Nga Migena Aleksi
Kur një qytetar i zakonshëm përballet çdo ditë me burokracinë e kadastrave, me vonesat administrative apo zvarritjet gjyqësore për pronën e vet, ndërsa investitorët e huaj, bizneset e mëdha apo sekserët e pushtetit marrin status të posaçëm, mijëra metra katrorë tokë me 1 euro dhe leje rrufe, krijohet një kontrast i fortë e i dhimbshëm social.
Dikush kërkon ta arsyetojë këtë disproporcion me “peshën ekonomike”. Pra, sipas “vizionit” të pushtetit, 885 mijë metra katrorë tokë që i falen një korporate të huaj, me aktorin e serialeve në pararojë, na paraqitkan si investim e punësim, ndërsa certifikata apo leja e një qytetari të zakonshëm qenka thjesht një procedurë rutinë.
Në fakt, nuk është as kështu. Deri tani ato shifrat bombastike kanë mbetur vetëm në letra. Kurse vendet e punës, edhe po u krijuan, do të jenë për emigrantët nga Azia, sepse shqiptarët kanë ikur e po ikin.
Por edhe sikur të ishte kështu, kush ia jep të drejtën një shteti që të ndërtojë rrugë të shkurtra “fast-track” për kapitalin e madh, ndërsa qytetarit të vet t’i mohojë me dinakëri e urdhra të paligjshëm shërbimin më bazik?
Sado mendjellie ta ketë kokën qeverisja, Kushtetuta kërkon që të gjithë të jenë të barabartë para ligjit. Kur procedura për një të huaj apo për një biznes me ndikim anashkalon garën dhe burokracinë me vendime të posaçme politike, te qytetari lind arsyetimi më se i drejtë: “Shteti funksionon me vullnet politik personal, jo me rregulla universale.”
Nuk ka nevojë që zoti Rama ta kërkojë tjetërkund origjinën e ndjesisë së tjetërsimit të vendit. Ajo buron pikërisht nga bindja se burimet natyrore dhe toka publike po vihen në dispozicion të klientelës me ndërmjetësimin e tij “tak-fak”, ndërsa qytetari vendas mbetet peng i sporteleve dixhitale apo korridoreve të zyrave.
Sa më shumë të promovojë pushteti “madhështinë” e investimeve të veta strategjike, aq më e fortë bëhet revolta e një qytetari shqiptar që nuk regjistron dot tokën sepse “s’punon” sistemi ose “mungon” një letër.
Kjo nuk është thjesht çështje paaftësie administrative, por zgjedhje me vetëdije. E ka vendosur Edi Rama në kokën e tij që ky shtet të funksionojë kështu: përmes përjashtimeve dhe vendimeve të posaçme për “të fuqishmit”.
Zoti Kryeministër! Lëri besën dhe besnikëritë, këngët dhe batutat për publikun, ndërkohë që firmos përditë vetë. Në mënyrë të pashmangshme po ndërton jo më vetëm perceptimin, por realitetin e frikshëm të një sistemi që punon për favoritët e tu, duke shkelur rëndë të drejtat e atyre që e banojnë këtë vend.
DITA
