Nëndetësja e zhdukur është në një situatë dyfish të pazakontë. Së pari, sepse vetëm një pjesë e vogël e mjeteve janë të afta të përballojnë presionin e thellësive të detit afër 4000 metrave. Së dyti, sepse ka shumë pak shembuj historikë të misioneve të shpëtimit në rrethana të ngjashme. Ata që janë përgjegjës për operacionin e rikuperimit nuk duan të rrezikojnë, ndaj marrin parasysh të gjitha hipotezat e mundshme. Si ato me një fund të lumtur, tashmë shumë të pamundur, dhe ato me një fund tragjik.
Një nga të panjohurat më të mëdha është se ku ndodhet saktësisht zhytësi. Hapësira e madhe e terrenit nënujor për t’u eksploruar shumëfishon në mënyrë eksponenciale vështirësinë e punës së Rojës Bregdetare. Për momentin, e dhëna më e mirë është marrja e një sinjali konstant që vjen nga thellësia, nga një pikë pranë rrënojave. Megjithatë, nuk dihet me siguri se ky komunikim vjen nga nëndetësja e zhdukur.
Ajo që do ta bënte të mundur shpëtimin e pesë personave të humbur do të ishte aktivizimi nga ana e tyre e sistemeve të urgjencës. Pse? Sepse automjeti është programuar që të kthehet automatikisht në sipërfaqe nëse ndodh një incident i madh. Kjo do ta lehtësonte shumë detyrën e gjetjes së tij, pasi mund të shihej duke lundruar nga një aeroplan ose nga një nga anijet që po kërkojnë. Por, sa më shumë kalon koha, aq më i pabesueshëm bëhet ky skenar.
Një mundësi tjetër do të ishte që nëndetësja të kishte arritur në fund të detit dhe atje të kishte pësuar një avari, që do të thotë se nuk është në gjendje të kthehet në sipërfaqe. Nëse kjo ka ndodhur, mundësia për të shpëtuar të pesë jetët mund të përjashtohet pothuajse plotësisht. Edhe nëse zhytësja do të mund të gjehej në kohë, procesi do të zgjaste shumë dhe ekuipazhit tashmë do i kishte mbaruar oksigjeni.
Nuk mund të përjashtohet as që një problem katastrofik te nëndetësja mund të ketë shkaktuar shkatërrimin e saj të papritur nga presioni i madh që ekziston në një thellësi prej 3800 metrash, që shumëzohet me 380 atë në atmosferë. Ndërsa kjo do të nënkuptonte padyshim se të gjithë burrat do të kishin vdekur, ajo gjithashtu të paktën përjashton skenarin e tmerrshëm që ata të vdesin së shpejti nga mungesa e oksigjenit. Në çdo rast, autoritetet duket se nuk e kanë hedhur poshtë këtë mundësi dhe vazhdojnë të mbajnë gjallë opsionin pothuajse të pamundur që e gjithë kjo të përfundojë mirë, me të gjithë pjesëtarët e ekuipazhit që shpëtohen.
Megjithatë, të gjitha këtyre eventualiteteve u shtohen pengesa të tjera logjistike që e bëjnë shpëtimin praktikisht të pamundur, edhe nëse Titani do të dihej ku ndodhej me saktësi. Si fillim, automjeti i disponueshëm në Shtetet e Bashkuara për të kryer shpëtime nënujore mund të zhytet vetëm deri në 600 metra, kështu që e vetmja mundësi do të ishte të bënin gjithçka me anije pa pilot. Por, edhe kjo paraqet pengesa të pakapërcyeshme. Pajisjet e këtij lloji mund të ngrenë vetëm rreth 2 tonë, dhe Titani peshon më shumë se 10.
