Papa kundër Presidentit

Nga Amy Kazmin, Lauren Fedor dhe Amy Mackinnon – Financial Times

“Nuk kam frikë nga administrata e Trump-it”, tha këtë javë udhëheqësi i Kishës Katolike, ndërsa u kthye në një pikë referimi globale për kritikët e presidentit amerikan.

Në ditët e fundit, Papa Leoni XIV, një kardinal pak i njohur vetëm një vit më parë, ka shkëmbyer replika të ashpra me Donald Trump-in, njeriun më të fuqishëm në botë. Përplasja i ngjan më shumë rivalitetit mes papëve dhe perandorëve mesjetarë sesa bashkëpunimit Vatikan–Shtëpia e Bardhë që ndihmoi në fitoren e Luftës së Ftohtë.

“Ne nuk jemi politikanë, nuk merremi me politikë të jashtme nga e njëjta perspektivë si ai,” tha 70-vjeçari nga Çikago për 79-vjeçarin nga Queens, disa orë pasi Trump i kërkoi të “ndalonte përkëdheljen e së Majtës Radikale dhe të fokusohej të ishte një Papë i Madh, jo një politikan”.

Megjithatë, duke u përpjekur të mobilizojë bashkatdhetarët e tij për të ndalur atë që ai e quan një “luftë të padrejtë” ndaj Iranit, Papa Leo është futur thellë në politikën e vendit të tij.

Në një kohë kur nuk ka një zë të vetëm opozitar ndaj Trump-it brenda apo jashtë vendit, kritikat e papës ndaj politikave të administratës mund të kenë pasoja elektorale në vendlindjen e tij, ndërkohë që rrezikojnë edhe presidentin politikisht.

“Trump nuk e kupton se është përballur me një traditë teologjike më shumë se 1500-vjeçare, një grup mësimesh morale mbi luftën dhe dhunën,” thotë Robert Jones nga Public Religion Research Institute. “Ndoshta nuk është ideja më e zgjuar të hysh në konflikt me papën.”

Papa, i lindur si Robert Prevost, e ka çuar debatin me Trump-in në një nivel që paraardhësi i tij, Papa Françesku, nuk mund ta bënte për shkak të kufizimeve gjuhësore.

Ndryshe nga liderë të tjerë që mund të kenë më shumë frikë nga fuqia ekonomike dhe ushtarake e SHBA-së, Papa Leo duket më pak i ndikueshëm nga presionet e tilla.

“Trump është mësuar me servilizmin e liderëve botërorë që shpesh janë shumë të frikësuar për t’i kundërshtuar,” thotë Thomas Wright nga Brookings Institution. “Ai nuk mund të përdorë mjetet e tij të zakonshme të presionit ndaj Vatikanit.”

Kritikat e presidentit ndaj Papës kanë prekur edhe disa aleatë të Trump-it. Kryeministrja italiane Giorgia Meloni e quajti sulmin ndaj Leo-s “të papranueshëm”.

Brenda SHBA-së, popullariteti i Papës duket shumë më i lartë se ai i Trump-it. Një sondazh i NBC News i dha papës një vlerësim pozitiv neto prej 34 pikësh, ndërsa Trump-it minus 12.

Në thelb, zyrtarët e Vatikanit thonë se shqetësimi i Leo-s për Trump-in pasqyron një ndarje ideologjike gjithnjë e më të madhe mes Uashingtonit dhe Kishës mbi rendin global dhe përdorimin e dhunës për zgjidhjen e konflikteve.

“Leo nuk po sulmon një president,” thotë At Antonio Spadaro. “Ky konflikt është simptomë e një përplasjeje shumë më të thellë mes dy mënyrave të papajtueshme për të parë botën.”

Selia e Shenjtë është e alarmuar nga një politikë më “teologjike”, ku “Zoti përdoret për të bekuar të fortët”.

Leo gjithashtu i është bashkuar kritikëve që e quajnë qasjen e administratës Trump ndaj emigracionit mizore dhe të padrejtë. “Dikush që thotë se është kundër abortit, por pranon trajtimin çnjerëzor të emigrantëve, nuk e di nëse është vërtet pro jetës,” tha ai vitin e kaluar.

Përplasja u përshkallëzua këtë javë. Trump refuzoi të kërkonte falje, duke thënë: “Ai e bëri publike. Unë thjesht po përgjigjem.” Më vonë shtoi se papa “gabon në çështje” dhe “nuk duhet të përfshihet në politikë”.

Frika nga një papë katolik që ndikon në politikën amerikane ekziston që nga themelimi i SHBA-së nga protestantë të rreptë.

Në vitin 1963, presidenti John F. Kennedy refuzoi të gjunjëzohej dhe të puthte unazën papnore gjatë një vizite në Vatikan, një shenjë sa e ndjeshme ishte kjo çështje.

Deri tani kjo frikë kishte qenë kryesisht iluzore por ndoshta jo më.

Javën e kaluar, Leo bëri një thirrje të paprecedentë që qytetarët amerikanë të kontaktojnë përfaqësuesit e tyre në Kongres për të kundërshtuar sulmet ndaj Iranit.

“Kjo nënkupton se qeveria nuk po ndjek interesat e popullit”, thotë Massimo Faggioli.

Ai shton se papa “e kaloi vijën” duke u përpjekur qartë të ndikojë votuesit amerikanë.

Leo, trashëgimtar i një tradite progresive katolike të fokusuar në drejtësi sociale, e sheh veten si mbrojtës të rendit shumëpalësh të krijuar pas Luftës së Dytë Botërore.

Ndërkohë, Trump duket se përfytyron një rend të ri botëror ku fuqitë e mëdha si SHBA, Kina dhe Rusia kanë zona ndikimi. Zyrtarë amerikanë përdorin gjithnjë e më shumë retorikë fetare për ta justifikuar këtë qasje.

“Kemi një përplasje të qartë mes formave të ndryshme të krishterimit”, thotë Faggioli. “Papa Leo është fytyra e rezistencës kundër militarizimit të fesë.”

Përplasja është e sikletshme për zëvendëspresidentin JD Vance, i cili u konvertua në katolicizëm në 2019.

Ai tha se ishte “i zhgënjyer” nga kritikat e disa klerikëve ndaj politikave të emigracionit të Trump-it, por këmbënguli se administrata “e respekton” Papën dhe se është normale që të ketë mospajtime.

Megjithatë, ai i kërkoi Vatikanit të “qëndrojë te çështjet morale”.

Vatikani u përgjigj se lufta dhe paqja janë pikërisht çështje morale dhe pjesë thelbësore e doktrinës së Kishës.

Kjo përplasje ideologjike përfaqëson një betejë për mendjet dhe zemrat e rreth 53 milionë katolikëve amerikanë (rreth 20% e popullsisë).

Ajo mund të ndikojë edhe zgjedhjet, pasi katolikët kanë qenë kyç për suksesin elektoral të Trump-it, veçanërisht në shtetet e Mesperëndimit.

Sondazhet tregojnë se mbështetja për Trump-in mes katolikëve ka filluar të bjerë, sidomos për shkak të politikave të emigracionit dhe kostos së jetesës.

Një sondazh i fundit tregoi se 54% e katolikëve amerikanë nuk e miratojnë punën e tij si president.

Edhe baza katolike e Trump-it është lëkundur nga komentet e tij për Iranin.

“Papa duhet të flasë për këto çështje si përfaqësues i Krishtit”, tha John Yep nga grupi konservator Catholics for Catholics.

Historikisht, votuesit katolikë kanë qenë më afër Partisë Demokratike, por u zhvendosën djathtas në vitet 1980 me Ronald Reagan dhe lëvizjen kundër abortit.

Vatikanit dhe Uashingtonit gjithashtu bashkëpunuan kundër komunizmit, sidomos gjatë papatit të Gjon Palit II.

Megjithatë, tensionet u rritën nën Papa Françeskun, i cili zhvendosi fokusin e Kishës drejt çështjeve si ndryshimi klimatik dhe borxhi i vendeve në zhvillim.

Ndryshe nga ai, Leo, një amerikan tipik nga Çikago, është më i vështirë për t’u sulmuar në këtë drejtim.

Pavarësisht mungesës së devotshmërisë së theksuar fetare, Trump ka fituar mbështetje nga katolikët për emërimin e gjyqtarëve konservatorë që ndihmuan në rrëzimin e vendimit Roe v Wade.

Por në Vatikan shumë besojnë se Kisha amerikane është afruar tepër me Partinë Republikane.

Leo dëshiron që ajo të largohet nga polarizimi politik dhe të fokusohet në çështje më të gjera si pabarazia ekonomike.

“Fuqia e papës është e vështirë për t’u kuptuar nga Trump”, thotë Christopher Hale. “Ai nuk e merr atë me forcë, por me autoritet moral.”

Disa të krishterë u tronditën nga gjuha e ashpër e Trump-it në rrjetet sociale dhe nga një imazh i krijuar me inteligjencë artificiale që e paraqiste atë si Jezus.

Profesori John Kenneth White thotë se sulmi ndaj Papës mund të kthehet kundër Trump-it.

“Është politikisht budallallëk. Nuk ka asnjë kuptim”, thotë ai. “Koalicioni i Trump-it është nën presion dhe katolikët nuk janë të imunizuar ndaj kësaj.”

“Papa është tani amerikani më i rëndësishëm në skenën botërore”, shton ai. “Trump thjesht nuk mund ta durojë këtë.”