Japonia dhe SHBA-të rrisin moshën e daljes në pension

Japonia dhe SHBA-të kanë rritur moshën e daljes në pension në 70 vite.

Informacioni u bë i ditur nga e përditshmja Italiane “Corriere Della Serra”, të martën e 22 nëntorit.

Japonia është vendi me jetëgjatësinë më të lartë në botë.

Para çdo kombi tjetër të madh të industrializuar, Rising Sun ka përjetuar një rritje të jetëgjatësisë dhe një rënie të numrit të përgjithshëm të lindjeve.

Rënia e nivelit të lindjeve plus një rritje në jetëgjatësinë mesatare i kanë dhënë Tokios “privilegjin” e një rekordi demografik.

Në periudhën dyvjeçare 2020-2021, popullsia japoneze ra me 644 mijë njësi.

Nëse këto tendenca vazhdojnë në të ardhmen, popullsia e Japonisë prej 125.7 milionë sot mund të bjerë në 88 milionë në 2065, një rënie prej rreth 30 për qind.

Një nga përgjigjet e qeverive japoneze ndaj rritjes së jetëgjatësisë është zgjatja e moshës së daljes në pension.

Tashmë sot, Rising Sun ka një rekord të të moshuarve në punë: 25 për qind e njerëzve mbi 65 vjeç mbeten në biznes, kundrejt 18 për qind në Shtetet e Bashkuara.

Vitin e kaluar, qeveria e Tokios ndërmori një hap të mëtejshëm drejt zgjatjes së moshës së daljes në pension, duke u kërkuar kompanive të mëdha të mbajnë të gjithë ata punonjës që dëshirojnë të punojnë deri në moshën 70 vjeç.

Faza tjetër duket se do të jetë zyrtarizimi i moshës së re të daljes në pension, duke sanksionuar ato kompani që pushojnë nga puna personelin nën 70 vjeç.

Tokio ofron një nxitje të këtij lloji: 0,7 për qind rritje pensioni për çdo muaj shtesë të punuar, për ata që pranojnë të shtyjnë pensionin përtej moshës 65 vjeç.

Stimulimi mujor mund të grumbullohet deri në moshën 75 vjeç.

Rezultati është ky: për një person që vazhdon të punojë për një dekadë të fundit, nga 65 në 75, rritja totale e pensionit do të arrijë në 84%. Domethënë po i afrohet dyfishimit të pagesës mujore për të moshuarit.

Legjislacioni i ri rrit edhe nivelin e pensioneve për të cilat pranohet përfitimi, duke e zgjeruar kështu audiencën në të ardhura mesatare të larta.

Japonia ka një normë papunësie tek të rinjtë prej 4.3 për qind, një nga më të ulëtat në botë dhe kjo normë vazhdon të bjerë edhe pse mosha e daljes në pension të të moshuarve është rritur.

Ky fenomen shihet edhe në Shtetet e Bashkuara të Amerikës: në Amerikë, për shumicën e bizneseve, nuk ekziston një moshë e detyrueshme në të cilën njeriu detyrohet të dalë në pension me ligj; e megjithatë papunësia e të rinjve është më e ulët se në Itali.

Amerika ka përjashtime të rëndësishme në punët e vështira: policët dhe zjarrfikësit, për shembull, e lënë punën herët dhe kontratat e tyre të punës parashikojnë pensione bujare.

Për pilotët e aeroplanëve ose drejtuesit e trenave ose shoferët e autobusëve, logjika të tjera të bazuara në efikasitetin fizik aktivizohen dhe askush nuk dëshiron që ata të punojnë në të tetëdhjetat.

Në sektorët e bashkuar, këto marrëveshje përcaktohen me marrëveshje kolektive.

Për shumë të tjerë, megjithatë, mekanizmi vendimtar është një sistem pensioni i bazuar në “kontributin e pastër”

Me pak fjalë, kjo do të thotë: pensioni juaj është rreptësisht proporcional me kontributet që keni paguar ose që punëdhënësi juaj ju ka mbajtur; si rezultat, ju jeni të lirë të largoheni nga puna sa herë të dëshironi, por do të merrni përfitime të Sigurimeve Shoqërore në përpjesëtim me atë që keni paguar; sa më shumë të qëndroni në punë aq më shumë rritet pensioni juaj.

Në vende si Japonia dhe Shtetet e Bashkuara, ku ka njerëz të moshuar në punë, ata të moshuar krijojnë të ardhura dhe konsum që nga ana tjetër gjeneron më shumë punësim.

Në Amerikë nuk ka asnjë ndalim për të punuar në moshën 70 apo 75 vjeç, përkundrazi ekziston një ligj kundër moshezimit, pra diskriminimit në bazë të moshës.

a.m/dita