Nga Migena Aleksi
Postimi për kërcënim dhe reagimet e lidhura me deputeten Koçeku përfaqësojnë si ngjarje një përplasje mjaft të rëndë dhe komplekse, e cila mbart përmasa politike, të sigurisë publike dhe juridike. Kur analizohet ky zhvillim, bien në sy disa dinamika shqetësuese se si funksionon politika, drejtësia dhe krimi në Shqipëri.
Mesazhi i deputetes Koçeku është i jashtëzakonshëm për nga toni. Kur një zyrtare e lartë e shtetit zgjedh të bëjë një paralajmërim të tillë në rrjetet sociale me gjuhën “s’kam me lanë pa ju shkatërrue”, kjo tregon një mungesë të plotë besimi te institucionet e zbatimit të ligjit.
Në vend që t’i drejtohet SPAK-ut apo Policisë së Shtetit, ajo zgjedh një format që i ngjan më shumë një “Kanuni” modern sesa sjelljes së një ligjvënëseje.
Konfirmimi i Policisë së Shkodrës se nuk ka asnjë denoncim zyrtar nga deputetja është pika më delikate. Nga njëra anë interpretohet si frikë e saj dhe e familjes për të dëshmuar zyrtarisht, duke menduar se policia nuk i mbron dot.
Nga ana tjetër, kjo e vendos deputeten në një pozitë të pambrojtur. Pa një denoncim dhe pa prova të depozituara, deklarata e saj publike merr vlerën e një akuze pa bazë ligjore në syrin e drejtësisë.
Fakti që ky tension vjen fill pas largimit të saj nga Partia Socialiste ngre dyshime të mëdha mbi prapaskenat e politikës lokale në Shkodër. Në perceptimin publik, kjo shton akuzat e kahershme të opozitës se grupet e skeduara kriminale përdoren si “makineri” influence apo presioni politik gjatë dhe pas fushatave elektorale.
Reagimi i Bajrave përmes avokatit Sokol Tahiraj është një lëvizje e llogaritur mirë juridikisht. Duke përmendur “prezumimin e pafajësisë”, “cenimin e dinjitetit” dhe duke e sfiduar deputeten të dorëzojë prova, ata po përdorin të njëjtën gjuhë institucionale që deputetja e shmangu. Ky përmbysje rolesh, ku grupi i përfolur kërkon ligjin dhe deputetja përdor vetëgjyqësinë verbale, është një ironi e fortë e realitetit shqiptar.
Kjo histori tregon se në Shqipëri, vija ndarëse mes politikës, botës së krimit dhe institucioneve mbetet e turbullt. Kur një deputete ndihet e pambrojtur nga shteti që ajo vetë përfaqëson dhe detyrohet të bëjë “sherifën” në Facebook, ky është një alarm për rënien e autoritetit të shtetit.
Nga ana tjetër, nëse akuzat e saj janë thjesht pjesë e një retorike politike pa prova, kjo tregon degradimin e gjuhës publike nga njerëzit që bëjnë ligjet.
DITA
