Shkencëtarët zbuluan një përmbajtje të humbur toke pas 375 vjetësh, e cila dikur ishte pjesë e një superkontinenti të lashtë që përfshinte Antarktidën Perëndimore dhe Australinë Lindore.
“Kontinenti i madh Jugor” është teorizuar që nga koha romake dhe madje u zbulua pjesërisht në vitet 1600.
Megjithatë, do të duheshin gati 400 vjet që gjeologët të bien dakord përfundimisht për kontinentin e ri.
Zbulimi fillestar erdhi në vitin 1642 kur biznesmeni dhe marinari holandez Abel Tasman u nis për të gjetur kontinentin e tetë të pakapshëm – i njohur gjithashtu si Terra Australis në latinisht.
Pasi nuk arriti të gjente tokën e re, Tasman lundroi në shtëpi në Xhakartë dhe nuk u kthye më.
Kjo ishte hera e parë që dikush regjistroi informacione për kontinentin e tetë misterioz.
Gati 400 vjet më vonë, gjeologët e GNS njoftuan zbulimin e një kontinenti të ri të quajtur Zealandia ose Te Riu-a-Māui, në dialektin Maori.
Rezulton se kontinenti – i cili është afërsisht 1.89 milionë milje katrorë (4.9 milionë km katrorë) ka qenë i fshehur para syve të vendit sepse është kryesisht nën ujë.
Kontinenti kishte qenë gjithashtu pjesë e superkontinentit të lashtë Gondwana, i cili përfshinte pjesën më të madhe të Antarktidës Perëndimore dhe Australisë Lindore, mbi 500 milionë vjet më parë.
Megjithatë, afërsisht 105 milionë vjet më pare, Zelandia filloi të ‘tërhiqej’ nga superkontinenti për arsye që gjeologët ende nuk i kuptojnë plotësisht.
“Është një proces që ne nuk e kuptojmë ende plotësisht, Zelandia filloi të tërhiqej”, shpjegoi Andy Tulloch, një nga gjeologët në Institutin Kërkimor të Zelandës Crown GNS Science, i cili bëri zbulimin e vitit 2017.
Ndërsa Zelandia e bëri këtë, ajo filloi të zhytet me mbi 94 përqind të mbetur nën ujë për disa mijëvjeçarë.
j.l./ dita
