Nga Adrian Thano
Botuar në DITA
Robin Williams vdiq më 11 gusht 2014, në moshën 63-vjeçare. Ai kreu vetëvrasje në shtëpinë e tij në Kaliforni, duke u varur.
Robin vuante nga Dementia with Lewy Bodies – një sëmundje progresive e trurit që prek kujtesën, lëvizjen, mendimet dhe emocionet. Diagnoza u bë pas vdekjes.
Simptomat ishin të rënda: paranojë, halucinacione, ankth i thellë dhe depresion. Për një aktor brilant si ai, që kishte filluar të humbiste kontrollin mbi mendjen dhe trupin, frika se nuk do të ishte më vetja, mund të ketë qenë e padurueshme.
Por Robin kishte luftuar me depresionin dhe varësinë për vite. Edhe pse ishte i dashur nga publiku, ai ndjehej shpesh bosh dhe i pakuptuar. Me sa duket fama nuk i shëron plagët e brendshme?
Gruaja e tij, Susan Schneider, ka treguar se ai vuante në heshtje. Si është e mundur që dikush i cili përdorte humorin edhe për temat më të ndjeshme shpirtërore, të arrijë në këtë gjendje? Njerëzit të cilët bëjnë të tjerët të qeshin, shpesh fshehin dhimbje të thellë brenda vetes?
Vetëvrasja e tij mbart kësisoj një nga paradokset më tronditëse dhe më të padebatuara në shoqëri. Ata që kanë dhimbje të madhe, ndonjëherë e përpunojnë atë përmes ironisë, sarkazmës apo lojalitetit ndaj gëzimit të të tjerëve. Për ta humori është mbrojtje, një maskë. Por kur janë vetëm, maska bie.
Çdo 11 gusht, si ky i sotmi, kjo histori na kujton që, pas buzëqeshjes së madhe, ndonjëherë fshihet një trishtim shumë i thellë.
—-
Marrë nga rubrika “Këndi i Kryeredaktorit” që botohet në gazetën DITA, versioni print, në pikat e shitjes së shtypit në gjithë vendin
E bukur dhe e thellë.
Shume i sakte ne kete qe ke shkruar e analizuar.
Kur emrin e Thanos ne panel e shoh,
interesi per ta lexuar zemren ma ngroh,
por kur Thano kendin e tij e braktis,
zemren qe ma fitoi ma boshatis…
Aman o burr behu me i gjalle!!!! Se sdo rrim te lexojm sharlatanet e televizioneve
Shumë e drejtê dhe e saktë kjo që thuhet më lartë: …qe pas buzeqeshjes se madhe, ndonjehere fshihet nje trishtim shume i thelle. Eshte filozofi e mbeshtetur sidomos ne nje realitet te sotem, veçse nuk jam dakort qe eshte semundje. Kete e pesojne njerezit e vertete qe u zene rrugen per te kaluar ne atutostraden e drejte. Te falenderoj, Thano !
Zoti Kryeredaktor
Ju shkruani bukur. Por nuk shkruani për oborrin e kullave të Edi Ramës, ku propaganda dhe servilizmi ndërthuren si merimanga mbi rrjetin e pushtetit.
Aty ka vend edhe për një pirat. Jo nga ata romantikët e librave për fëmijë, por një pirat të vërtetë mediatik, që lundron mbi ujërat e ndotura të politikës dhe nëntokës ekonomike. Baton Haxhiu, i stërvitur nga oborret e errëta të Beogradit dhe i paguar nga thesaret e padronëve të tij në Tiranë, ka ngritur velën e zezë dhe ka drejtuar topat e propagandës drejt Pamfletit. Jo sepse e shqetëson e vërteta, por sepse urdhri ka ardhur nga Edi Rama.
Dëshmoni që nuk i përkisni kësaj bote të ndyrë derrash me dy këmbë, duke e denoncuar atë