Sot u bënë 20 ditë që sheshi nuk hesht. Njëzet ditë e netë ku rinia dhe qytetarë të të gjitha moshave po shkruajnë një nga faqet më dinjitoze të rezistencës qytetare në historinë e këtij vendi.
Ajo që nisi si një revoltë spontane kundër masakrës mjedisore dhe modelit zhvatës të turizmit, sot në ditën e saj të njëzetë, është kthyer në një pasqyrë ku pushteti sheh përditë lakuriqësinë e degradimit të vet.
Në këto 20 ditë, shqiptarët po shohin dy botë të ndryshme ballë për ballë.
Në shesh panë bukurinë e fëmijëve të këtij populli, që refuzojnë një vend të shqyer nga babëzia. Në anën tjetër panikun e maskuar me arrogancë, një kryeministër që, në mungesë totale të stofit qytetar, guxoi t’i quajë këta të rinj “hajvanë” e “fashistë”.
Dita e 20-të e protestës është prova se Shqipëria e vitit 2026 nuk mund të qeveriset më si çifligu privat i një grushti njerëzish. Çdo ditë që këta të rinj qëndrojnë në shesh, është një ditë më pak për ta.
DITA
