiv në një strategji aktive të bllokimit.
Deri në këtë fazë, protesta u karakterizua nga grumbullime fikse dhe marshime përgjatë akseve kryesore. Zhvendosja e fokusit drejt uljes këmbëkryq në kryqëzime kyçe (si ai pranë ish-Hotel Dajtit) dhe bllokimit të qëllimshëm të linjave të qarkullimit përbën një strategji presioni të drejtpërdrejtë.
Kjo formë rezistence jo-violente, por paralizuese, synon të rrisë kostot sociale dhe administrative të qeverisjes, por do prekë drejtpërdrejt funksionalitetin e kryeqytetit, i cili ka qenë gjithsesi i mangët këto kohë për shkak të paralizës së Bashkisë
Përplasja pranë Kuvendit gjatë seancës së parë plenare të sesionit të ri vjeshtor dëshmon harmonizimin e agjendës së protestës me agjendën parlamentare. Goditja e mjeteve të deputetëve është vetëm njëra shenjë e urrejtjes në rritje për klasën e sotme politike.
Ndryshe nga protesta statike me pjesëmarrje të gjerë, kjo fazë shfaq numra më të ulët, por dinamikë fleksible. Këtë e tregon lëvizja e njëkohshme nga Kuvendi drejt Kryeministrisë dhe më pas te Drejtoria Vendore e Policisë për të kërkuar lirimin e të shoqëruarve. Parulla të tilla si “Jo e pushtetit, Polici e Shtetit” manifestojnë synimin për të goditur legjitimitetin e organeve ligjzbatuese në syrin e opinionit publik.
Nga ana tjetër përdorimi i forcave speciale, skafandrave dhe gatishmëria e mjeteve me ujë tregon se qeveria e Ramës po e konsideron këtë fushátë si një kërcënim serioz.
Dita e 101-të shënoi kështu një rikonfigurim strategjik të lëvizjes. Nëse bllokimi i nyjeve kyçe të infrastrukturës urbane do të vijojë, hyrja e vjeshtës paralajmëron futjen e përplasjes politike në një fazë edhe më të tensionuar.
DITA
