Dy palët tradicionale të politikës shqiptare kanë shprehur në mënyrë të fshehtë dhe të hapur gjatë ditëve të fundit gadishmërinë për kompromis politik.
Ndërsa kompromisi nuk është në vetvete negativ, historia e binomit Rama – Berisha dhe shenjat aktualisht të pranishme në fushën e lojës flasin për rrezikun e cënimit të reformës në drejtësi, gjë që nuk duhet të ndodhë.
Edi Rama, pasi ka dy vjet që këmbëngul se nuk ka në plan të bëjë marrëveshje me “nongratën”, duket tashmë i gatshëm fët e fët të arrijë kompromise sikur asgjë nuk ka ndodhur.
Sali Berisha, Gazmend Bardhi dhe deputetët mbështetës, pasi kanë muaj të tërë që flasin për “mosbindje civile” dhe hedhin flakadanë në Parlament, duket të gatshëm të arrijnë të njëjtën marrëveshje.
Ndërsa zyrtarisht flitet për “dy komisione” hetimore parlamentare, gojët e liga thonë se pjesë e pazarit Rama-Berisha janë parcelat ndërtimore në zonat aktualisht të pambrojtura mjedisore në bregdet si dhe Reforma në Drejtësi, specifikisht, SPAK.
Duke parë historinë, gjëja kryesore që mund të thuhet është se nën emra të ndryshëm, marrëveshje të tilla mes dy palëve politike dominuese në Shqipëri janë bërë shpesh pa transparencë dhe në kurriz të qytetarëve.
Kësaj here, shenjat për gatishmëri për mirëkuptim u shfaqën në të ashtëquajturin ligj për amnistinë, i cili, përfshiu, në instancë të fundit edhe faljen e 1 deri në 1.5 vjet burg të të dënuarve nga GJKKO.
Partia e Rithemelimit, e cila deri në atë pikë ishte, në mënyrë figurative, duke i vënë flakën parlamentit në emër të “mosbindjes civile” u shfaq e gatshme të votonte për t’u tërhequr në çastin e fundit.
Ndërsa është afër mendësh dhe gjerësisht e diskutuar gjatë javëve të fundit se aktualisht, hetimet e SPAK kanë krijuar një situatë ku të dyja palët, PS dhe PD-Rithemelimi, mund të jenë të gatshme të votojnë dobësimin e reformës në drejtësi për të mbrojtur vetveten nga rreziku i burgut.
Instrumentet më të afërta të një kompromisi të tillë pro-korrupsion dhe anti-SPAK janë: diskutimet për një “reformë teknike” dhe një projekt për kod të ri penal, i cili, nëse miratohet siç është në gjendjen aktuale, vret aftësinë e prokurorëve për të dënuar dy vepra penale kyçe: abuzimin me detyrën dhe shkeljen e barazisë në tenderë.
Që të jemi të qartë deri në fund, duket të theksojmë se puna e SPAK dhe e GJKKO-së deri më tani, ndonëse përbën një ndryshim themelor përkundrejt të shkuarës, nuk është ende as në fillesat e fillesave për të realizuar objektivin thelbësor të reformës në drejtësi, i cili është “rikthimi i besimit të qytetarëve te sistemi i drejtësisë”.
Shihni më poshtë editorialin e përgatitur nga DITA.

Talluni sa te doni.
Akoma ia vlen te votohet?
Rama-Per koke te Zahos nuk di gje per keto parcelat!