“Nuk negocioj me ata që nuk më kanë votuar…” (!)

Nga Orgen Peci

Kryeministri Rama në antimitingun e tij ka tentuar sërish të relativizojë protestën duke e zhvendosur debatin te formula klasike e ndarjes “ne dhe ata”. Por absurdi më i madh demokratik ishte fraza e tij “Nuk negocioj me ata që s’më kanë votuar” (!).

Kjo është ndoshta thënia më skandaloze e të gjithë fjalimit.

Një kryeministër në një vend demokratik është kryeministër i të gjithë qytetarëve, jo vetëm i anëtarëve të partisë së tij. Të thuash që “nuk negocioj programin me ata që s’më kanë votuar” do të thotë të zhbësh vetë kuptimin e llogaridhënies publike.

Projektet në Sazan dhe Zvërnec nuk janë “program partie”, janë pasuri kombëtare.

Me këtë logjikë, qytetarët kritikë nuk kanë të drejtë të kërkojnë transparencë apo të ndikojnë në vendimet e qeverisë?

​Loja me fjalët: “Nuk shitet, nuk jepet me qira… por bëhemi partnerë”

Këtu Rama përdor një akrobaci juridike për të qetësuar gjakrat. Ai thotë se ishulli nuk shitet dhe nuk jepet me qira, por nga ana tjetër pranon se po negociohet një investim ku shteti do pjesën e tij të fitimit.

Pyetja që lind është: Nëse një zonë e mbrojtur apo një ishull ushtarak i jepet një investitori privat për të ndërtuar resorte luksoze, çfarë rëndësie ka emri që i vëmë marrëveshjes (qira, koncesion apo partneritet)?

Rezultati mbetet i njëjtë: tjetërsimi i hapësirës publike dhe dëmtimi i mjedisit.

Strategjia e Përçarjes: “Mjedisorët e sinqertë” vs. “Hienat politike”

​Kjo është strategjia e vjetër përçaj dhe sundo. Ai përpiqet të krijojë një ndarje artificiale mes protestuesve. Atyre që dalin për mjedisin u bën thirrje atërore të “ikin nga hienat” dhe madje i fton ironikisht “të bashkohen me PS-në”.

Ndërsa ata që udhëheqin apo mbështesin kauzën politikisht i etiketon me gjuhë fyese (“jargë”, “hiena”).

Kjo është një tentativë e pastër për të delegjitimuar protestën, duke e shitur atë si një lojë thjesht politike për karrige, dhe jo si një reagim qytetar ndaj betonizimit.

Dorëzimi te Zvërneci: “Atë e vendos vetëm cilësia e projektit”

Për sa i përket Zvërnecit, Rama praktikisht e pranon se mbrojtja e natyrës bie përpara “ambicies së zhvillimit të investitorëve”.

Kur thua se fatin e një zone kaq sensitive e vendos “cilësia e projektit”, ke pranuar që ligjet mjedisore të shtetit shqiptar janë dytësore para dëshirës së investitorit të madh.

​Pra, në fjalimin e tij, nga njëra anë, Rama shfaqet “i hapur për diskutim” (por jo për negociatë), duke u munduar të tregojë një lloj maturie dhe kontrolli mbi situatën.

Nga ana tjetër, ai rikonfirmon se vendimet e mëdha për pasuritë e vendit do të merren në zyra të mbyllura, sipas orekseve të qeverisë dhe investitorëve strategjikë, duke e konsideruar zërin e qytetarëve thjesht si një “zhurmë” të sponsorizuar nga kundërshtarët politikë.

A thua se vetë Rama nuk ka luftuar ndonjëherë për karrigen.

DITA