LETËR E HAPUR

Nga Arlinda Ymeraj

Naltmadhëria Juaj, zoti Rama!

Megjithë megalomaninë që të karakterizon, shpresoj ta lexosh këtë letër. Kushedi nga fjalimi yt i mrekullueshëm i falënderimit pas fitores në 2013 të ka mbetur diku në ndonjë cep ndonjë ndjenjë njerëzore.

Edhe pse nuk ju kam votuar asnjëherë, në vitin 2013, përballë dështimit politik, institucional, human e social të Berishës dhe ish-sigurimsave të tij, mendoja dhe shpresoja se do të dinit të hapnit dyert e një Shqipërie të re. Nuk isha e vetmja që besoja te fjalimet dhe premtimet tuaja. Arsyetimin tim e mbështesja te qytetaria juaj, arsimi, rinia, vrulli, egoja dhe kurajo për ndryshime.

Sigurisht që nuk i besoja të gjitha shifrat broçkullore që deklaruat asokohe dhe në vijim, siç ishin 300 mijë vendet e punës apo shëndetësia falas apo ritmet e rritjes së të ardhurave, e mirëqenies sociale, sepse ishin dhe janë të pamundura. Por besoja se të paktën disa premtime ishin të mundshme e duhej të ishin realizuar në 13 vitet e sundimit tuaj.

Çfarë ju pengoi ju të zgjidhnit konfliktin e ARMO-s? Apo të zbardhnit 21 Janarin dhe Gërdecin? Apo të mbështesnit reforma serioze dhe të qenësishme ekonomike në favor të prodhuesve të vegjël e të mesëm, në qytet e në fshat? Apo të rikthenit të drejtën e pronës te pronarët në vend të legalizimit të zaptimeve të paligjshme dhe rimbursimit me pikatore edhe të asaj vlere që llogaritën nëpunësit tuaj gabzherr shqyer?

Me keqardhje konstatoj se nuk keni bërë asnjë reformë që ka në qendër të vëmendjes qytetarët, edhe pse në hyrje të çdo strategjie i referoheni të drejtave të qytetarëve e të tjera fjalë të bukura, por pa “bukë”.

Përkundrazi, të gjitha reformat tuaja janë klienteliste, që thellojnë polarizimin dhe pabarazinë, e çfarë është edhe më keq, përsëri taksat janë në shpatullat e klasës së mesme, sepse ata që mbrojtët ju, përveç se hyjnë në treg pa konkurrencë, përveç se tokën e marrin falas ose me çmim preferencial, përveç se likuiditetin për investim e krijojnë pasi shesin ajrin, paguajnë edhe më pak detyrime ose aspak.

Realisht, arritjet e tua përmblidhen në trefishimin e administratës publike në krahasim me vitin 1996, edhe pse 60% deri në 70% të punëve të tyre janë të dixhitalizuara; dhjetëfishimin e pagave dhe pensioneve suplementare të posteve politike, ndërsa paga dhe pensioni minimal e mesatar janë rritur 3 deri në 4 herë, përfshirë edhe inflacionin; lënien e 540.959 pensionistëve me pension nën 20 mijë lekë të reja; shkatërrimin e çfarë kishte mbetur nga arsimi dhe shëndetësia; krijimin e shtresës së patronazhistëve dhe klientelistëve, roje besnike e pushtetit tënd; eliminimin “de facto” të profesionalizmit nga ligji për Statusin e Nëpunësit Civil; lulëzimin e luksit të shfrenuar me çdo mjet, pavarësisht nga legjitimiteti; dhe qershia mbi tortë, krijimi i skemave korruptive në çdo sektor, kryesisht në sektorin e krenarisë suaj, “Rilindjen Urbane”, duke betonuar “shëmtinë”, krejtësisht e pajustifikuar nga një artist, i këshilluar nga “Nobelistët e arkitekturës moderne”.

Sot? Nuk keni realisht asnjë rezultat, përveç llafollogjisë tuaj boshe, ironisë e sarkazmës suaj, që nuk emocionon apo tremb më askënd. Keni dështuar me sukses të plotë.

Nga pikëpamja sociale, jeni edhe më i dështuar, sepse jeni vetëm. Miqtë tuaj i keni futur ju në burg ose i kërcënoni me burg. Ata ju urrejnë e mezi presin që këmba juaj të shkasë. Siç bëri Enver Hoxha me shokët e tij të luftës, këtë bëtë edhe ju, e nuk mund të vepronit ndryshe. Vetëm përpiquni të kujtoni se Enver Hoxhës, në fund të jetës, në ethet e marrisë së tij, i dilnin fytyrat e gjakosura të sa e sa të masakruarve e nuk gjente dot qetësi.

Arritja e vetme reale e juaja është aleanca me Berishën, të cilin e quaje “un morto che cammina”, e megjithatë e ringrite nga varri, për të të mbajtur ty në pushtet.

Nën presionin e revoltës që, kundër parashikimit tënd, po vijon duke u rritur edhe pas 37 ditësh, je justifikuar me mandatin 4-vjeçar, që ua vodhe votuesve me ligjin e mbrapshtë elektoral, fryt i dashurisë tënde të vonuar me Berishën.

Por mos harro se edhe në 1996, PD i fitoi zgjedhjet njëlloj si ti; edhe Berisha justifikohej se kishte mandat besimi, por pas një viti u detyrua të dorëhiqej. Atëherë ti ishe në një llogore tjetër, kushedi se sa herë e ke treguar nëpër gazeta e TV, shqiptare e të huaja, foton e fytyrës tënde të masakruar, por në përfundim, pas revanshit, u bëre njëlloj me masakruesit e tu.

Ti i kishe të gjitha mundësitë të hapje rrugën për një Shqipëri të re, siç e kishte edhe Berisha. Ju mund të hynit në histori si arkitektë të zonjës së Ballkanit, Shqipërisë të Skënderbeut, Rilindasve, Ismail Qemalit e sa e sa idealistëve të tjerë. Por nuk dolët dot mbi ADN-në tuaj. Çfarë bëre ti? Zgjodhe të bëhesh mbret. Harrove se koha e mbretërve ka perënduar.

Ke vetëm një shans që të tregosh se në fjalimin e falënderimit për fitoren në 2013 kishte edhe disa fjalë të sinqerta: jep dorëheqjen. Jep dorëheqjen, Naltmadhni, sepse ke dështuar.

Nuk mund të bësh më asgjë edhe sikur të ndërgjegjësohesh e të duash të kthehesh pas. Ata që kanë investuar tek ti, nuk do të të lejojnë kurrë. Është më e logjikshme dhe një akt i vogël burrërie të heqësh dorë sa më shpejt.

Nesër do të jetë vonë.

Urrejtja e të shtypurve që nuk i keni llogaritur kurrë, i keni tallur e nëpërkëmbur, po ju hedh në koshin e plehrave të historisë e drejtësisë, siç e meritoni, ju, politikanët e pabesë, tradhtarë, hajdutë e të korruptuar, bij plangprishës të këtij vendi që ju ushqeu me bujari, por që ju e grabitët dhe shkatërruat sa mundët.

Naltmadhëria Juaj, këmbanat e shpagimit po bien! Vetëm ti dhe Berisha nuk i dëgjoni. Ai se është i moshuar, ju se po ju zë frymën megalomania juaj!

—–

Botuar në DITA

Prof. Asoc. Dr. Arlinda Ymeraj është ish Ministre dhe Deputete, 1996–1997