Punëtorë në Marinzë dhe minatorë në Spaç janë në grevë urie prej ditësh. Kërkojnë paga dinjitoze dhe të drejtën për t’u organizuar, por për kryeqytetin politik nuk ekzistojnë.
Për të gjitha ata që janë të zënë me lajmet e “larmishme” dhe shumë vanitoze të qendrës së Tiranës, duhet të dinë se në dy rrethina të rëndësishme të Shqipërisë ka dy ngjarje që pasqyrojnë një realitet të dhimbshëm shqiptar:
Me në veri, prej 12 ditësh minatorët e Spaçit janë në grevë sepse kompania “TETE Albania” nuk pranon t’ju njohë sindikatën që punëtorët e nëntokës kanë krijuar, me shpresën se diçka do të ndryshojë e një organizim sindikal do tu dalë në krah, përpara se të mbeten në minierat e pamëshirshme, si të kohës së Mesjetës.
Ngjarjet po ndodhin prej ditësh, por Tirana e lavdishme as nuk do t’ja dijë. As sheh, as dëgjon.
Pra, naftëtarët e vuajtur të Marinzës, nuk duan asgjë veçse atë çfarë i takon, por “Bankers” u thotë se s’ka mundësi financiare t’ua plotësojë.
Behet fjalë për të njëjtën kompani turke në Spaç, që punëtorët shqiptar i trajton si skllevër e kur këta mundohen të organizohen nën një sidikatë u çon zarfet me njoftimet për pushimin nga puna.
Mjerim! Pamjet qe vijne nga dy anë të Shqipërisë janë të vërteta: të mjera deri në dhimbje, njerëz të varfër e të vuajtur që për një copë bukë japin shpirtin.
Por zhurma e tyre nuk mbërrin dot deri në Tiranë sepse qeveria ka punë të tjera: Ajo nuk ka sy e veshë të dëgjojë punëtorët.
Por ka një ministër virtual ama.
