Pas operacionit ushtarak në Karakas që përfundoi me kapjen e Presidentit Nicolas Maduro dhe gruas së tij, Cilia Flores, këtë të shtunë, Trump mbajti një konferencë për shtyp ku pohoi: “Ne e ndërtuam industrinë e naftës venezueliane me talentin, vullnetin dhe aftësitë amerikane dhe regjimi socialist na e vodhi atë”.
“Kjo ishte një nga vjedhjet më të mëdha të pronës amerikane në historinë e vendit tonë“, shtoi ai.
Trump, i cili pohoi se SHBA-të do të “qeverisin” Venezuelën derisa “të mund të ndodhë një tranzicion i sigurt”, tha: “Ne do të bëjmë që kompanitë tona gjigande amerikane të naftës (…) të shpenzojnë miliarda dollarë, të riparojnë infrastrukturën e naftës të përkeqësuar keq dhe të fillojnë të gjenerojnë të ardhura për vendin”.
Kjo konfirmon se sa rëndësi i kushton presidenti amerikan burimeve të mëdha të naftës të Venezuelës, të cilat morën më shumë peshë në retorikën e Uashingtonit në javët që çuan në përshkallëzimin e që rezultoi në kapjen e Maduros.
Deri atëherë, Uashingtoni e kishte justifikuar fushatën e presionit kundër Maduros me akuzat se ai drejton një rrjet “narko-terrorist” të quajtur Karteli i Diejve, diçka që presidenti venezuelian e mohon.
Megjithatë, Trump kohët e fundit kishte njoftuar një “bllokim total të cisternave të naftës të sanksionuara” që hynin dhe dilnin nga Venezuela.
“Venezuela të na kthejë të gjithë naftën, tokën dhe asetet e tjera që na kanë vjedhur më parë”, tha Trump.
Pra, për çfarë po flet Trump? Çfarë thotë historia për rolin e Shteteve të Bashkuara në zhvillimin e industrisë së naftës venezueliane? A ka ndonjë bazë për këtë kërkesë?
BBC Mundo foli me specialistë në historinë e naftës venezueliane në kërkim të përgjigjeve.
Shtetet e Bashkuara dhe nisja e industrisë së naftës në Venezuelë
Venezuela, e cila zotëron rezervat më të mëdha të naftës bruto në botë, filloi të zhvillonte industrinë e naftës në një shkallë të gjerë në vitet 1920, nën qeverinë e Gjeneralit Juan Vicente Gomez.
Këto ishin vitet e asaj që në Venezuelë njihet si “El Reventón” (Shpërthimi), fillimi i shfrytëzimit masiv të një lënde të parë që do të shënonte historinë e vendit dhe nga e cila ekonomia botërore u bë gjithnjë e më e varur.
Fillimisht të përqendruara në zonën e Liqenit Maracaibo, në Venezuelën perëndimore, kompanitë amerikane shpejt fituan një rol udhëheqës në industrinë e sapolindur dhe fitimprurëse të naftës, duke zëvendësuar britanikët dhe holandezët që e kishin zhvilluar atë në fazat e saj të hershme.
Qeveria e Juan Vicente Gómez zbatoi një sistem koncesionesh që tërhiqte kompanitë amerikane, të cilat mund të nxirrnin dhe tregtonin naftë bruto venezueliane në këmbim të një tarife të caktuar fillimisht në 7%.
“Shteti ua dha koncesionet elitës lokale, por ata ua shitën të huajve sepse venezuelianëve u mungonin burimet dhe makineritë për t’i shfrytëzuar”, shpjegon Miguel Tinker Salas, historian dhe autor i librit “Një Trashëgimi që Qëndron: Nafta, Kultura dhe Shoqëria në Venezuelë”.
Gjatë atyre viteve, familja amerikane Rockefeller mori kontrollin e biznesit të naftës venezueliane përmes kompanisë Standard Oil Company dhe degës që krijoi në Venezuelë, Creole Petroleum Company.
“Ata përfituan nga kontrata që u kritikuan rëndë sepse u konsideruan shumë të favorshme për kompanitë“, thotë Francisco Monaldi, drejtor i Programit të Energjisë së Amerikës Latine në Institutin Baker në Shtetet e Bashkuara.
Sipas Tinker Salas, “Juan Vicente Gomez kërkoi të balanconte praninë e amerikanëve, britanikëve dhe holandezëve në mënyrë që askush të mos kishte monopol”. Aktiviteti i parë amerikan shkaktoi atë që eksperti e përshkruan si “një katastrofë të jashtëzakonshme ekologjike”.
“Evropianët kishin shfrytëzuar brigjet e liqenit Maracaibo, por amerikanët filluan të instalonin platforma për të nxjerrë naftën bruto nën ujë. Në fillim, i mbështetën ato në shtylla druri që shpesh gërryheshin nga uji, duke shkaktuar shembjen e puseve dhe derdhjen e naftës bruto në liqen. Kjo ndikoi shumë te komunitetet që jetonin në brigje dhe vareshin nga uji i liqenit. Nuk pati kurrë ndonjë dëmshpërblim apo kompensim.”
Në vitin 1943, Venezuela u sundua nga një tjetër ushtarak, Isaías Medina Angarita.
“E presionuar nga sektori i Ushtrisë që kërkonte përparim dhe klasa e mesme në zhvillim, Medina Angarita donte të përdorte burimet e naftës për të modernizuar vendin“, shpjegon Tinker Salas.
Në një kontekst të shënjuar nga Lufta e Dytë Botërore, e cila i kishte dhënë Venezuelës një vlerë të lartë strategjike për shkak të rezervave të bollshme të naftës bruto, Presidenti Medina Angarita promovoi një Ligj për Hidrokarburet që do të ndryshonte rregullat e lojës.
Shteti rezervoi një pjesë prej 50% të fitimeve nga biznesi i naftës, dhe honorari që kompanitë e huaja duhej të paguanin u rrit në 16%.
Për më tepër, kontratat e koncesionit u kufizuan në 40 vjet, dhe kompanitë përfituese ishin të detyruara të ndërtonin rafineri në vend për të zhvilluar industrinë kombëtare.
Megjithatë, masat e Medina Angarita u pritën mirë në Shtetet e Bashkuara, të cilat kishin gjetur në Venezuelë një furnizues të besueshëm karburanti gjatë një kohe kritike si lufta.
“U bë nëpërmjet negociatave; nuk kishte imponim nga Shteti, dhe kompanitë amerikane e panë si diçka të favorshme, sepse kujtonin shtetëzimin e naftës në Meksikë në vitin 1938 dhe donin të shmangnin një shtetëzimi tjetër me çdo kusht“, thotë Tinker Salas.
Shtetëzimi i Carlos Andrés Pérez
Bota ishte shumë ndryshe kur Carlos Andrés Pérez erdhi në pushtet në vitin 1974 me premtimin e shtetëzimit të naftës.
Qeveritë e vendeve prodhuese të naftës ishin bërë gjithnjë e më të vetëdijshme për fuqinë e madhe dhe burimet e gjera që do t’u jepte atyre kontrollin e një burimi, nga i cili ekonomitë e zhvilluara ishin bërë plotësisht të varura, siç u bë e qartë nga embargoja e naftës që disa vende arabe i vendosën Shteteve të Bashkuara në vitin 1973 për mbështetjen e tyre ndaj Izraelit.
Venezuela ishte tashmë eksportuesi më i madh i naftës bruto në botë dhe kishte qenë një nga forcat lëvizëse pas krijimit, disa vite më parë, të Organizatës së Vendeve Eksportuese të Naftës (OPEC).
Kur Pérez dekretoi shtetëzimin dhe krijimin e kompanisë shtetërore të naftës Petróleos de Venezuela (PDVSA) në vitin 1975, nuk kishte konflikt me Exxon dhe kompanitë e tjera amerikane që operonin në vend.
“Atyre u kishin mbetur edhe pak vite nga koncesionet dhe qeveria i kompensoi në mënyrë të arsyeshme për të ardhurat e prodhimit që nuk do të merrnin”
Kjo shpjegon edhe marrëdhënien e mirë që Carlos Andrés Pérez kishte me Shtetet e Bashkuara.
Me të ardhurat nga nafta, çmimi i së cilës ishte rritur ndjeshëm, filloi epoka e njohur si “Venezuela Saudite”, një proces modernizimi dhe zhvillimi në të cilin vendi u mësua me konsumin masiv dhe infrastrukturën e përparuar, por kjo nuk korrigjoi probleme të tilla si pabarazia apo niveli i lartë i borxhit.
Dhe çfarë ndodhi me kompanitë amerikane?
Sipas Monaldi-t, “ato vazhduan të kishin qasje në naftën venezueliane dhe në kontrata ndihmëse me PDVSA-në, kështu që vazhduan të fitonin shumë para në Venezuelë”.
Konflikti me Hugo Chávez
Historia do të ndryshonte me ardhjen në pushtet në vitin 1999 të kolonel Hugo Chávez, i cili shpejt u përplas me udhëheqjen e PDVSA-s, e cila në vitin 2002 nxiti një grevë që paralizoi sektorin e naftës.
Tinker Salar shpjegon se “PDVSA kishte krijuar një lloj shteti brenda shtetit, në të cilin menaxherët e saj e shihnin veten si ekspertë, si meritokraci dhe nuk donin që qeveria të prishte menaxhimin e naftës”.
Por Chávez spastroi pjesën më të madhe të stafit të kompanisë shtetërore të naftës, duke e mbushur atë me besnikë të “Revolucionit të tij Bolivarian” dhe kërkoi atë, që ai e përshkroi si një “rinacionalizim” të naftës.
Që nga viti 2004, me çmimet e naftës bruto në rritje, presidenti detyroi një rinegocim të kontratave me PDVSA-n, e cila deri atëherë kishte qenë një biznes fitimprurës për kompanitë ndërkombëtare të naftës.
Duke filluar nga viti 2001, ligji i dha PDVSA-së shumicën e aksioneve në të gjitha projektet dhe rriti ndjeshëm taksat që kompanitë e huaja duhej të paguanin.
Me të ardhurat e fituara, Chavez ishte në gjendje të financonte programet e tij të gjera sociale dhe një politikë të jashtme agresive që i lejoi atij të pozicionohej si një alternativë ndaj hegjemonisë amerikane në Amerikën Latine.
Kompanitë amerikane ExxonMobil, ConocoPhillips dhe Chevron ishin kompanitë kryesore amerikane të prekura dhe miratuan strategji të ndryshme.
Chevron pranoi të qëndronte në Venezuelë sipas kushteve të reja dhe vazhdon të prodhojë naftë në vend.
ExxonMobil dhe ConocoPhillips refuzuan dhe u larguan nga Venezuela pa pranuar kompensimin e ofruar për shpronësimin e aseteve të tyre.
ExxonMobil paraqiti kërkesë për arbitrazh në Qendrën Ndërkombëtare për Zgjidhjen e Mosmarrëveshjeve të Investimeve (ICSID) të Bankës Botërore, e cila vendosi se ajo kishte të drejtë për afërsisht 1.6 miliardë dollarë amerikanë kompensim.
Meqenëse kjo shifër ishte shumë më e ulët se pretendimet e saj fillestare, fitorja e ExxonMobil ndaj shtetit Venezuelan u përshkrua në shtyp në atë kohë si “e zbrazët”.
ConocoPhillips gjithashtu fitoi çështjen e saj në ICSID dhe iu dha një kompensim shumë më i madh, pasi vendimi arriti në përfundimin se shpronësimi i aseteve të saj ishte i paligjshëm dhe se shteti Venezuelan nuk kishte vepruar me mirëbesim në negocimin e kompensimit.
Por dy dekada më vonë, ConocoPhillips ende po përpiqet të marrë më shumë se 10 miliardë dollarë amerikanë që Republika e Venezuelës i detyrohet.
Aktualisht, është një nga kreditorët e parë në listën e pritjes që do të paguhet kur asetet e Citgo, degës amerikane të PDVSA-së, të dalin në ankand. Citgo është përfshirë në një betejë të gjatë dhe ende të pazgjidhur ligjore.
Atëherë a idetyrohet Venezuela naftë Shteteve të Bashkuara?
Në realitet, Venezuela Chaviste dështoi në vitin 2017 dhe ka grumbulluar një borxh të papaguar që aktualisht vlerësohet në 150 miliardë dollarë amerikanë.
Kjo shifër përfshin obligacione sovrane dhe PDVSA të papaguara, por edhe kredi të papaguara për fuqi mike si Kina dhe Rusia.
Qeveria e Nicolás Maduro ka pohuar për vite me radhë se vështirësitë ekonomike të vendit janë për shkak të sanksioneve të SHBA-së, të cilat kanë kufizuar aftësinë e saj për të eksportuar naftë.
Megjithatë ekspertët theksojnë se rënia e ndjeshme e prodhimit të naftës venezueliane – e cila tani është rreth 1.3 milion fuçi në ditë, nga një kulm prej 3.7 milion – është kryesisht rezultat i keqmenaxhimit dhe korrupsionit gjatë administratave të Chávez dhe Maduro.
Sipas Monaldi, “shpronësimet e Chávez u ekzekutuan dobët dhe Venezuela po paguan çmimin, por kjo nuk do të thotë që nafta venezueliane u përket kompanive amerikane. Nuk u ka përkitur kurrë; ata vetëm kishin koncesionin për ta nxjerrë atë”.
Dhe ashtu siç foli Trump këtë të shtunë për rolin e amerikanëve në origjinën e industrisë së naftës venezueliane, e ka bërë më parë edhe Stephen Miller, Këshilltar i Sigurisë Kombëtare dhe një figurë kyçe në kabinetin e tij.
“Djersa, zgjuarsia dhe përpjekja amerikane krijuan industrinë e naftës së Venezuelës. Shpronësimi i saj despotik ishte vjedhja më e madhe e pasurisë dhe pronës amerikane e regjistruar ndonjëherë. Këto asete të plaçkitura u përdorën për të financuar terrorizmin dhe për të përmbytur rrugët tona me vrasës, mercenarë dhe drogë”, tha Miller.
Në këtë drejtim, Monaldi beson se “Trump dhe Miller po përdorin retorikë të ekzagjeruar që nuk korrespondon me faktet”.
Tinker Salas pajtohet se “nuk ka kontekst historik për të thënë se Venezuela vodhi naftë nga Shtetet e Bashkuara”.
Dhe në lidhje me pohimin e Miller se ishte “djersa amerikane që i dha jetë industrisë së naftës në Venezuelë ai thotë: “Sigurisht, kishte një grup ekspertësh amerikanë, por ata që hapën xhunglën, hapën puset dhe punuan tokën ishin venezuelasit“.
Ajo qe e vleresoj tek amerikanet, si demokrate ashtu edhe republikane, sidomos republikane eshte drejperdrejtesia e tyre ne komunikim; nuk jane hipokrite. Nuk fshihen pas retorikave boshe, hipokrite, tipike te se majtes.
Trump dhe ekipi i tij jane shume te drejtperdrejte; por Trump duket sikur e ka cilesi te tijen personale; kjo ka te beje edhe me backround-in e tij si biznesmen.
Per ne si shqiptare nuk ka shume rendesi loja e madhe gjeopolitike qe po zhvillohet ne hemisferen perendimore; per ne ka rendesi impakti qe mund te kete, qe do ta kete, arrestimi i kreut te narkoregjimit ne Venezuele, ne narkoregjimin ne Shqiperi.
Mesazhi i Rubios ishte shume i qarte, sidomos pjesa ku flitej per ata qe kane vene ne dyshim, madje edhe jane tallur, me politikat e Trump ne arenen nderkombetare.
Nuk do te tolerojme askend qe te tallet me Presidentin tone, dhe te gjithe ata qe e kane bere do te kene te njejtin fat si Maduro – kjo eshte ajo qe tha Rubio; kjo na intereson ne; sepse Maduro i Shqiperise, Ramaduro mese njehere e ka tallur publikisht aftesine e Trump per negociata; aq sa kjo eshte pasqyruar edhe ne mediat e medha amerikane.
– Ka korruptuar drejtues shume te late te FBI-se, ka turperuar FBI-ne agjensine me prestigjoze amerikane, krenarine e SHBA-se.
– Ka ndihmuar kartelin meksikan te droges Sinaloa, qe eshte shpallur grup terrorist nga Trump, te pastroje parate ne Shqiperi.
Keto dy arsye jane mese te mjaftueshme, qe t’i vene thesin ne koke si Maduros; mbase i japin nje alternative si Maduros; te shohim; po presim; me gezim natyrisht.
Ikë more zagar i mutit që edhe mutin kërkon ta shesësh për mjaltë skypion leshi na çave bythën në çdo forrum qen i fëlliqur .
O Skypion po ky Trumpi jot ca thot sot nuk thot neser.
Ky e sheh ti mungesen e hipokrizis?
Jan hipokrit dhe mashtrus arrogant.
Deri dje na brockulliten per drogen.
Sot e hoqe masken
Nafta eshte asryeja
I paska grabitur Venezuela naftën Amerikës ?! Tamam si qengji që ia kishte turbulluar ujin ujkut .
Amerika shtet hajdutesh/
@Skypion, amerika gjithmon fshihet me genjeshtra dhe justifikime ashtu si me armet berthamore ne irak, siri etj tani me “drogen” ne venezuele. E verteta eshte se Amerikes i duhet nafta dhe resorset qe vjedhin per te “lare” borxhin qe kane por edhe per tu pasuruar.
Detari,Kur Amerika sulmoi Serbine per te shpetuar popullin shqiptar nga masakrat,edhe serbet e Beogradit nuk protestuan kunder Amerikes sa populli grek.Ishte i vetmi popull ne Bote qe dogji Flamurin Amerikan ne mes te sheshit te Athines.
Megjithese Ajo Amerike e shpetoi nga thonjt e Stalinit.
Lidhja sllavo-orthodhokse ne aleance te perjetshme greko-serbe per zhdukjen e popullit shqiptar nga Trojet e veta,eshte me e forte se ndihmat Amerikane per nje popull shovinist,agresiv,i pabese,qe te ha pas shpine.
Demo
Historia e Ballkanit ka shume shtresa dhe emocione, ndaj krahasimet lineare shpesh e thjeshtojne teper realitetin. Protestat ne Greqi kunder SHBA-se ne vitin 1999 lidhen me nje tradite te gjate antiamerikanizmi politik, me lidhje kulturore e fetare, por edhe me dinamika te brendshme te shoqerise greke te asaj kohe. Kjo nuk perfaqeson domosdoshmerisht qendrimin e gjithe popullit grek, as nje aleance te perjetshme kunder shqiptareve.
Nderhyrja e NATO-s ne Kosove ishte e domosdoshme per te ndalur nje katastrofe humanitare, por ajo nuk u be per arsye sentimentale, as per nje popull te vetem. U be si pjese e nje rendi nderkombetar interesash, parimesh dhe balancash. Aleancat nuk jane te perjetshme, as armiqesite te pandryshueshme.
Ne fund, shqiptaret fitojne me shume kur i lexojne zhvillimet me gjakftohtesi dhe jo me fatalizem historik. Historia shpjegon, por nuk duhet te na burgose.
Ky ishte Gangsterizem qeveritar.
Sic e pohuan vete kto dite gansteret amerikane, SHBA kanë zhvilluar më parë lojëra lufte për të simuluar një skenar me udhëheqjen e Venezuelës. Simulimet parashikonin kaos të zgjatur, me refugjatë që do të largoheshin masivisht dhe grupe rivale që do të luftonin për kontrollin e vendit.
“Do të kishit kaos të zgjatur, pa një rrugë të qartë daljeje”, tha Douglas Farah, ekspert i Amerikës Latine që ndihmoi në zhvillimin e këtyre simulimeve.”
Ja cfare u deshirojne popujve banditet amerikane republikane.
Po ai plaku demo loqe nga trutë e quajti operacion kirurgjikal me asnjë të vrarë agresionin e trapit . Çfarë i kishin bërë Amerikës këta 40 veta që i vranë sikur të ishin miza ?
K R, debati per naften ne Venezuele eshte i kahershem; synimet e SHBA-se te qarta kristal; ka investuar atje; eshte e natyrshme te kerkoje investimin mbrapsht, kjo nje arsye realpolitike.
Arsye tjeter realpolitike eshte Kina dhe fuqi te tjera qe mundohen te shfrytezojne kete pasuri te Venezueles; nuk mund ta lejoje SHBA kete; eshte e vetkuptueshme kjo.
Per naften, Trump, ka folur edhe para se te ndermerrte aksionin. Nuk ka kuptim te flitet per maska e heqje maskash; ka patur nje mori sulmesh ndaj anijeve dhe skafeve te droges qe niseshin nga Venezuela per ne SHBA; e paralajmeroi disa here; ik i tha, ne mos me tutje; hic ky boti; ja tani ku perfundoi…
Loogaria eshte e qarte: aksioni eshte ndermarre duke patur parasysh, para se gjithash, se populli i Venezueles e konsideron Maduron si tiran, regjimin e tij shtypes; perndryshe, ky aksion nuk do te ishte ndermarre kurre. Ja, shembulli eshte Kuba; edhe atje mund ta bente kurdohere, por nuk e ben, sepse populli atje eshte i indoktrinuar ne palce; dhe gjithcka do te rezultonte ne kasaphane.
Por, ajo qe i shqeteson shume komentues, jo vetem ketu, por ne te gjitha forumet e tjera, nuk eshte arrestimi i Maduros, por heshtja e Ramaduros; e keni vene re qe eshte fshehur dhe nuk po i ndihet zeri?! Komentuesit per te cilet flas, jane admirues, adhurues dhe votues te tij; ata e kuptojne shume mire heshtjen e idhullit te tyre; e dine perse; ata imagjinojne te njejtin fund turperues edhe per te, prandaj edhe flasin me urrejtje ndaj Trump dhe qajne hallin e nje banditi si Maduro.
Gani USA.Ne te gjitha shtresat historike te Ballkanit,ka pikerisht nje vije Lineare.Shqiptaret ne Toke te Vet,ne hall te vet,pa sulmuar kerkend,kane qene viktime e Spastrimeve Ethnike,pushtimeve dhe Raprezaljeve pa fund,kryesisht nga Marreveshjet komplotiste Sllavo-orthodokse midis Serbeve dhe grekerve. Ne kete vazhdimesi Agresionesh kunder popullit shqiptar nuk kane qene shkak dinamika te brendshme komplexe,as traditat kohezgjatura antiAmerikane,se sa Instikti kafsheror i Tufes alfa per te zapptuar sa me shume Territor dhe mundesisht t`i cfarrose te gjithe qenjet e gjalla,qe jetojne Aty.
Epo, e ka thene Skypioni i Salehut qe Amerikanet, nuk jane hipokrite, qe jane te drejteperdrejte ne te gjitha punet e pista qe bejne anembane botes, tashti po qe duhet te ndryshojme opinion. Keshtu e arrestuan liberalin Fatos Nano, per t’i hapur rrugen Salih Pinocetit dhe e kemi vuajtur e do t’a vuajme ate kufome derisa te shkoje ne te s’emes kur t’i vije dita. Ate kufome qe e lane rrugeve si zagar, me nje “non grata” sa per te lare duart. Nga kjo, perfiton edhe Edvini i sotem, i korruptuar sa nuk ka me ku te shkoje, por mos mendo o Skypion, s’e do t’u hapet rruga me ndonje operacion Trapjan te ktheheni perseri. Nuk u duhet me Shqiperia, se nuk kane c’ti vjedhin e shkaterrojne me. Ata pertej oqeanit, perendi kane vetem dollarin, do t’ua hane ato miliona qe Salihi me Mehdine ka bere nen hijen e tyre, edhe mund t’i heqin ate “non graten”, s’e ata, c’fare nuk bejne, e kjo e Maduros, s’eshte gje perpara parfumit qe i hodhi kokes atij Al Sharres se Sirise, ai Bjondi juaj. Ate qe gjoja “e kerkonin me qiri”, rrezuan nje qeveri
Laike, dhe e demoNkratizuan me ate mjekercjapin e vellazerise mazllume te Erdos. Nese i quani “vlera” edhe keto, si Zulute, e keni merituar bananen…. dAktorri shkoi deri ne Brazil, mire do te ishte t’u kish binjakezuar me ata primatet e xhungles, se ne ate stad jeni akoma.
Flm per ofendimin, i nderuar Remo, megjithese i panevojshem, duke patur parasysh qe e kam shpjeguar, thjeshte dhe shume qarte, pse e mbroj Sali Berishen, qe po e permbledh shkurt: shihni sesi jetojne, se c’jete bejne, dhe jo se c’thone, per te njohur njerezit; gogoli Berisha eshte krijuar nga propaganda ne vite, dhe qe ka zene vend si i tille ne imagjinaten e socialisteve te thjeshte; jeta e qytetarit Sali Berisha eshte ajo e nje murgu, per te mos thene ajo e nje asketi… pse korruptohet njeriu?! – Per te shijuar kenaqesite dhe vanitetet e kesaj bote; cfare kenaqesish po shijon Berisha, kur nuk ka edhe nje foto te tije ne 35 vite duke pire nje kafe me shoke e miq?!
Per mua kaq mjafton; te tjeret mund te kerkojne me shume; eshte pune e tyre, dhe nuk me plas fare, qe ta themi.
Dhe, per ta mbyllur repliken me ju, zoteri i nderuar, te gjitha arritjet e medha, ato qe kane te bejne me integrimin ne boten e lire, ne BE jane bere ne kohen kur qeveriste Sali Berisha. Ky eshte nje fakt. Nuk mund te besh sikur nuk ekziston.
Ja zoti Thano:
LEXOJI BAJGAT E ENVERIT NE REPLIKAT E TYRE TE “MAJTA” QTE SHIKOSH FRYTET E EDITORIALIT TUAJ NE FAQE TE PARE TE GAZETES DITA, QE TE DUKET SIKUR ESHTE SHTYPUR NE BODRUMET E KREMLINIT TE PUTINIT NE RUSI, ME CITATE NGA RREZIKU ANGLO-AMERIKAN PER SHQYPNINE”.
dhe:
Me te vertet del ne paj pyetja:
KU PO SHKON SHQYPNIA E EDI RAMES QE PERMEND “HAJVANIN NGA WASHINGTONI” SI NJE SIHARIQ MAJTIST PER VENDIN E TIJ QE GJASME PO KERKON ANTARSIMIN NE BE?
Pash zotin o Intelektual, ata te Kremlinit, duket sikur kane zene per topesh ate Bjondin dhe nuk ben fare gek. Si eshte puna? Se me kete “kapje spektakolare” qe i beri Maduros, i jep legjimitet edhe Putos te thote se edhe une do t’i bej te njejten gje Zalos se Kievit(pasi te kete marre ato mineralet e rralla Bjondi)…si keshtu? Vete e futen ne loje Zalon, dhe tani, e lane ne mes te rruges. A nuk e dinin qe ai dhe grupi i tij i afert, ishin te super korruptuar? Po qe e dinin, dhe qe Zalua, “nuk kishte me karta per te luajtur”, po ata mijera ushtare dhe civile te vrare, si do justifikohen? Vertete mund te thuash se kete lufte, e nisi ai i pari qe pershendeste fantazmat, po Bjondi, ishte ne detyre mandatin e pare kur pregatitej kjo lufte?! Nuk u doli sipas planeve dhe tani, i rane shkurt….prano keto propozime, ose shko pirdhu, se ne te leme targat ……Maduro, eshte nje diktator, nje vrases, po Bjondit, nuk i digjej shpirti per popullin Venezuelan, i hodhi poshte edhe pallavrat me kartele droge kur dihet mire se ato, kane ekskluzivitetin e Ekuadorit dhe Kolumbise, dhe e tha hapur; Nuk do dalim keq ne Venezuele se rezervat me te medha nentokesore te naftes, i ka ky vend, dhe ato, do t’i administrojme ne “paqedashesit”! E gjithe bota demokatike i denon keto, dhe ata, nuk jane aspak “bajga enveriste”, …po keto kercenime u ka drejtuar edhe Kanadase dhe Groenlandes kaubojsi Bjond, a thua edhe keto jane ne nivelin e Venezueles?
Gjithmone kam besuar se presidenti i amerikes eshte thjesh nje zbatues e asaj qe eshte gatuar ne bodrume e administrates amerikane. The keto politika kane vite, ndoshta dekada qe gatuhen, dhe nuk jane nje “fast food” qe serviret per momentin.
Shikoj varacione ne politiken amerikane, Me Biden ishte fryma globaliste, kur se tani nje fryme proteksioniste. Tramp e kuptoj, vjen nga bota bisnesit, ka nje mentalitet korporate, nuk ka skrupuj. Shoqeroje me nje fuqi ushtarake, perben nje hibrit shume te rrezikshem. Por cdo te behet pas 3 vjetesh kur te behen zgjedhje te reja dhe nje president tjeter do vij ne fuqi?
Nje pyetje per patriotet dhe mbrojtesit e veprimeve te amerikes. A do te bente te njejten gje Tramp ate qe beri Bill Klinton me Kosoven nese do te ishte ai president ne ate kohe?
Sa per ate marreveshjen e fshehte USA/Rusi/Kine, ndoshta per kete te fundit nafta e Venezueles vlen me shume se ishulli i Tajvanit.
Skypion, o biograf i Saliut. Po e kemi akoma gjalle Herr Saliun, e dime mire s’e cka bere, nuk po flasim per nje njeri qe ka ekzistuar shekuj me pare. Ti vazhdo me tenden, edhe keta te kampit tjeter, te Edvinit, ne ate rruge jane. Kapterr Ethemi, p.sh. shkruan shpesh per korrupsionin 35 vjecar, po “harron” qe Edi i tij i dashur, ka 12 vjet ne pushtet. Hajt dhe mbushi mendjen Temes dhe te gjitheve juve bashke…..