Nga Fatos Tarifa
Sot në mëngjes postova për miqtë e mi këtë mendim, me të cilin thuajse u zgjova: “Një qeveri apo një kryeministër, që forcën e vet e mbështet te numri i kartonave në parlament dhe jo tek autoriteti i vet politik dhe moral, si pushtet i legjitimuar, është shumë pranë rrënimit”.
E postova edhe të përkthyer në anglisht, si më poshtë: “A government—or a prime minister—that bases its strength on the number of voting cards in parliament, rather than on its own political and moral authority as a legitimized power, is very close to collapse”.
Zakonisht, mesazheve të tillë njerëzit u përgjigjen me një “thumb up” 👍, por këtë herë një lumë reagimiesh erdhën me fjalë. Fjalë miratuese për përmbajtjen e atij mesazhi, të tilla si: “Le të ndodhë!”. “Qeveria ka rënë, por ka zënë përfund opozitën”. “Fix, e drejte, eshte e trishtë të shohësh se si u katandis ky kryeministër; nje shkallë afër Berishes”. “Very true”. “Në rastin tonë, fatkeqësisht, shumë e vërtetë”. “E vërtetë, por nga e thëna në të bërë hendeku kohor është rritur dhe kostua e ndryshimit gjithashtu”. “Indeed, true! Well said!” “In my view, he has already collapsed”, etj.
Duket se fjalët që shkrova janë në mendjet e shumë njerëzve, ose, më saktë, në ato fjalë unë kam shprehur ndjesitë dhe mendimet e një mase të gjerë njerëzish.
Por, ndërsa është krejt e natyrshme që një pjesë e madhe e qytetarëve të këtij vendi të jenë të pakënaqur me qeverinë dhe kreun e saj, është e dhimbshme—dhe shumë domethënëse njëherësh—që thuajse të gjithë ata që reaguan në atë mënyrë ndaj fjalëve të mia për qeverisjen socialiste këtë mëngjes, janë socialistë, ose kanë votuar historikisht për Partinë Socialiste.
Disa prej tyre janë më socialistë se shumica e deputetëve socialistë të sotëm që janë socialistë vetëm me mandat e me karton, por pa bindje socialiste dhe pa një moral që do të reflektonte këto bindje. Ata janë, madje, më socialistë se shumica e anëtarëve të qeverisë së sotme socialiste dhe, pa dyshim, më socialistë se kryetari i kësaj qeverie, nëse tek ai ka vërtet ndonjë gjë që mund të quhej socialiste.
Një pjesë e madhe e socialistëve shqiptarë dhe e elektoratit të Partisë Socialiste ka humbur besimin te kryeministri “socialist” dhe te kjo qeveri socialiste që drejton sot vendin. Kjo është prova e më e mirë se qeveria e sotme përjeton një krizë të thellë legjitimiteti, ose e ka humbur atë. Max Weber me të drejtë vinte në dukje se legjitimiteti i një qeverie vihet në pikëpyetje dhe bie jo kur atë e konteston opozita, por kur ata që e kanë votuar atë qeveri fillojnë ta humbasin besimin tek ajo dhe mbështetjen për të.
Kryeministri dhe shumica socialiste në parlament e kanë humbur aftësinë ta shohin e ta kuptojnë këtë të vërtetë. Pushteti i ka verbuar dhe verbëria në politikë nuk mbetet pa ndëshkuar.
