Shumica, shteti dhe Rithemelimi

Nga Artan DUKA

Botuar në DITA

Me Kushtetutë, deputeti nuk mban përgjegjësi për mendimet e shprehura në Kuvënd me përjashtim të shpifjes, ndonëse për të (pale jashtë asaj salle), nuk vë kush ujët në zjarr megjithëse shkakton ilaritet e hamëndjesira në atë sallë e jashtë saj. Pra, liri për gjithçka që ia thotë radakja apo i teket deputetit por jo për veprimet, pale më ato anarkike alla “veç prangat humbasim”!

Për mendimet, në daç të urta, në daç gjepura, deputeti është në të drejtën e tij kushtetuese të shfryhet e bëjë edhe qepazen ndërkohë që qytetari shikon, dëgjon dhe nëse e nevojshme, reflekton kur voton. Sa kohë mbahen “duart nëxhep” e askush nuk kuturiset në veprime antikushtetuese nga guerrilje apo lojra “luftash” groteske e dramatike në Kuvënd me barrikada, fishekzjarre, deri zjarr bubulak, gjithshka ështënë rregull!

Hapi udhën të paudhit!

Opozita e Rithemelimit mund të ketë 100 herë të drejtë në kërkesat e saj por të drejtat kushtetuese nuk arrihen duke shkelur Kushtetutën me veprime të dhunshme në Kuvënd. Ata nuk janë budallenj që t’u hapet udha si të tillë! Shejtan-budallait nuk i hapet udha e lihet dorë e lirë të përdhosë, jo një sallë por sovranitetin e shtetit demokratik duke na bërë edhe gazin e botës. Rithemelimi nuk e ka “privilegjin” e budallait që t’i hapet rruga në anarkinë e tij (vetëm nëse vetquhen të tillë) dhe e vetmja udhë e hapur kushtetuese për të është denoncimi, i asaj që etiketohet arrogancë e PS ndaj çështjes së Komisioneve Hetimore, në media, Gjykatë Kushtetuese, deri atë ndërkombëtare më pas.

Sot janë në peshore arroganca e PS (sipas Rithemelimit) me anarkinë e shfrenuar të Rithemelimit (sipas të gjithëve) në Kuvënd. Nëse për të parën ka “ilaç”, Gjykata Kushtetuese, për të dytin nuk ka sepse është rast “fundor”. Anarkia e sotme nuk është as risi, e rastit apo e çastit por vazhdë “kutisë së zezë” të tranzicionit që në tre dekada ka djegur vëndin kaq herë, pale më një sallë sot. Është fundosje pa kthim e nongratave e sa mëgjatë të lëshohet pe ndaj tyre, aq më shumë tërheqin me vete kohë, mundësira të vyera, shpresa e kohezion social, në humbëtirën fatale ku po i degdis vorbulla e drejtësisë.

Të gjitha rrugët shpien në gjykatë!

Qytetari shqiptar nuk ia ka borxh askujt përdhosjen e shtëpisë së tij. Por, përtej Rithemelimit, përgjegjësi ka edhe pala përballë, vetë sistemi në tërësi që meket e shtanget në ngërç përballë kaosit dhe anarkisë së rradhës prej atyre që janë mësuar të bëjnë gjithnjë “cubin” në demokraci.

Degradimi i Rithemelimit nuk ka pse të jetë degradimi i demokracisë e ligjit, vetë sovranitetit të shtetit shqiptar. Rrëfenja e reformës në drejtësi ka rastin të dëshmojë se nuk është retorikë “valë” që ulet-ngrihet sipas oreksit të politikës apo presionit të dikujt që ka këputur “kokën e maces” në fillim vitet 90.

Veprimet ekstreme deri të dhunshme në Kuvënd ndodhin kudo në botë, deri edhe në BE por kurrsesi në këtë farë feje si tek ne. Kanë ndodhur edhe në të shkuarën tek ne e së toku PD e PS, nuk mund të bëjë “ëngjëllin” sot. Por, një gabim i dytë nuk ndreq të parin por përkundrazi stonon më shumë sepse emancipimi demokratik bën përpara në kohë dhe po ashtu edhe vetë “steka” e jetës e sjelljes kuvëndore përparon me të. Për më tepër, një veprim anarkie i sotëm me preteksin se e ka bërë pala tjetër dikur, nuk është veçse përforcim i zakonit të keq që duhet harruar dhe pranim i faktit se pala tjetër paska pasur të drejtë dikur (nga protestat e zhurmshme me bilbilat e PS në Kuvënd, greva patetike, primitive e aspak dinjitoze “mish për top” e urisë e PS në bulevard që u mbyll me darkë tek Krokodili e bëri vërë në ujë etj).

Salla e Kuvëndit është salla e qytetarit e shteti duhet të respektojë “tapinë” e tij duke vënë dorë tek “qeraxhinjt” e ditës që kanë marrë kot me përshkallëzimet e anarkisë të shpallura me bujë edhe në kronikat e paralajmëruara të rradhës.

Shumica nuk është atje të bëjë “mundje” me Rithemelimin për karriket (pale përdor superngjitës për to), turret pas tymueseve, argëtohet apo tallet në median sociale më pas etj. Ajo duhet të respektojë qytetarin që përfaqëson duke kërkuar urgjentisht rikthimin e normalitetit të jetës kuvëndore duke iu drejtuar Kryesisë së Kuvëndit, shërbimit tësigurisë, organeve të drejtësisë e ku mundet tjetër të trokasë. Një shtet ligjor duhet të garantojë normalitet kuvëndor, duke ndërhyrë pa vonesë, ndryshe vetëm i tillë nuk është.

PS nuk duhej të zbythej duke e katandisur 5 minuta seancën plenare për buxhetin e të hiqet se gjithçka është normal. Ta braktiste atë seancë deri në rikthimin e normalitetit kuvëndor me sytë tek Kryesia, Garda (personeli i së cilës nuk fik apo largon dot as një tymuese, pale më “olimpikasit” që i valvisin ato), prokuroria e gjykata dhe vetë Perëndimi që sesa bajat, me “as mish, as peshk”-unë e tij, nxit të kundërtën e asaj që predikon.

Në kushtet e shtetit ligjor, mosmarrëveshjet mes Rithemelimit e Rilindjes duhet të mbërrijnë tek dera e gjykatës, qoftë për Komisionet Hetimore ashtu edhe për bllokimin e jetës normale kuvëndore. Sarkazmat, ironitë, sharjet, nënqeshjet e seancat farsë janë vetëm karshillëk ndaj qytetarit.

Takat ndaj tekave!

Degradimi i rithemelimit po vë në provë serioze shtetbërjen dhe dilema sot është nëse ka takat ky shtet t’i përgjigjet marrëzive e tekave pafund të kujtdo që beson se është vetëligji. Pengmarrja e jetës kuvëndore duhet të mos pranohet kurrsesi. Ndryshe, ose sistemi dhe vetë PS po dëshmon naivitet politik duke menduar se Rithemelimi po vet-rrokulliset me shpejtësi drejt fundit dhe i duhet dhënë kohë për këtë gjë, ose sistemi e vetë PS kanë akoma “lepurin në bark” duke u intimiduar nga komplekset e së shkuarës. E shkuara, veçanërisht 97, dëshmon se marifeti i së keqes ështëtë lërë përshtypjen se ka marrë fund dhe më pas, përfiton nga “bonusi” i kohës që tolerohet, duke u rishfaqur më e frikshme duke stërzgjatur litarin e problemeve pambarim.

Aq sa është problem sot në Kuvënd anarkia që nxit Rithemelimi, është edhe pafuqia e reagimit zyrtar e institucional ndaj tij. Duke filluar nga shumica që ka rastin të dëshmojë ambicjen për shtet përmes adresimit e përfshirjes së drejtësisë në këtë përdhosje të tempullit të demokracisë e sovranitetit të shtetit, deri tek organet e Kuvëndit dhe vetëdrejtësia që ndodhet para një akti në flagrancë teksa Rithemelimi e ka bërë kuvëndin pikë “zbori” me zë e figurëdhe dosjen e shkeljeve po e “qep” zellshëm po vetë.

Shteti, por jo vetëm, sot janë në provë nga Rithemelimi me veprimet e tij në Kuvënd. Budallain nuk e zë ligji por të paudhin po dhe të paudhit “shejtan-budalla” nuk i hapet udha. “Psallmet” e perëndimit për dialog e mirëkuptim janë të kota sepse për dikë anarkia është varka e vetme e mbetur e shpresës për t’ia dalë. Heshtja perëndimore ndonjëherë kumbon më shumë por nëse duhet folur, duhet inkurajuar drejtësia të vërë dorë dhe garantojë normalitetin e jetës së Kuvëndit në shënjë respekti e dinjiteti për qytetarin shqiptar.

Jo gjithçka në demokraci është dialog e mirëkuptim, prandaj ka edhe ligj e drejtësi. Drejtësia, që SHBA e BE mëkuan, duhet të dëshmojë sot këllqe e takat ndaj “nyjes gordiane” nongrata të problemit tonë 30 vjeçar. Po ia doli asaj, ia del çdo “nyjeje” më pas. Ndryshe, ca mullar e zjarr, ca hanë bar kjo punë!

—-

©Copyright Gazeta DITA

Ky artikull është ekskluziv i Gazetës DITA, gëzon të drejtën e autorësisë sipas Ligjit Nr. 35/2016, “Për të drejtat e autorit dhe të drejtat e lidhura me to”. Shkrimi mund të ripublikohet nga mediat e tjera vetëm duke cituar DITA dhe në fund të vendoset linku i burimit, në të kundërt çdo shkelës do të mbajë përgjegjësi sipas Nenit 178 të Ligjit Nr/ 35/2016.