Ditët e fundit të Alexei Navalny mund të ndihmojnë për të kuptuar se çfarë ndodhi me disidentin anti-Putin para se të vdiste. Është të paktën shpresa e atyre që në këto orë përpiqen të rindërtojnë një të vërtetë që duket e mohuar, me një trup që nuk mund të gjendet.
Ajo që dihet, siç konfirmon edhe familja e tij, është se pavarësisht kushteve shumë të rënda të paraburgimit, ai nuk ka qenë i sëmurë. Ai kishte qenë në një qeli izolimi maksimal deri në 48 orë para vdekjes së tij.
E kishin dërguar atje për herë të 27-të që kur u arrestua. Gjithsej 295 ditë nga 1126 që kishte kaluar në burgjet e Putinit. Por qelia e dënimit në burgun e Kharp ishte më e keqja nga të gjitha që kishte kaluar më parë.
Izolimi maksimal i “Ujkut Polar” – IK3, burgu përtej Rrethit Arktik, më verior, është më i ashpër, i rindërtuar në vitin ‘61 mbi rrënojat e kampit të Stalinit. Ata e quajnë atë “Ujku Polar” rreth tundrës së ngrirë, në anën e lartë të Uraleve të Arktikut.
Qyteti i afërt i Kharp është shtëpia vetëm e familjeve të njerëzve që punojnë në burg, rojeve dhe punonjësve. Më 1 shkurt, Navalny u kthye në “qelinë disiplinore”.
Një kamare e ngrirë, e lagësht, pa dritë, e cila gjithsesi nuk gjendet kurrë në dimër. Të mërkurën e 14 shkurtit ai kthehet në një qeli “normale” pas pesëmbëdhjetë ditësh izolim. Edhe pse kalvari duhet të ketë qenë i tmerrshëm, ai duket se po e përballonte mjaft mirë.
j.l./ dita
