Ka raste kur gabimi ndreqet me një sqarim dhe keqkuptimimbyllet me një ndjesë. Por ka edhe raste kur një politikan, pasi nxjerr nga konteksti fjalët e një qytetareje, e ekspozon atë publikisht dhe pastaj, në vend që të tërhiqet, vendos të mbrojë deri në fund gabimin e vet. Ky është rasti i deputetit të PD-së, Saimir Korreshi.
Deputeti Korreshi publikoi një video ku një zonjë recitonte disa vargje që, të shkëputura nga e gjithë fjala e saj, mund të krijonin përshtypjen e një recitimi nostalgjik për diktaturën. Por videoja e plotë tregon një tjetër histori. Zonja, e identifikuar si Flora Ngucaj, flet për vuajtjet e familjes së saj gjatë komunizmit. Vargjet që Korreshi i përdori si provë “propagande komuniste”, ishin shkruar nga babai i saj.
Mund të diskutohet për metaforën, për shijen, për gjuhën, për mënyrën si lexohen sot vargje të një kohe tjetër. Por ajo që nuk mund të bëhet është të merret një fragment, të shkëputet nga rrëfimi i plotë i një gruaje që flet për persekutimin e familjes dhe të përdoret si material politik për rrjete sociale. Aq më pak kur pas këtij ekspozimi, rrjeti nis ta masakrojë publikisht zonjën, ndërsa deputeti vazhdon të këmbëngulë te manipulimi. Madje flet për rezoluta, për ndalimin e recitimeve në institucione publike dhe për “kredo politike”.
Ky është problem i rëndë profesional dhe njerëzor. Ironia është se gjithë kjo bëhet në emër të antikomunizmit. Një deputet i Partisë Demokratike del të japë leksione për komunizmin, ndërkohë që partia e tij drejtohet nga Sali Berisha, një ish-komunist i regjimit, dhe ndër vite ka dështuar t’u japë ish-të përndjekurve atë që u premtoi: dinjitet, drejtësi, zhdëmtim real dhe përfaqësim të ndershëm.
Antikomunizmi nuk është status Facebook-u dhe gjueti ndaj një gruaje të moshuar që rrëfen historinë e familjes së saj. Antikomunizmi fillon nga e vërteta. Politikanët kanë përgjegjësi për atë që hedhin në publik. Sidomos kur bëhet fjalë për njerëz të zakonshëm, jo për figura publike që kanë zgjedhur vetë të jenë pjesë e betejës politike.
Këtu lind pyetja për Jorida Tabakun, si kryetare e Komisionit për Median, Informimin dhe të Drejtat e Njeriut: ku është përgjegjësia kur një deputet e kthen një grua të zakonshme në tabelë qitje për rrjetet sociale dhe kërkon kredo politike mbi kurrizin e saj?
Me shkurtime nga VNA
